Foto bij ¤006¤

Echt, ik heb zoveel stukjes vooruit geschreven van dit verhaal. Toch vergeet ik steeds eentje online te zetten en te activeren >.<
Maar hier dus weer een stukje, het heeft over het algemeen niet echt veel waarde voor het verhaal, maar tot nu toe en de komende stukjes zijn eigenlijk ook nog een soort van... inleiding (;

"Echt heerlijk dit ei." Mompelde Monica met volle mond.
Schijnbaar was zij ook wakker geworden van de commotie in de grotere tent en had ze daarmee de tijd gehad die ze nodig had om wakker te worden en van haar ochtendhumeur af te komen.
"Wat zullen we vandaag allemaal gaan doen?" Was het antwoord van Railey op het compliment.
Wat ik nogal vaag vond, normaal genoot hij maar van het kleinste beetje positieve wat hij terug kreeg en molk hij dat maar al te graag uit.
"We kunnen gaan larpen." Opperde Scott. "Ik heb niet voor niets mijn uitrusting bij me."
En voor mij gold dat voor mijn eigen zwaard en mijn pijl en boog.
Gisteren hadden we ze niet meegenomen, maar achtergelaten in de tent of in de auto, de eerste dag gebruiken we namelijk om rond te kijken om te zien wat er allemaal te doen was en de tweede of derde dag gingen we vaak full out.
Zoals vandaag dus.
Zodra ik mijn ontbijt naar binnen had geschranst pakte ik de tas met mijn outfit en verdween naar het omkleed hokje dat we geïmproviseerd hadden uit een soort combinatie van een tipi en een kampeer kledingkast zonder rek.
Daar trok ik mijn lichtblauwe jurk aan met een leren korset eroverheen, mijn schouder pantser op mijn niet zwaard-arm, terwijl ik mijn zwaard om mijn middel heen hing aan een riem met kleine tasjes en mijn boog en pijlenkoker belanden al snel op mijn rug nadat ik daar eerst nog mijn bontmantel opgerold had voor later en die vastgegespt had, samen met nog een kleine bundel met spelletjes voor het geval we even ergens rustig wilden zitten.
Zo, ik was er weer klaar voor.

De tweede dag was het gevoel van binnen lopen zo goed als hetzelfde als de eerste dag.
"Ik zal hier voor altijd willen blijven." Monica draaide een rondje op het grasveldje waar we afgesproken hadden om te verzamelen, in de buurt van onze vaste boom, zij was één van de weinigen die nooit echt helemaal full out ging, zij droeg nu gewoon een simpele jurk met één van haar kunstige korsetten erover.
Scott daarentegen was in zo goed als in volledig harnas waardoor hij er echt uitzag als een prins, alleen zijn paard ontbrak nog.
Railey was nog bij de tent, hij wou nog het één en ander uitvoeren voor hij zich bij ons zou mengen, waarna hij een koffertje met protheses en Schmink tevoorschijn haalde en hij mij eerst een stel elfen oren had gegeven, al bij al was ik nu een Elfse assassin-achtig iets.
Het zou me niets verbazen als hij ook nog eens een haarstyling en visagie opleiding zou gaan doen.
Mijn vingers tintelden terwijl ik mijn mobiel weer pakte om te controleren, maar ik had nog steeds geen reactie van Thomas.
Zou hij nog slapen? Was er iets gebeurd? Of was het allemaal een leugen en was hij er vandaag niet of ging hij gewoon voor zichzelf of met anderen rondlopen?
"Celia?" Ik voelde een hand op mijn arm, die van Alice bleek te zijn die zich net bij ons had gevoegd. "Is er iets? Je kijkt zo bedenkelijk."
Maar ik schudde mijn hoofd al. "Er is niets, kom laten we de leukste larp plek op gaan zoeken."
"Waar zijn de larp gebieden eigenlijk een beetje?" Gisteren had ik er totaal niet op gelet waar ze nou wel of niet zaten, dus ik boog me samen met Alice en Scott als schatzoekers over de plattegrond heen die we gisteren gescoord hadden bij de informatiestand.
"Hier zit er één." Haar wijsvinger lande al snel op een plek ergens midden in het stuk bos. "En hier." Een zandvlakte. "En hier." Wat een groot grasveld inhield.
"Zullen we het bos nemen? Dat vind ik altijd de leukere locaties." Opperde Scott en dat was ik het helemaal met hem eens.
Monica rolde met haar ogen. "Zij was ergens totaal niet van het larpen, zij deed liever mee aan een haunted house dan dat ze zich door en bos heen moest vechten met een latex fiberglas zwaard.
"Hé, zal ik anders filmen en foto's maken? Dan heb ik tenminste nog iets te doen." Kwam ze zelf met een plan en Alice offerde al snel haar Nikon camera aan haar op. "Doe er voorzichtig mee, mijn ouders doen me wat als die kapot gaat."
"Ayeyai." Monica tikte even tegen haar slaap aan ter saluut en ze had het ding al aan voor je paddenstoel kon zeggen.

Ik keek naar het blauwe bandje om mijn beide polsen, ik was ingedeeld bij het blauwe team, net zoals Scott.
Jammer genoeg waren Alice en David ingedeeld tot het rode team; onze tegenstanders.
Ach, aan de andere kant was dit ook weer leuk, zo vaak kwam het niet voor dat wij tegen elkaar moesten vechten, David net zoals Scott bepantserd vol ridderlijkheid en Alice viel onder de klasse magiër.
En ik, ik viel een beetje onder beide, want tja, ik ben een elf.
Er weerklonk een hoorn, wat het startsein aangaf en Scott en ik renden naast elkaar het bos in, vergezeld door de anderen van ons team, waar iedereen al snel opsplitsten op zoek naar diens eigen doeleinden of gevechten.
Scott en ik waren er natuurlijk op gebrand om Alice en David te vinden, maar bij de uitleg hadden we ook te horen gekregen dat er verscheidene mythische voorwerpen waren verstopt in het bos, objecten als het gulden vlies, schatkisten, Excalibur -met steen en al -, krachtige spreukenboeken, een onzichtbaarheidsmantel en meer van dat soort dingen.
En het zou ons geweldig lijken om in ieder geval eentje mee te maken.
Een larper verkleed als Ork rende ons voorbij met een luide strijdkreet wierp hij zich in een strijd die al tussen drie personen was uitgebarsten en ik vond het daarom ook maar tijd om mijn zwaard uit diens schede te trekken.

Jammer genoeg kwamen Scott en ik niet als eerst tegen Alice of David te staan en jammer genoeg ook geen schat, maar een groepje van vier jongeren die allemaal al klaar stonden om ons aan te vallen.
Eentje was gekleed als een assassin uit de zeer bekende game serie A Murderer's Pride, waarvan nu al zes spellen van uitgekomen waren en binnenkort zal de zevende komen, waar ik enorm naar uit keek.
Ze hadden allemaal een zwaard in handen, al zag ik bij eentje ook nog een bijl aan diens riem hangen en twee hadden pijl en boog op hun rug, net zoals ik.
"Scott, neem jij de linker twee, dan neem ik de andere voor mijn rekening."
Ik weet dat dit riskant is, maar wij waren sowieso al in de minderheid en we konden niet wegrennen, dan zouden ze ons alsnog gewoon achterna komen.
"Oké." Hij had door zijn bepantsering al een grote voorsprong op zijn twee tegenstanders, die dan ook even wat moeilijk naar hem keken.

Het gevecht ging sneller dan ik dacht en Scott en ik kwamen er al snel levend uit.
We oefenden vaak en we volgden ook allebei soms zwaard vecht cursussen, die we hier natuurlijk super goed toe konden passen.
"Na jou." Scott maakte een hand gebaar voor we verder het bos in gingen, maar ik hoorde al snel een bosje achter me ritselen waardoor mijn blonde haar om mijn hoofd heen zwierde om nog maar net met mijn zwaard een ander exemplaar tegen te houden.
Het was een jongen die voor me stond, hij had een witte kap op die overging in een evenals witte jas met daaronder een zwart masker en hij droeg evenals een zwarte mantel, maar zijn ogen herkende ik.
"Hey Celia." Zei Thomas terwijl hij lachend een stap achteruit deed en zijn zwaard terug stak in de schede.
Nu pas zag ik de kleur die hij om zijn arm droeg en die was net zoals ons blauw.

Reacties (3)

  • Girlicious

    Jaaa Thomasss!!!!!!
    Kill them!!! (In het spel dan he)
    Wel een tof spel
    Weet alleen niet of ik het zelf zal spelen maar het klinkt wel leuk:)

    Kudo!
    Snel verder!

    4 jaar geleden
  • Wyrden

    Jeeeej. gooo jongens! Kill them!!:D:D
    Kudo.

    4 jaar geleden
  • Jarnsida

    Yes! Ik hoopte Thomas al met blauw te zien haha. Ik zeg lopen jongens!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen