Foto bij heaven ~18~

Jay van Treisen

Ssst, be quiet, they're so cute togheter." "Did you really have a picture?" "yeah, I did. Let's go. They will come when they're awake." De stemmen vervagen en ik hoor een deur dicht gaan. De stilte keert terug in de kamer. Even later schrik ik van een zachte wind langs mijn nek. Met moeite open ik mijn ogen en kijk recht in de zonnestraal die door de gordijnen heen komt. Ik hou van zon, echt waar, maar op de vroege morgen kan hij maar beter weg blijven. Ik kijk op de klok die aan de muur hangt en zie dat het half elf is. Oeps, misschien niet zo heel vroeg in de morgen. Weer voel ik lucht langs mijn nek strelen en dit keer draai ik me om. Ik schrik me kapot.

Michael ligt op gerold als een kleine kat aan de andere kant van het bed. Hij zou wel hier in slaap gevallen zijn gisteren. Na de schrik te boven zijn gekomen bekijk ik zijn houding. Hij ligt met zijn knieën op getrokken en zijn handen tegen zijn borst aan gedrukt. Zijn hoofd heeft hij iets gebogen naar zijn knieën toe. Door het woelen vannacht is zijn haar door de war geraakt en staat nu alle kanten op. Zijn mond licht een beetje open en hij ademt zacht in en uit waardoor zijn buik rustig op en neer gaat. Een vertederde glimlach komt op mijn gezicht. Hij lijkt zo kwetsbaar nu. Ik snap nu volkomen waarom hij wordt vergeleken met een kitten. Ik verschuif een beetje, proberend hem niet wakker te maken, en stap uit bed. De jongen beweegt even wat en vouwt zijn benen uit. Ik hou mijn adem in, hopend dat hij niet wakker word. Maar hij slaapt dan wel weer verder. Opgelucht adem ik uit en loop naar de stoelen waar mijn tas staat.

Dan pas merk ik dat de andere jongens er niet meer zijn. Ik kijk naar het andere bed dat ook verlaten is. Die zijn vast al naar beneden. Ik neem me tas mee naar de kleine badkamer die aan onze kamer zit. Ik had maar een setje extra kleding mee genomen. Ik haal de sweater en de broek eruit. Het is nu best gênant dat ik precies déze sweater mee heb. Ah nou en, ik ben fan. Maakt ook niet uit. Als ik ben aangekleed en mijn haar heb gedaan. Loop ik terug naar de kamer. "Well, goodmorning little kitten." zeg ik als ik zie dat Michael rechtop op bed zit.

"You, I thought I dreamed it." zegt hij. Oh god, zijn ochtend stem is best wel, heel erg sexy. "You woke up in a hotel room, and you still think that you were dreaming?" vraag ik met een opgetrokken wenkbrauw. "uhm.. yeah?" Hij lijkt nog niet helemaal wakker te zijn en wrijft met zijn hand over zijn gezicht. Ik kan het niet laten om er om te lachen. "What are you laughing at?" vraag hij. Ik moet alleen maar harder lachen om het hoofd dat hij nu trekt. Blijkbaar kan hij dit niet zo waarderen en staat op van bed.

"Oh, so you're laughing at me?" Dreigend komt hij op me afgelopen. Ik probeer met alle moeite mijn lachen in te houden. Wat genadeloos vaalt. "I think so?" zeg ik tussen mijn gehik door. Dan maakt hij een beweging die ik totaal niet had verwacht en beland ik op mijn rug op het bed. Michael komt gevaarlijk over mij heen hangen en voor ik besef wat er gebeurt lig ik spartelend onder hem. Ik kan echt niet tegen kietelen en waarschijnlijk heeft meneer dat net ook ondekt.

"Ple- pleas! Mike.. Sto- stop it!" de woorden krijg ik met veel moeite net uit mij mond. Even houdt hij zijn handen stil. "Only if you say that you'll never laugh at me again and that i'm the sweetes person on earth." Ugh, die grijns op zijn gezicht staat me niet aan. "But, my mom says i'm not allowed to lie." Met een onschuldige glimlach kijk ik hem aan. "Well then, no, I can't stop." Met een evil grijns gaat hij door met waar hij mee bezig was. "OKAY! okay! You are.." Net als ik hem gelijk wil geven en wil herhalen wat hij vroeg gaat de deur weer open. Één ding schiet nu maar door mijn hoofd. Redding! "Pleas, guys help!" roep ik wanhopig.

"Doing good?" Calum grijnst en komt naar ons toe gelopen. "No! Go away or help me out!" Ik ben bang dat dit niet goed komt. En inderdaad, Calum schiet zijn vriend te hulp en ik plas bijna in mijn broek. "Kaylee! help me!" "I- I can't!" nu pas merk ik dat Ashton en Luke Kaylee in de zelfde positie als mij vast hebben. "Gaan ze ons verkrachten?" Ik praat nu expres Nederlands. Toch fijn dat ze je dan niet kunnen verstaan. "Lijkt wel zo he? Ik heb een idee. Blijf praten en laat af en toe hun naam vallen dan worden ze nieuwsgierig. Let op." "Oke, ik let op. Michael heeft me wel hard vast trouwens." "Volgens mij heeft Luke honger." En zo beginnen we een gesprekje wat nergens over gaat. De jongens kijken ons raar aan en wisselen blikken.

"Okay! Stop! What are you talking about?" Ashton kan het niet langer volhouden. Ook de rest lijkt nu nieuwsgierig. "We'll tell if you let us go." zegt Kaylee met een kleine grijns op haar gelaat. Aha, dat was dus het plan. Soms is mijn vriendin echt te slim. De jongens laten ons los en ik spring meteen overeind. "Air! Finally!" Dramatisch haal ik adem en schut even mijn ledematen los. "Hey, you're wearing a 5SOS sweater." Luke wijst op mijn sweater en lacht erom. "I'm a fan, what did you expect me to wear to a concert?" "That's true." erkent hij. "I'm starving." zucht ik. "We have eaten already, but you can eat downstairs." glimlacht Ash naar me. Ik knik en loop al naar de deur toe. "Wait! You have to tell us where you were talking about." Nieuwsgrieg zijn die jongens wel zeg. Ik draai me op mijn hakken om en glimlach naar ze. Kaylee komt nu ook naast me staan en kijkt ze op de zelfde manier aan. "You'll never know." zeg ik en ren snel de gang uit voor ik weer op het bed beland.

"This was a great experience." zucht ik tegen de lads. We staan buiten. Kaylee en ik met onze tassen op de rug. "We are going to Luke's place. You can come with us?" vraagt Luke aan me. Ik kijk even naar Kaylee. "We would love to, but we really have to go back to the farm." zegt ze tegen eigenlijk alle jongens. Precies waar ik bang voor was. Dit was het dan en we zullen ze waarschijnlijk niet meer zien. Het gevoel van 'mijn grote idool staat voor me' was al wel verdwenen en nu leken het al wel vrienden. Of op zijn minst kennissen.

"We understand." Vier trieste gezichten kijken ons aan. Dan steekt Calum zijn telefoon naar Kaylee uit. "Here, put your number in it, so we can meet again." glimlacht hij. Ik krijg de mobiel van Michael aan gereikt en zet mijn nummer erin. Als ik hem terug geef zie ik Michael even lachen. Ik grinnik ook om hoe ik mijn naam in zijn mobiel had gezet. Ik zet ook mijn nummer in Calum zijn mobiel, dit keer wel onder mijn eigen naam, en geef hem terug.

"I'll put you in a group chat." Ik knik en geef Calum een knuffel. Ook Ashton geef ik een knuffel en hij geeft me ook nog een kus op mijn wang. Dan is Luke aan de beurt. Ik moet op mijn tenen staan omdat hij te lang is. Hij tilt me een stukje op en een gilletje verlaat mijn mond. "Hope to see you soon." Ook hij drukt een kus op mijn wang en laat me los.

Kaylee laat net Michael los en als hij zich omdraait sla ik mijn armen om zijn nek. "See you soon little bird." Hij glimlacht naar me en drukt een kus op mijn voorhoofd. Man, ik voel me echt te klein nu. Terwijl ik niet eens zo klein ben, 1.70 ofzo. "I hope so, I really a great time. Despite fainting twice." Hij grinnikt om mijn laatste woorden en laat me dan los. Kaylee en ik zwaaien nog een keer en lopen dan naar de bushalte die bij het hotel hoort. "Dat was echt ongelofelijk." Zucht ik tegen haar als ik alles snel op een rijtje heb gezet. "Zeg dat wel! Ze zijn echt aardig en zelfs al gijzelden ze ons." Ik grinnik bij de gedachten aan vannochtend. "Toen ik vannochtend wakker werd en ik zag Mikey zo schattig liggen, echt, het leek alsof ik wakker werd in de hemel..."

Reacties (2)

  • Senxx

    Vinkiestinkie 😊

    5 jaar geleden
  • Monks

    Mikey is ook zo'n schatje als hij slaapt <3

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here