'We vertrekken over vijf minuten. Trek dit aan.' Hij gooide een stapeltje met kleding op de keukentafel waar ik heen was geleid door Darius. Ik keek ernaar zonder van mijn stoel op te staan.
      'Mogen ze het bloed op mijn trui niet zien, Dimitri?' vroeg ik sarcastisch. 'Dat begrijp je zelf denk ik ook wel, Ana.' zei hij, waarna hij gebaarde naar de legging en de trui die hij op tafel had gelegd. 'Toe dan.'
      Langzaam kwam ik overeind en deed ik mijn eigen trui en blouse daaronder uit waarna ik de sweater pakte die bovenop de legging lag. Toen ik hem uitvouwde walmde de geur direct mijn neus in, waarna ik gelijk zeker wist dat dit Darius' trui was, of geweest was. Het was geen lichaamszweet of zoiets waar het naar stonk, nee hij was juist fris gewassen, maar hij rook naar hem.
      'Denk je nou echt dat ik dit aan trek?' 'Wat?' 'Ik hoef niet elke minuut van mijn dag aan die klootzak herinnert te worden.' Ik schrok toen Dimitri's vuist tegen de tafel dreunde en hij voor me ging staan terwijl hij me insloot tegen de tafel.
      'Nee, dat denk ik niet. Wat ik denk is dat jij geen enkele keus hebt op dit moment.' zei hij zacht maar dreigend. 'Je hebt drie minuten.' En toen ging hij de kamer uit. Fuck.
      Ik slikte en trok toen de trui over mijn hoofd waarna ik mijn armen in de mouwen stak. Mijn rok ritste ik open en liet ik op de grond vallen. Het was niet nodig geweest om hem überhaupt open te doen als het niet aan mijn al wat uitgezette buik had gelegen. Ik was afgevallen, en niet een klein beetje. Iedereen had haar lichaamsvet verloren, en bij mij werd dat effect versterkt door het feit dat ik niet alleen mezelf van voedingsstoffen moest voorzien.
      De stof van de legging was echter dik, dus dat verborg mijn uitstekende heupbotten.
      Direct nadat ik weer aangekleed was kwam Peterus binnen.
      'We gaan. Kom.' Ik volgde hem de keuken uit, de gang door, naar buiten, daar stonden Darius, Dimitri, Jorane en nog een wat oudere man te wachten. Hij zag eruit als de leidinggevende, dat was hij ook, ik had hem al eerder zien rondlopen.
      'Stap in.' zei Peterus terwijl hij naar een legertruck wees. 'Wacht.' zei ik. 'Ik heb een voorwaarde.' Iedereen keek me verbaasd aan, de oudere man het meeste. 'Ik wil dat Daria meekomt,' Het bleef even stil. 'Zodat ik zeker weet dat er niets gebeurt terwijl ik weg ben.' voegde ik eraan toe. De oude man zuchtte en vertelde Dimitri non-verbaal dat hij akkoord ging en dat hij Daria moest halen. Duidelijk was de rest het er niet mee eens, maar dat maakte de man niks uit.
      We wachtten buiten terwijl Dimitri weer naar binnen ging, en ik nam Daria in mijn armen en liet haar niet los totdat we achter in de truck zaten. Darius reed, en de gezaghebber zat naast hem voorin, in het gescheiden deel. Ik zat met Daria, Dimitri, Jorane en Peterus achterin. In stilte. Gelukkig. Het duurde wel minstens twee uur voordat we aankwamen bij een groot gebouw, dat er heel officieel uitzag.
      'Waar zijn we?' vroeg ik meteen aan Dimitri.
      'Niet belangrijk voor jou. Uitstappen.' Daria was doodsbang en dat was te merken. Ze had geen idee wat er ging gebeuren, ik overigens ook niet. Ik werd bij mijn arm vastgepakt door Darius en we werden naar binnen geleid door militairen met allerlei insignes op hun uniform. In een brede, lange hal werd ik weer losgelaten, zei één van de militairen iets tegen de oudere man en daarna liepen ze allemaal weg.
      Ik kreeg een papiertje onder mijn neus gedrukt door Jorane. 'Wat is dat?' vroeg ik zonder het aan te nemen. 'Wat je precies gaat zeggen.' antwoordde Darius voordat Jorane dat kon doen. Ik pakte het aan en begon het stil te lezen.

My name is Ana. I have been a prisoner of the Serbian army for four months now. I have been asked to answer all of your questions, but first want to let you know that I am doing well. And as are all of the other prisoners. We are treated well, fed well and we dispose of all the medical care we need. I am aware of the fact that rumours have gone around. Rumours about us being tortured. You must know that these rumours are completely untrue. Because of the conflict between Serbia and Bosnia-Herzegovina, which has some religious aspects, the Croatian- and Muslim female captives are prisoners of war, which disallows the Serbs to apply any method of torture on us.

Ik keek op naar Darius. 'Is dat het beste wat jullie konden verzinnen? Prisoners of war? Serieus?' Hij zuchtte. 'Ik zou je nu zo'n harde klap in je gezicht geven dat je er niet meer wakker van zou worden als je niet zometeen voor de cameras moest verschijnen. Doe wat je gezegd wordt. Je weet wat er anders gebeurt.' Hij wendde zijn blik van mij af en keek naar Daria, die naast me zat.
      'Je waagt het niet.' siste ik, maar dat was niet slim. Ik was me bewust van Darius' bewegingen, maar niet van die van Dimitri, die aan mijn andere kant stond. Voordat ik iets ertegen kon doen had hij Daria al van me weg getrokken en op haar knieën gekregen. Haar hoofd hield hij aan haar haren omhoog. Ik probeerde haar gelijk van hem weg te trekken, maar Jorane had me snel genoeg in bedwang.
      'He Daria.' zei hij zachtjes terwijl hij haar aankeek. 'Je zusje hier is soms best wel stout, toch?' Daria antwoordde niet, ze kon alleen mij aankijken terwijl ze verstijfd was van angst. 'Wist je dat als zij niet doet wat wij zeggen,' Langzaam zakte zijn hand naar zijn broek en daarna weer omhoog, met een mes erin. 'Dat jij dan sterft?' De punt van het mes drukte super zachtjes tegen de huid van haar keel.
      'Stop!' riep ik paniekerig. Hij stopte nergens mee, maar keek mij aan. 'Stop! Oké! Ik zal lezen wat er staat!' bracht ik uit. Godzijdank liet hij het mes zakken en liet hij haar daarna los, en Jorane mij waarna Daria in mijn armen sprong en begon te huilen.
      'Dat is je geraden ook.' zei Dimitri, waarna er een deur in de gang open ging. 'Ze kan door. Ze zitten er klaar voor.'

Reacties (4)

  • khira

    Stomme eikeltjes, en dit had ik echt niet verwacht van Darius, ik dacht dat hij toch een klein beetje gevoel had

    4 jaar geleden
  • Heronwhale

    Neeeeeeeee? Darius stiekem mag ik jou maar nou niet ik haaaaat je

    4 jaar geleden
  • xxJennyxx

    Ik hoop dat ze door hebben dat ze maar wat op staat te lezen en aan haar gezicht (door de ondervoeding) zien dat het niet goed met haar gaat. Ik hoop dat ze ze helpen!

    4 jaar geleden
  • xxJennyxx

    Stomme klootzakken ik haat die mannen!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen