Foto bij ¤012¤

Mwhahaha, ergens wil ik zo graag dingen verklappen, maar ik weet dat ik dat niet - meer - moet doen zoals ik wel eens met andere van mijn verhalen heb gedaanxD.

[8]Zelf popte Toby Regbo in mijn hoofd voor ThomasxD.[/8]

"Dit moeten we vieren!" Thomas had me weer opgewacht buiten terwijl ik me uit mijn kostuum hees en we waren dan ook al snel weer op weg naar mijn woonplaats, waar we voor mijn appartement stil hadden gehouden waar we buiten in het speelveldje even gingen zitten. "Ik weet de beste plek waar we heen kunnen gaan!" Zijn opgewektheid was bijna net zo uitbundig als dat ik me voelde. "Bel je vrienden! Bel iedereen die je kent en laat de hele wereld weten dat jij de rol van Briënna hebt!"
Een aantal voorbijgangers die ons nu voorbijliepen op straat keken hem wat vreemd aan, waardoor ik zijn opgewektheid in moest tomen door hem aan zijn mouw te trekken. "Ssttt... Thomas, is het niet de bedoeling dat we dit nog geheim houden voor de officiële aankondiging?"
"Dat is eigenlijk wel zo, maar dan mag je het nog wel vieren met je vrienden."
En dat was ik dan van plan te doen ook.
Het werd al snel een soort telefoonboom; Ik belde Alice en Scott, die belden David, Railey, Monica en daarbij hield het op, want dit waren mijn beste vrienden en als er al kennissen kwamen wou ik het niet te groot houden, ik wou niet dat te veel mensen al zouden weten dat ik de rol had, al had ik niets aan geheimhouding hoeven tekenen voor ik wegging.
We wachtte iedereen op bij een kasteelmuur aan de rand van mijn woonplaats, maar waar we echt nog heen gingen was ook mij nog onbekend. Dat was iets wat Thomas absoluut niet wou delen om de verrassing te behouden.

"Oh mijn god, het is je nog serieus gelukt ook." Alice vloog me om de hals toen ze samen met David aankwam in zijn auto. "Ik dacht dat je een grapje maakte eerst toen je zei dat je auditie mocht doen voor de rol! Ik dacht eerst dat je gewoon een rondleiding kreeg over de set heen." Ze trok even een gezicht."Ik had gehoopt dat je me mee kon nemen." Haar gezicht klaarde al snel weer op. "Maar nu begrijp ik het, als het een auditie was wilde ik natuurlijk niet in de weg lopen."
"Alice..." Maar Monica kwam ook al snel in beeld en niet veel later kwam Scott ook van de andere kant af, met Railey al niet veel later op zijn motor, wat hem er weer super stoer uit liet zien.
"Lekker ding van me! Mogen we je binnenkort aanschouwen op het pixel doek?"
Nou binnenkort, het filmen was nog maar net begonnen en voor dat allemaal voorbij is ging er ook nog eens de tijd van sorteren, monteren, de effecten en muziek toevoegen, samen met de foley geluiden die er allemaal bij moesten.
Het zou best nog wel een halfjaar kunnen duren voor alles af was.

"Is iedereen er?" Ik keek even goed om me heen, maar ik kon geen afwezige ontdekken, alsof dat ook al moeilijk was aangezien we maar met z'n zevenen waren.
Iedereen knikte in unicum, dus richtte ik me tot Thomas. "Oké, wil je nu eindelijk vertellen waar we heen gaan." Maar voor hij al antwoord gaf kon ik aan zijn grijns al zien wat het was. "Nope."
Dus stapten we allemaal weer op of in onze voertuigen en de fietsen van Scott en Monica gingen achterop de auto van David.
"Volg mij." Riep Thomas voordat hij zelf achter het stuur stapte. "Ik zal wel niet te hard rijden."
En zo gingen we de weg op, met Thomas voorop, met Scott achterin terwijl Railey achter ons reed en Monica bij Alice en David ingestapt waren.
We reden langs de kasteelmuur verder het bos in, waar we door de schaduwen de lampen van de voertuigen aan moesten zetten.
"Echt serieus Thomas, waar breng je ons heen?"
"Dat zul je wel zien."
Hoelang ging hij dit nog volhouden? Ik hield het al bijna niet meer uit, zeker niet aangezien het bos steeds donkerder werd.
Maar ik vertrouw Thomas en hij zal heus wel weten wat hij doet en waar hij ons heen brengt.
"Het enigste wat ik zeg is dat dit gedeelte standaard is voor iemand die net een nieuwe rol bij de serie krijgt, dus waarschijnlijk zal je dit nogmaals meemaken, maar dan met de gehele cast."
Oké, dus het was een soort ontgroeningsritueel? Dat woord werkte altijd op mijn zenuwen want er kan zoveel verschillende dingen onder vallen, het ligt er maar aan welk thema eraan gekoppeld is.
"Nog één bocht en dan zijn we er."
Mijn ogen gleden over het bos vanuit het raam naast mij en opeens zag ik lantaarns die oranje flakkeringen wierpen op de boomstammen en op de bladeren die op de grond lagen, tot het op een gegeven moment leek alsof het bos in brand stond door de hoeveelheid.

Thomas stopte de auto voor een evenals kasteel-achtig uitziend iets, maar in dit geval was het een uit hout en gesteende opgetrokken poort.
"Welkom bij de magische poort." Hij maakte er een theatraal armgebaar bij. "Bij dit open lucht restaurant weet je nooit wat je overkomt."
"Niets overkomt als in horror of in de trant van 'hé, we gaan leuk improviseren?', want ik weet niet of ik wel zin heb ik het eerste gedeelte." Alice had even aan de mouw van Thomas geplukt, wiens gezicht in het schijnsel van de lantaarns een beetje onheilspellend overkwam. "Misschien wel een beetje van beide."
Fijn.
Een man die vanachter een boom vandaan was gekomen en wie een konijnenmasker droeg ging ons voor richting een tafel waar precies genoeg stoelen aan stonden, verder stonden er geen tafels of ook maar stoelen.
Er was een schuurtje die bij een sprookjesachtig huisje hoorde, waar in de deuropening nog een man stond die net zoals de eerste een konijnenmasker droeg dat meer dan helft van zijn gezicht bedekte, maar die perfect aan leek te sluiten op de vorm van zijn gezicht.
Onze verdere omgeving was begeven met kaarsen en lantaarns en het gaf ergens inderdaad best een creepy sfeertje.
"Zijn er vegetariërs onder jullie?" Vroeg één van de gemaskerde bedienden en we schudden allemaal van nee, al wist ik van Alice dat zij het wel een tijdje was, maar haar verlangen naar vlees dook uiteindelijk weer door het wak op.
"Goed, dan zal ik dat doorgeven aan de keuken." En hij verdween door de deur van het sprookjesachtige huis.
"Wat willen jullie drinken?" Een andere bediende kwam bij ons aan tafel staan, maar hij droeg een masker van een wolf, wat nog weer iets onheilspellender had dan de konijnenmaskers.
We bestelden dan ook allemaal snel ons drinken zonder er echt bij na te denken, wat resulteerde aan vier cola, één sinas en twee ijsthee.
De bediende maakte even een diepe buiging. "Uw verfrissing komt er zo aan."
Maar dat zo resulteerde in een aantal minuten, minuten die we in doodse stilte door zaten.
We durfden namelijk niet tegen elkaar te praten, verontrust dat er dan iets zou gebeuren en Thomas wees ons er ook niet anders op wat er wel zou gebeuren.
"Hier zijn jullie drankjes." Zonder het echt doorgehad te hebben stond de ober weer naast onze tafel en zette hij de kristallen glazen voor ons neer, de vloeistoffen zaten er al in, in plaats van het flesje van de cola ernaast te zetten zoals normaal bij restaurants gebeurd. "Uw eten word zo geserveerd."
Maar we hadden nog helemaal niet onze bestelling opgegeven, of ook maar een menukaart in handen gehad te hebben.
Was dit één van die blind taste restaurants? Waarbij je gewoon blij moest zijn met wat je voorgeschoteld kreeg?

Reacties (2)

  • Girlicious

    Dat restaurant klinkt super nice
    Maar die doodse stiltes altijd....ugh..awkward!!
    En oef ik zie Railey al helemaal voor me op zn motor.
    Me likes motors met sexy jongens erop!:9~
    Geheimzinnige Thomas... me like!!
    Ik ben benieuwd wat ze voor eten krijgen. Hopelijk is het eetbaar hahah

    Kudo!
    Snel verder!

    4 jaar geleden
  • Jarnsida

    Hahaha wat ontzettend creepy en gaaf tegelijkertijd. Ik vind Toby nog helemaal geen slechte keuze eigenlijk. Maar omg ik wil ook naar dat restaurant

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen