Ô, Sunlight! The most precious gold to be found on Earth

"Uhm I .. Uh y-your mother didn't make it, she died an hour ago" zegt mijn tante voorzichtig. De wereld stop met draaien, het lijkt alsof al het lucht dat zich in mijn longen heeft verzameld in een keer mijn lichaam verlaat en ik hap naar adem, ik zak door mijn benen. Mijn bagage valt met een klap naast mij neer, de tranen stromen over mijn wangen heen en ik leg mijn handen in mijn gezicht. Dit kan niet, mijn lieve spontane vrolijke sterke moeder kan niet dood zijn, niet nu. Ik heb haar nodig, hoe kan dit gebeuren.

Mijn hoofd raakt vol met verschillende gedachten, al snel wordt het zwart voor mijn ogen en zak ik weg in een diep zwart gat.

Moeilijk open ik mijn ogen, ik kijk om me heen, ik lig op een bed, niet mijn bed. Ik zie drie paar ogen naar mij kijken en ik open mijn mond om wat te zeggen maar er komt geen geluid uit. Ik wil recht op zitten maar ik word weer terug in het kussen geduwd door één paar sterke handen, ik wil tegen werken maar al snel geef ik op.

"Where is mom?" komt er gebrekkig uit mijn mond, mijn vader schud zijn hoofd, de tranen komen langzaam uit mijn ooghoeken en glijden langzaam over mijn wang naar beneden. Ik sluit mijn ogen, ik probeer de stekende pijn in mijn maag te negeren.

Een dokter komt de kamer in, mijn tante loopt de kamer uit, ze neemt Tommy mee, mijn vader blijft bij me.

"How are you feeling" vraagt de dokter terwijl hij op een papiertje kijkt.

"I'm feeling okay, only my head hurts a bit" zeg ik zachtjes, ik ben niet oké, ik voel me verschrikkelijk.

"You need to rest, but you can go" er komen wat zusters langs, die halen me van de apparaten en ik ga voorzichtig recht op zitten. Mijn vader overhandigt me mijn schoenen, ik trek ze aan, samen lopen we de kamer uit. Als we de kamer uit zijn vlieg ik hem om de hals, hij trekt mij stevig tegen hem aan. Ik begin te huilen, ik voel hoe mijn schouder nat wordt en ik wrijf over mijn vader zijn rug, ik haal bibberig adem en ik kijk me vader aan.

"Can I see here?" vraag ik zachtjes, hij knikt. Samen lopen we stilletjes naar de ruimte waar mijn moeder ligt, ik hap naar adem, haar kleur is al langzaam uit haar lichaam verdwenen en haar ogen zijn gesloten, ze ligt er vredig bij maar toch is het naar om haar zo te zien.

Ik pak haar hand vast, hij is koud, maar toch voelt het vertrouwd.

"Mom I love you so much, I'm sorry for all our fights, you were the best mother in the world, I've learned so much from you, thank you for that, I'm going to miss you, you were not only my mother, but you were also my best friend, you are amazing and I'll never forget you" ik wil nog wat zeggen maar er komt geen geluid meer uit mijn mond, ik laat haar hand los, ik zak door mijn knieën. Ik leg mijn handen in mijn gezicht en ik begin te huilen, ik kan niet meer stoppen met huilen, het doet zo veel pijn.


Ik heb vakantie! yes!! Gaan jullie nog leuke dingen doen in de vakantie!? Ik ben ook zo moe en toe aan vakantie. Ik heb tickets voor Niall en Harry yay!!!!
Hoop dat jullie het stukje “leuk” vinden... xx

Reacties (2)

  • VampireMouse

    Je hebt me laten huilen en tegelijkertijd heel erg opgelucht. Mijn moeder heeft van de zomer een kleine hartinfarcten gehad.... En God zei dank is 't niet zo afgelopen maar is wel ff heavy Jezus.. Mooi geschreven.
    Mag k nu een harry knuffel?
    Have fun bij Niall!!
    X

    4 jaar geleden
  • Manonxxx

    Tranen is mijn ogen.

    Snel verder!

    Xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen