Foto bij ~ Twenty One ~

Louise Marx POV

~ I'll see you in the future when we're older ~

Een half uur later sta ik in mijn kast te kijken wat ik ga aantrekken. Ik kom tot de conclusie dat ik niets anders heb dan topjes, T-shirts, truien en jeansbroeken.

Uiteindelijk trek ik een jeans aan en een gestreept shirt, ik trek er nog een zwart vestje overheen. Ik kijk in de spiegel. Zou ik nog iets aan mijn haar doen? Misschien ook een klein beetje mascara?
Uit mijn kleine beetje make-up die ik heb, vis ik een paarse mascaratube. Na een tijdje lukt het me om die aan te brengen waar die moet zijn. Ik heb nooit een vaste hand gehad als het op make-up aankomt. Ik veeg de overbodige mascara weg en neem mijn tas.

Mijn vader is net iets in de oven aan het zetten wanneer ik de keuken binnenstap.
“Louise, je ziet er goed uit,” zegt hij.
“Dank je. Ik ben uitgenodigd voor een feestje.” Mijn vader zijn wenkbrauw schiet de hoogte in.
“Een feestje?”
“Ja, ik zal rond middernacht terug thuis zijn.” Ik wil hem voorbij lopen om mijn schoenen te halen maar hij stopt me.
“Whoa, wie heeft gezegd dat je mag gaan.”
“Please?”
“Waar is dat feestje?” vraagt mijn vader en hij vernauwt zijn ogen.
“Bij een jongen uit mijn school.” antwoord ik zo vaag mogelijk.
“Ken je hem?”
“Natuurlijk, anders zou hij mij niet uitnodigen.”
“Ik weet het niet Louise.” Dan herinner ik me het excuus dat Harry voor mijn vader verzonnen heeft.
“Ik kijk die documentaire over de Grand Canyon, samen met jou, dit weekend.” Hij staart me aan alsof ik net heb gezegd dat ik mijn haar in alle kleuren van de regenboog ga verven. In al die tijd dat ik leef heb ik hem nog nooit, maar dan ook nog nooit, voorgesteld om samen een documentaire te kijken.
“Geen woord hierover tegen je moeder.” zucht hij. Ik grijns en geef hem een korte knuffel.
“Bedankt pap!” Ik doe mijn schoenen aan en ga snel naar buiten, voor mijn vader van gedachten verandert.

Ik schrik er niet van dat Harry op de passagiersstoel van mijn auto zit.
“Ik heb je toch gezegd dat, dat excuus zou werken.” zegt hij wanneer ik instap. Ik knik en steek mijn sleutels in het contact.
“Ga je met me mee?”
“Nee, ik wou je nog even zien voor je vertrok. En ik wou je er ook nog even op wijzen dat ik wist dat je vader je zou laten gaan en jij daaraan twijfelde.” grijnst hij. Ik rol mijn ogen.
“Och, wat ben jij toch grappig.” zeg ik, het sarcasme is duidelijk te horen. Harry lacht het weg.
“Veel plezier en wees voorzichtig.” zegt hij als hij uitstapt. Hij draait zich nog even om en knipoogt.
“Als ik vermoord word is het jouw schuld.” lach ik.
“Ja, natuurlijk, geef de schuld maar aan de man die al dood is.”
“Wie moet ik anders de schuld geven?” vraag ik en probeer niet te lachen.
“Oké dan, maar alleen omdat jij het bent.” Een grijns komt op zijn gezicht. “Tot later,” zegt hij nog voor hij de deur dichtslaat. Ik zie hem in mijn achteruitkijkspiegel naar het bos wandelen.
Ik rijd de oprit af, hopend dat het geen grote vergissing zal zijn om naar dat feest te gaan.


Hellooo,
Sorry dat dit stukje kort en laat is!

Denken jullie dat Louise zich gaat amuseren op het feest?

Greetz Translator

Reacties (1)

  • Hemmotionz

    Jaaaaa! Ze wordt stomdronken, verklapt alles en DRAMAAAA <3

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen