Foto bij ¤007¤

hihi (: Op internet zijn heel veel filmpjes te vinden over LARP (Live action role playing) en als je het dan nog lijkt lijk zal ik zeker een event aanraden (:
Twee stukjes achter elkaar! Dus klik als je klaar bent met lezen vooral op het volgende hoofdstuk knopje (;

"Waarom deed je dat?" Kwam Scott tussenbeide voor ik ook maar een goedendag terug kon zeggen. "Dat was best gevaarlijk wat je daar deed."
Thomas haalde zijn schouders op. "Ik had haar heus niet echt willen raken." Hij sloeg een arm over mijn schouder heen, maar liet hem daar ook al snel weer vanaf glijden. "Ik wou haar gewoon even verrassen."
Scott hield wijselijk zijn mond en begon stoïcijns voor ons uit te lopen.
"Heb ik iets verkeerds gedaan?" Mompelde Thomas in mijn oor, waardoor ik mijn hoofd schudde."Teamgenoten horen elkaar niet aan te vallen tijdens gevechten, al is het goed bedoeld." Ik trok Thomas mee achter Scott aan. "Zo denkt hij erover."
Tussen ons drie was het even een tijdje stil, maar we werden omgeven door de geluiden die de larp battle met zich meebracht in het bos en her en der zagen we mensen op de grond liggen die pas na een tijdje weer op mochten staan.
"Hé, zien jullie dat ook?" Thomas was stil blijven staan terwijl hij naar iets wees dat tussen de bomen door te zien was in de verte.
Het glinsterde, maar ik kon niet echt goed ontwaren wat het nou precies was.
"Is het?" Hij rende een aantal stappen naar voren. "Nee, we kunnen niet de eersten zijn."
Nu zag ik het ook.
Op een open plekje vol met paarse bloemetjes stond een steen met daarin een zwaard; Excalibur.
"Kom, dan gaan we het proberen eruit te krijgen."
Thomas rende er al op af, maar ergens wist ik al wel dat er iets mee was en dat het niet makkelijk zal worden.

"Het lukt me niet." Pufte Scott toen ook hij het geprobeerd had na Thomas waarna ze het roer aan mij overlieten en ik had al snel mijn voeten op de steen gezet.
Er was iets, iets wat ik vergeten was over iets wat ik eens over de legende had gehoord over het zwaard in de steen.
Ik trok en ik probeerde nog harder te trekken, maar er kwam geen beweging in.
"Dit is haast zo goed als onmogelijk!"
Ik leunde met mijn ellebogen op het zwaard, maar ik gleed er ook al bijna weer vanaf, het zwaard was een stukje naar beneden gegleden verder de steen in.
En toen wist ik het weer.
Er was eens beweerd dat Merlijn een trucje met de grote steen uitgehaald had voordat hij het zwaard erin deed.
Eerst het zwaard verder naar beneden drukken voor je het eruit trok.
Ik besloot om het te proberen en als het niet lukte zou ik het met rust laten.

"Wauw, het is me nog gelukt ook." Ik hief het zwaard op in mijn handen terwijl ik mijn eigen terug stopte in diens schede.
Het zwaard dat ik in mijn handen had leek zo goed als echt, al kon je aan het gewicht merken dat het een larpzwaard was.
De kling was witzilver met glinsteringen als diamanten in zandkorrel formaat met een gouden gevest.
"Laten we het nu maar snel gaan showen aan de mensen die we tegenkomen, hopen dat ze bang voor ons wegrennen zodat we snel wat kunnen gaan eten en drinken." Scott had zijn eigen zwaard over zijn schouders liggen waar hij hem aan beide kanten nonchalant vasthad. "Ik hoorde mijn maag net al een aantal keer rommelen."
En daar stemde ik met alle genoegen mee in.

Jammer genoeg vonden we Alice en David niet op onze weg terug naar onze beginbasis en toen ik daar het zwaard Excalibur in wilde leveren hielden ze me tegen met de mededeling dat ik het zwaard mocht houden, het was een prijs om mee naar huis te nemen voor diegene die hem als eerst had weten te bemachtigen, ik dus.
Met mijn nieuw herwonnen wapen liepen we met z'n allen het bos uit, luisterend naar Monica die maar door ratelde over dat ze de perfecte foto's gemaakt had, van ons allemaal wat me nogal verbaasde want we hadden haar nooit gezien tijdens onze tocht door het bos.
Toen ik haar dit vroeg knipoogde ze alleen maar voor ze weer om zich heen keek op zoek naar een lekkere etenskraam.
"Oe, pannenkoeken!"
En zo belande we al snel aan een picknicktafeltje met een heerlijk dampende pannenkoek voor ons.
"Wat gaan we zo nog doen?" Vroeg ik dit keer. "We hebben bijna alle kraampjes al gezien, vanavond komt nog wel een optreden dat ik graag wil zien, maar verder weet ik zo even niet."
"Ik weet het ook niet, en om eerlijk te zijn begint de vermoeidheid ook al flink op te komen, het was vannacht nou niet echt lekker slapen naast een tent vol met Bosjesmannen die tot half drie in de nacht rond een denkbeeldig kampvuur luidkeels zitten te zingen."
Gelukkig hadden wij daar geen last van gehad.
Als ik al ergens last van had dan was het van het omdraaien van Scott, wat om het uur gebeurde of het in diens slaap onverstaanbare woorden mompelen van Railey, dus nee, ik had niet echt ergens last van gehad.
"Wil jij nog iets doen Thomas?" Ergens verbaasde het me echt dat hij zo trouw bij ons bleef zitten en dat hij niet ergens anders heen wilde, maar dat zijn vast weer gewoon mijn gedachte over bekendheden.
"Niet echt, ik laat me gewoon verrassen door wat het evenement me te brengen heeft."
"Dat zijn wijze woorden om naar te leven." Stemde David ermee in, die zich nu ook bij onze tafel had gevoegd toen hij eindelijk zijn pannenkoek had. "Dit is mijn vierde keer hier en elke keer moet je maar gewoon zien wat het je brengt, dan gebeuren vaak de leukste dingen."
En met die aanmoedigende woorden begonnen we nu echt allemaal aan onze lunch.

Reacties (1)

  • Girlicious

    Aawh Thomas is echt een schatje
    Hun moeten echt wat met elkaar krijgen hoor! Hahaha
    Hun worden dan echt een schattig stelletje
    En dat spel lijkt me ook wel funny alleen weet ik niet zeker of ik er zelf aan mee zou doen
    Maar ernaar kijken... ja hoor:)
    En mist niemand Thomas? Van de cast ofzo? Haha
    En nu heb ik ook trek in pannekoeken.
    Ja om 1uur snachts heb ik trek in pannekoeken. Kan gewoon hahaha

    Kudo!
    Snel verder!

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen