Foto bij Hoofdstuk 14

Na een aantal straten die Rhodíq niet kende, kwamen ze uit bij de hoge trap naar de grote zaal. Thorin liep nog steeds een aantal passen voor haar, alsof hij liever de afstand bewaarde.
Of was het Rhodíq die liever de afstand bewaarde? Ze was zich er niet zeker van. Het voelde ongemakkelijk om te dicht bij de man in de buurt te komen.
Ze liepen door de grote zaal heen naar de deur aan de achterkant. Op de gang waar ze uitkwamen, was Rhodíq eerder geweest toen ze Fíli thuisbracht. Dit keer namen ze niet de eerste deur rechts van hen, maar de derde.Thorin liep de kleine kamer in en ging aan de tafel zitten met zijn gezicht richting de deur. Hij gebaarde kort dat Rhodíq tegenover hem moest gaan zitten.
‘’Ik kan dit verhaal heel kort vertellen.’’ Zijn stem klonk zacht en een beetje geërgerd, alsof Rhodíq hem gedwongen had om alles te vertellen wat hij wist. ''Veel details zal ik je in ieder geval niet kunnen geven omdat ik er niet bij was.’’ Hij zweeg even en Rhodíq bewoog ongemakkelijk heen en weer op haar stoel. Ze vroeg zich af of het nu de bedoeling was dat ze antwoordde.
Omdat ze recht tegenover de man zat, deed het haar een beetje aan een kruisverhoor denken. Alleen was het niet helemaal duidelijk wie er nu verhoord werd. Thorin was misschien wel degene die antwoordde, maar ze voelde zich niet in de positie om vragen te stellen.
‘’Je vader en de mannen die achter hem stonden, waren ooit trouw aan Daín. Ironheart en Ironfoot, droombondgenoten.'' Er klonk een lichte spot door in zijn stem. ''Tot Daín hen vroeg om achter hem te staan in de burgeroorlog. Ironheart was degene die tegen dit idee in ging. Hij startte de rellen. Uiteindelijk heeft Daín hem in een gevecht verslagen. Hij zou stil blijven, maar hij zou Daín nooit meer volgen.’’ Thorin zweeg opnieuw en keek Rhodíq strak aan. ‘’Hij blijft een verrader. En de reden waarom de oorlog toen zoveel doden geëist heeft.’’
‘’Ik heb het nooit geweten,’’ bracht Rhodíq uiteindelijk uit. Ze had niet vermoed dat het een vredige geschiedenis zou zijn. Misschien kwam het ook door de manier waarop Thorin het vertelde, maar het schokte haar minder dan het zou moeten.
‘’Daar ben ik van op de hoogte.’’ Thorins stem klonk kil. ‘’Dat neemt niet weg dat het gebeurd is,’’ zei hij op gedempte toon, alsof hij het meer tegen zichzelf had. Hij stond op en hield de deur voor Rhodíq open.
‘’Je weet nu wat er gebeurd is. Als je het tenminste gelooft.’’ Hij keek haar kort aan, terwijl ze langs hem heen naar buiten liep. ‘’Sommigen dingen dragen we nu eenmaal mee door de familie waarin we geboren zijn.’’ Hij sloeg de deur achter haar dicht en ging haar voor naar de grote zaal. Daar draaide hij zich om.
‘’Ik neem aan dat je het vanaf hier wel kunt vinden.’’
Rhodíq knikte. ‘’Als ik verdwaal schreeuw ik wel net zo lang tot er iemand komt,’’ voegde ze er met een flauw glimlachje aan toe.
Thorin zuchtte.
‘’Vaarwel Rhodíqa,’’ bromde hij, terwijl hij wegliep.
''Dank u wel,'' riep Rhodíq hem na, ''dat u het mij heeft verteld.''
Thorin keek kort over zijn schouder en wendde toen zijn blik af. Hij verdween door de deur waaruit ze gekomen waren Rhodíq liep de andere kant op toen ze de deur achter hem dicht hoorde slaan. Het beangstigde haar dat ze niet eens aan zijn verhaal twijfelde. Ze kon nauwelijks een reden bedenken om hem te geloven. Al vanaf het begin had hij haar gehaat.
Halverwege de trap kwam ze een verbaasde Fíli tegen.
‘’Wat doe jij hier dan?’’ Een trede onder haar bleef hij stilstaan, zodat Rhodíq iets groter was.
‘’Ik was gezellig bij je oom op bezoek,’’ antwoordde ze toonloos.
Fíli trok vragend zijn wenkbrauwen op.
‘’Niets,’’ wuifde Rhodíq het weg. ‘’Het ging over iets wat hij wist en ik niet.’’
‘’Waarover?’’ Fíli liep een paar treden omhoog en ging zitten. Hij sloeg zijn armen over elkaar, alsof hij voorlopig niet van plan was om daar weg te gaan.
‘’Mijn vader.’’ Ze ging naast hem zitten en glimlachte lichtjes. Het voelde als een opluchting om het tegen iemand te vertellen die er nog niet echt een mening over had. ‘’Ken jij het verhaal van Rhofor Ironheart die zich tegen Daín keerde?’’
Fíli’s gezicht vertrok zich in een diepe frons. Het duurde een tijdje voor hij antwoordde. ‘’Ja, ik geloof dat ik het wel eens gehoord heb.’’
‘’Dat is mijn vader. Je oom besloot me uit te leggen wat zich tussen hem en Heer Daín afgespeeld heeft, omdat ik dat niet wist.’’
‘’Dat is buitengewoon vriendelijk van Thorin.’’ Rhodíq bespeurde een sarcasme in Fíli’s stem. Ze wist alleen niet zeker of ze zich het inbeeldde.
Ze haalde haar schouders op. ‘’Nu weet ik het dus. Maar ik kan er alsnog niet veel aan doen.’’
Fíli haalde ook zijn schouders op. In tegenstelling tot Rhodíq glimlachte hij erbij. ‘’Waar we wel wat aan kunnen doen, is dat ik me verveel. Ben je ooit bij de wapensmid geweest?’’
Rhodíq knikte.
‘’Mooi,’’ zei Fíli tevreden, ‘’want we gaan er nu heen.’’ Hij stond op en trok Rhodíq zo plotseling overeind dat ze bijna van de trap vielen.

Reacties (6)

  • Vibes

    What happens in Thorins privé vertrek stays in Thorins privé vertrek

    6 jaar geleden
  • Croweater

    Wauw Thorin... voor die twee zinnen neem je haar helemaal mee naar je privé vertrek? Daar moet meer achter schuilen :3

    Ik vraag me af of Thorin wel de hele waarheid heeft verteld. Of ik ben vooral benieuwd waarom Dain in Erebor is gaan wonen.

    6 jaar geleden
  • chanyeoI

    Fíli is like the nice puppy (;
    Toch bijzonder aardig van Thorin. Ik had niet verwacht dat hij dat zou doen...
    +kudo

    6 jaar geleden
  • magiclove

    snel verder

    6 jaar geleden
  • Kauwgomjunky

    Super snel verder xX

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen