Foto bij Five

Ik was dus niet de enige met associaties met "Four", haha.
Ik moest er wel om lachen, jullie reacties waren echt heel leuk (:

Beste DJ's van BBC Radio 1,

Ik zal mijzelf even voorstellen.
Ik ben Mila Valentina, achttien jaar oud en ik ben woonachtig in Grays. Misschien is dit overbodig om te zeggen: maar ik ben een grote fan van One Direction. Daarom wil ik mezelf bij deze aanmelden voor de wedstrijd betreffend het interview met One Direction, inclusief mijn motivatie.

Ik kan een heel verhaal ophangen over het feit dat ik een moeilijke jeugd heb gehad en ik kan ook vertellen dat ik zielsgraag met Liam Payne wil trouwen -we moeten elkaar alleen nog ontmoeten- maar ik denk niet dat jullie daarin geïnteresseerd zijn.
En ik kan jullie ook vertellen dat ik hun muziek erg leuk vind, dat ze me altijd laten glimlachen en dat ze me uit de put helpen als ik het niet zie zitten, dat is niet gelogen, maar daarmee ga ik jullie waarschijnlijk niet overtuigen.
Ik wil mezelf heel graag aanbieden als interviewster, omdat ik oprecht benieuwd ben wie er achter de jongens zitten die zowat iedere avond op het podium staan. Ik wil weten hoe ze zijn, wat hun dromen, wensen en ambities zijn nu ze al zoveel bereikt hebben. Ik ben nieuwsgierig naar hun persoonlijkheden, de mensen die in de studio zitten en prachtige nummers schrijven. Ik wil weten hoe het is om in een echt team te werken zoals zij doen en ik wil weten hoe ze zijn geworden wie ze nu zijn. Want je kan het wel ontkennen, maar natuurlijk zijn deze jongens niet meer hetzelfde als de jongens van voor de X-Factor.
Ik wil weten: wat gaat er schuil achter de naam "One Direction"?

Hartelijk dank voor het nemen van de tijd om mijn e-mail te lezen en ik hoop spoedig van jullie te horen.

Met vriendelijke groeten,
Mila Valentina.


Ik lees de mail wel dertig keer door, lettend op spelfouten, kromme zinnen en domme opmerkingen, maar dan, na bijna twee uur schrijven, schrappen en sleutelen aan mijn tekst, verzend ik mijn e-mail. Ik zucht diep en zet dan mijn laptop opzij. Mijn voet slaapt inmiddels van al het zitten en ik laat me achterover op mijn bed vallen. Ik sluit mijn ogen en open ze pas als ik een zachte kuch hoor.
'Hé,'zeg ik als ik Julia op mijn bed zie zitten.
'Hé.' Ze is stiller dan normaal en als ze ziet dat ze echt mijn aandacht heeft, neemt ze mijn hand vast. 'Dank je wel dat je het hebt geprobeerd met het bellen. Dat- Dat betekent veel voor me.'
'Ik had er zelf ook baat bij.'
'Maar toch, ik heb je ertoe gezet en nu ben je vast teleurgesteld.'
'We hebben nog een kans,'zeg ik.
'Oh ja?'vraagt ze verrast. Ik knik.
'Dankzij mijn vader. Hij zat bij de dokter en hoorde iemand praten over een interview met One Direction de BBC mag een fan naar het concert sturen en dan mag het desbetreffende meisje na de Meet & Greet de jongens interviewen. Je moest een motivatiemail naar de BBC sturen met het onderwerp "Interview One Direction" en dan is er een kans dat ze jou kiezen. Maar het was vroeg en waarschijnlijk hebben niet veel mensen het gehoord, dus er is nog kans!'
'Echt?!'roept Julia ongelovig. Ik knik en Julia omhelst me. Dan kijkt ze me ineens aan. 'Maar je zei één. Dan moet jij gaan.' Ik lach.
'Oh, jij vindt heus wel een manier om ook binnen te komen. Ik loods je wel naar binnen.'
'Miels, je bent echt geweldig!' Ik grinnik zachtjes en maak me dan los uit haar omhelzing.
'Niet overdrijven, ik ben nog niet uitgekozen.'
'Dat verpest alles,'zucht Julia hoofdschuddend. Ik kijk haar aan en dan barst Julia weer in lachen uit. Ik kan niet anders dan ook lachen en daarna blijven we de rest van de middag op mijn kamer kletsen. Ik vergeet helemaal dat ik nog iets aan mijn schoolwerk zou moeten doen, totdat Julia weer verdwijnt.

'Mila, kom je eten?' Mama steekt haar hoofd om de hoek van haar kamer en aan de manier waarop ze praat, weet ik dat ze eindelijk haar medicijnen heeft ingenomen. Er zijn dagen waarop mama dat principieel weigert, maar blijkbaar heeft papa haar vanmiddag toch zover gekregen. Je merkt het in ieder geval meteen als mama haar medicijnen heeft gehad. Het ongeïnteresseerde is er vanaf en ze kijkt in ieder geval wat actiever te zijn. De echte mama komt steeds meer terug als ze de meerdere dagen achter elkaar netjes slikt.
'Natuurlijk. Heb je gekookt?'
'Hm-mm. De pasta van je vader begon me de neus uit te komen.' Ze mist nog steeds de juiste toon, maar ik weet dat ze een grapje maakt en ik lach.
'Mooi, ik was ook wel toe aan iets anders dan pasta.' Mama glimlacht kleintjes en ik heb de neiging om haar te omhelzen. Om haar echte ik nog even vast te houden en te genieten van de glimp mama die ik nu zie. Want dit is wie ze echt is, nu de medicijnen haar depressie-masker voor even wegvagen.

Reacties (2)

  • Amica

    Eigenlijk heb ik wel medelijden met haar moeder.

    4 jaar geleden
  • DreamyHoran

    Ik ken ook een meisje en die heet Mila. Ook fan van One Direction. Haar bijnaam is ook Miels.
    Goed stukje,
    Snel verder
    Xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen