Foto bij 2  - Revolt

:OVolgens mij ben ik gewoon een enorme nachtbraker, want als ik wil schrijven dan ligt Quizlet er opeens uit (eta 1 uur 's nachts lol)

      "Geachte leden van Yiris. Gezien jullie niet voldoen aan het minimale ledenaantal van tien soldaten, wordt jullie verzocht om individueel een nieuwe factie uit te kiezen, waarbij Yiris ontbonden zal worden. Rophrax zal doorgaan met de volgende facties: Vriad, Iverum en Slatir. Als jullie bij de volgende zonsopgang nog geen factie uitgekozen hebben, zullen jullie willekeurig worden ingedeeld. Met vriendelijke groet, Jaeden Clowers, hoofd van Rophrax." Ik las de brief half mompelend voor en keek toen naar mijn groepje krijgers. Aelwin keek me bezorgd aan, Erdric en Ordgar fronsten alleen maar naar de vloer.
      "Dus nu moeten we kiezen tussen de elvenfanclub of die bende barbaren?" Ordgar sprak als eerste, zijn stem vol nijd, waarop Erdric grinnikte, "Dat of de gangen schrobben met de boerenpummels."
      "Waar zouden jullie voor kiezen?" Aelwin schuifelde met zijn voeten over de vloer en keek ons zenuwachtig aan, waarop Eldric zijn schouders ophaalde, "Ik hou niet van elven, dus mijn keuze is snel gemaakt. Als Ordgar wordt aangenomen, ga ik ook mee naar Iverum. Jij? Cadeyrn?"
      "Ik weet het niet. Iverum is nogal direct... en ik weet niet of ik daarvoor aangelegd ben..." Aelwin beet op zijn onderlip en keek toen mij aan, waarop ik zuchtte, "Eerlijk gezegd, weet ik het ook niet. Iverum is niet echt... mijn stijl weet je wel."
      "Tja, de reden dat we Yiris oprichtten, was ook omdat we allemaal niet bij de andere clubs wilde." Nadat Erdric sprak, was er een lange stilte. Geen van ons had er iets over te zeggen, totdat hij opnieuw opkeek, "Weet je, we kunnen nog één verkenning doen met z'n allen. Een beetje vechten, een beetje plunderen. En dan zien we wel waar we terecht komen. Gewoon iets om de band opnieuw op te krikken en onze sterke punten te herontdekken."
      "Goed plan!" Ik glimlachte en stond op, waarna ik mijn dolk pakte en naar de rest keek, "Er is een nieuw dorp bij de rivier, laten we daar de boel eens overhoop gooien."

      Al snel volgde de rest mij en hobbelden we van het bergpad af. Onderaan de berg, volgden we de rivier en kwamen we al snel bij het dorp aan, alleen was alles daar al in rep en roer. Ik schrok toen ik zag hoe er huizen in brand waren gestoken en elvenkinderen vermoord. Achter ons klonk een geritsel en we draaiden geschrokken om, maar het enige wat we zagen, was het bloedrode haar van Jamil Eyer, de leider van Iverum, die zo snel als de wind langs ons heen sprintte. Hij was het sterkste lid van hun factie en een genadeloze krijger, wat bleek uit zijn praktijken hier. Men zegt dat hij zijn eigen familie nog zou kunnen neersteken terwijl hij ze recht in de ogen aankeek, zo bloeddorstig en koudhartig was hij.
      "Kom op! Hier is meer goud om te plunderen! Vanavond geeft Iverum een rondje van het huis!", schreeuwde hij, waarna een aantal leden van zijn groep juichten en de goederen verzamelden.
      "Wat is de beste factie?!"
      "Iverum!"
      Het testosteron droop van de agressieve menigte af en toen ze alles van waarde hadden ingeladen, gebruikte Jamil zijn tondeldoos om de rest van het dorp in brand te steken, waarna hij een pijp tevoorschijn haalde en die ook aanstak. Pas nadat het grootste deel van het dorp in as was opgegaan, merkte hij ons op en kwam hij met een grijns naar ons toe, "Yiris! Leuk jullie te zien. Benieuwd hoe het er bij Iverum aan toe gaat? Zoals je ziet, hebben we vandaag weer een elvendorp opgeruimd. De sterkste factie... dat is ongetwijfeld de onze! Ik zou het niet erg vinden om jullie ook aan te nemen. Sterke, tactische krijgers zoals jullie zouden geen bloemetjes moeten plukken bij Vriad."
      "Dit dorp was hier toch maar pas geplaatst?" Aelwin keek geschrokken op, waarna Jamil lachte, "Jep, stond er misschien een dag. En nu is het weg, dat is de kracht van Iverum."
      "Maar die elven... waren dat soldaten?"
      "Normale burgers, des te beter, want die doen niks terug!"
      "Uhm..." Aelwin slikte en keek mij bezorgd aan, waarna ik lichtjes op mijn lip beet en naar de rest keek. Niemand was geamuseerd door wat Iverum had gedaan, de exacte reden waarom wij Yiris gegrond hadden. Voordat ik er iets over kon zeggen, kwam er een ander lid van Iverum naar ons toegerend. Zachtjes fluisterde hij wat tegen zijn leider, waarop Jamil grijnsde en knikte. De jongen rende snel weer terug naar de rest van de groep en Jamil keek ons uitdagend aan.
      "Overigens," hij nam een grote trek van zijn pijp, waarna hij de rook uit pufte, "Heb ik ook nog eens een leuk voorstel. Om jullie echt het verschil tussen Vriad en Iverum te laten zien."

      Edric en Ordgar volgden Jamil meteen verder het bos in, waarna Aelwin en ik er ook maar achteraan gingen. De laatste woorden die bij mij bleven hangen, waren: 'Vriad, nieuwe basis voor elven, afbranden.'
      "Kijk, daar is het." Jamil nam zijn laatste trekje en stopte zijn pijp weer weg, waarna hij de rook uit pufte en fronsend naar het landschap voor zich keek. Het leek echt een nieuw fort, maar gezien de ligging en het feit dat niemand anders erover wist, was dat vast geen fort voor ons. "Het is voor de elven, ieder dorp wat wij afbranden, ieder stadje dat we leegplunderen en vernietigen... daarvoor zet Vriad een nieuwe vesting neer. Ze zeggen die elven te willen beschermen, omdat ze onschuldig zijn. Idioten."
      "Tch..." Ik klikte met mijn tong en keek neer op de leden van Vriad. Brithun had gelijk, ik zag inderdaad het nut van Vriad niet in. Hutjes bouwen voor de elven, we waren een leger, geen weldadigheidsorganisatie!
      "En daarom moeten jullie naar Iverum komen, wij strijden wel voor het goede en boeken veel meer succes dan die elvenfans..." Hij staarde nog eventjes naar de bouwende leden van Vriad, maar toen snoof hij eventjes in de lucht en gromde hij, "Puntoor...!"
      Direct nadat hij naar een specifieke plek in de bosjes keek, kwam daar een luid geritsel uit en zagen we een vage waas van blond haar. Jamil grijnsde en floot een paar keer op zijn vingers, waarna hij zijn zwaard trok en naar ons wenkte, "Kom, we gaan op elvenjacht!"
      Binnen no time sprintte hij weg, waarna wij uit onwetendheid erachteraan renden. Snel trokken we ook onze wapens en vervolgden we de jonge elf richting de bergen. Daar zou hij geen kant op kunnen gaan, dat was wat Aelwin binnen een paar seconden al had bedacht. Jamil grinnikte en knikte, waarna hij hem een schouderklop gaf, "Je bent een slimme jongen. Vervolg die elf tot de berg!" Meteen gaf hij nog een aantal fluitsignalen en nog wat leden met dezelfde bandana als Jamil voegden zich toe aan onze groep. Samen waren ze de top drie topkrijgers van Iverum: Jamil, de aanvaller; Isaias, de schutter en Duane, de sluiper.
      Duane trok de bandana over zijn gezicht en hield zijn dolken in zijn handen verstopt, waarna hij een flinke sprint trok en zich voor de elf lanceerde, waarna hij hem van zijn pad af kreeg en hem richting de bergen jaagde. Isaias trok zijn boog tevoorschijn en was de volgende die een sprintje trok. Nadat hij vanaf een boomstronk omhoog sprong, schoot hij drie pijlen op de elf af terwijl hij nog in de lucht zweefde. Eentje bleef in zijn cape haken, maar de elf was snel genoeg ter been om de rest te ontwijken. Hij keek nog eens geschrokken om om te kijken waar hij aan ons kon ontsnappen, maar het was al te laat.
      Enkele seconden later hadden we hem al tegen de bergenketen vastgezet. Duane trok de bandana van zijn gezicht af en grijnsde, waarna hij zijn dolk trok en razendsnel de elf zijn keel door wilde snijden, maar plotseling klonk er een doffe klap en viel de jongen bewusteloos op de grond. Isaias had de snelste reactie en trok zijn boog om op de aanvaller te schieten, maar hij werd ook ruig aan de kant geduwd, waarna Erdric en Ordgar ook hun wapens trokken en de vijand probeerden te zoeken.
      Langs me voelde ik een windvlaag en Erdric en Ordgar vielen beiden naast me neer, waarna Aelwin geschrokken achteruit deinsde en vluchtte, maar toen ik hetzelfde wilde doen, legde Jamil zijn hand op mijn schouder en keek hij mij vastberaden aan, "Als jij de elf pakt, dan doe ik deze 'schim'."
      Ik knikte en trok mijn zwaard, waarna ik tegenover de jonge elf ging staan. Hij fronste lichtjes en trok zijn boog, waardoor ik mijn zwaard hief en het blad op hem richtte. Ik wilde hem direct neersteken, maar er was iets in zijn ogen wat ik niet snapte. Ze waren... anders dan die van de andere elven. Alsof hem iets was overkomen, maar ik kon me niet bedenken wat het had kunnen zijn. Tegelijk keek hij mij ook intens aan, ieder beweginkje in de gaten houdend, alsof ik op dit moment iedere seconde een bedreiging kon vormen.
      "Cadeyrn, pak hem!" Jamil werd achter me nog net neergeslagen en eventjes verloor ik mezelf toen ik mijn zwaard hief en een neerhalende beweging richting de elf maakte. Tegelijkertijd zag ik zijn pupillen samentrekken en lieten zijn vingers eindelijk het aangespannen touw van zijn boog los, waarna alles in slowmotion leek te gaan. Uit angst voor de pijl die razendsnel op mijn onbeschermde borstkas afging, schreeuwde ik terwijl ik mijn zwaard met meer kracht omlaag zwaaide, maar toen raakte mijn wapen opeens een metaal voorwerp en stopte de pijl van de elf halverwege in de lucht.
      "Zijn jullie helemaal gek geworden..." Plotseling staarden blauwgroene ogen in de mijne en schudde Brithun de kap van zijn cape af. Zijn stem klonk laag en grommend, waarna hij de elf net zo woedend aankeek en zijn pijl met één hand in tweeën brak. Direct daarna trok hij zijn zwaard en kon ik nog maar net met mijn eigen wapen zijn aanval blokkeren. Brithun was de beste zwaardvechter binnen Rophrax en het duurde niet lang voordat hij mijn zwaard uit mijn handen gerukt kreeg en het op de grond smeet. Hij forceerde mij naar achteren met de punt van zijn zwaard, waardoor ik achterover tuimelde en op de grond viel.
      De elf nam dit als een kans en ging er snel vandoor, waarbij hij nog een enkele keer naar mij omkeek, maar daarna geen enkele seconde meer op ons gebied verspilde. "Glingaeron..." Brithun klikte met zijn tong toen de elf uit zijn zicht verdween en liet zijn zwaard toen weer in zijn schede glijden, waarna er een aantal Vriad leden kwamen om de gewonden terug naar de barakken te brengen.
      "Cadeyrn." Brithun sprak commanderend en keek me met zijn ijzige blik recht in de ogen aan, "Als leiders tegen elkaar... waar dacht jij mee bezig te zijn?"
      Ik was sprakeloos toen ik hem zo machtig op me neer zag kijken. Brithun was een elite krijger, de top van de top. Hij schakelde hele legers uit zonder zijn zwaard te trekken, hij kon zich razendsnel en flexibel over ieder oppervlak bewegen en was ongeëvenaard in de kunst van het vechten. Met wat enkele slagen en stoten kreeg hij Erdric, Ordgar en de top drie krijgers van Iverum knock-out. Hoe kon ik dat ooit vergeten, dat Brithun ver boven ons allemaal stond en Vriad niet zomaar een factie vol met watjes was.
      "Wat is dat voor cape?" Aelwin kwam uit zijn schuilplaats tevoorschijn, waarna Brithun over de lichte stof wreef en wegkeek, "Het is geweven van evlon, een plant uit het elvenrijk. Het buigt het licht wat op de vezels valt en maakt je zo goed als onzichtbaar. Het was een gift... van een elvenvolk dat ik gered heb van Ehtmordon." Hij staarde eventjes naar de grond, waarna hij zichzelf wakker leek te schudden en diep ademhaalde, "Dus, ik neem aan dat jullie een keuze hebben kunnen maken? Vanavond moeten jullie je formulier inleveren, ik hoop dat jullie de factie kiezen die het best bij jullie past. Mocht een van jullie ergens niet aan uitkomen, ben ik vanaf vier uur weer in mijn kamer. Anders nog een fijne middag."
      Zo snel als hij verscheen, was hij er ook weer vandoor, waarna Aelwin mij bezorgd aankeek, "Gaat het? Hij had je best snel overmeesterd."
      "Het gaat!" Een tikkeltje chagrijnig draaide ik om en liep ik richting mijn kamer. Wellicht was het de overweldiging van mijn eer die geschaad werd door mijn verlies of de gemixte gedachten over elven die in mijn hoofd opdoken, maar ergens was er een ongewenste bewondering voor Brithun en een innerlijk verwarring over welke factie nu het beste bij mij paste.

Reacties (5)

  • ThePenuriousCat

    Wat er staat: Cadeyrn
    In mijn hoofd: Cadrlmn...

    6 jaar geleden
  • EvilDaughter

    Lang en leuk hoofdstuk
    Ik had dat ook eens toen wou ik 's nachts ff op quizlet kijken maar toen deed die het niet:(

    6 jaar geleden
  • QueenOfEmerald

    Ik denk ook dat die elf Lhaindir is.
    Als ze kiezen, kiezen ze hopelijk voor Vriad, niet voor Iverum, dat zijn gewoon hersenloze vandalen.
    Die facties doen me denken aan Divergent.

    6 jaar geleden
  • katl1

    Snel verder please!!!!

    6 jaar geleden
  • Helvar

    Het is maar goed dat ze die elf niet tepakken kregen, want ik geloof dat het Lhaindir was O_O

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen