Foto bij 010 || Satoru Shintuka

"Gaap...Huh?" Toen we allemaal de man volgden zag ik die kleine blauwe smurf zich achter een boom verstoppen. "Wat doet die daar?" dacht ik luidop, voordat het glibberig onder mijn voeten werd. Ik gleed nog niet uit, maar supersonisch tapdansen was het wel. En toen begon ik opeens te draaien. Veel te snel en veel te veel. Tegen dat ik uit de wax-zone was moest ik overgeven. En dat deed ik, terwijl iedereen keek en die smurf me stond uit te lachen. Toen ik gedaan had met mijn eten naar buiten te spuwen vroeg Hikari: "Alles oké?" Ik antwoorde niet en liep langzaam naar de jongen met het blauwe haar toe. Die wou snel wegspringen,maar toen ik opeens begon te sprinten en hem bij zijn kleren vasthield kon hij enkel nog spartelen. "Kogure, was het?" "Laat me los! Dat verdiende je gewoon, roodharige gnoom! Dat verdienen jullie allemaal!" "Roodharige gnoom?" Zei ik verbaasd. "Wel, ik wou gewoon zeggen dat dat trucje met je vodden echt goed was." En ik liet hem los. "Wacht, zag jij dat?" "Yep. Juist voor het overgeven." Toen koos hij het hazenpad omdat de man weer zijn naam riep. "KOGUREEEE!" "Ai!" Yep, dat trucje met die vodden was gewoon fenomenaal geweest. Hij had elk van de vier vodden tegen het plafond geschopt, op zo'n manier dat ze over het hele plafond heen gleden en had ze toen allemaal weer opgevangen en teruggeschopt. Zoiets zie je niet elke dag...

-

Ik lag nog te piekeren in mijn slaapzak, die nacht. Manyuuji had onze hulp gewoon afgewezen. "Wij zullen tegen hen zeggen dat we niet willen vechten en dat ze moeten vertrekken." Dat zal niet werken, had ik gedacht, maar zij dachten dus anders. Opeens sprong Kidou uit zijn slaapzak en wandelde de bus uit. Uit verveling en het feit dat ik niet kon slapen, volgde ik hem. Ik vond hem samen met Otonashi, zijn zus. "Hey! Wacht even!" Ze keken allebei om. "Huh? Satoru? Wat doe jij hier?" vroeg Otonashi. "Wel,ehm...Ik kan niet slapen en ik zag Kidou...Dus..." "Ik snap het al. Wandel dan toch gerust mee." Zei Kidou kalm. "Echt? Dank je!" Kidou en zijn zus praatten over Kogure tijdens de wandeling: "Denk je aan hem?" "Ik begrijp waarom hij zo doet." Ik keek verbaasd naar Otonashi, terwijl Kidou gewoon zei: "Ik begrijp het ook." Bij mijn verbaasde blik begon Otonashi het uit te leggen: "Zijn vader en moeder hebben hem bedrogen. De mijne zijn omgekomen in een ongeval, maar toen ik klein was voelde ik me ook zo bedrogen." "Oh." Ik dacht even stilletjes na en luisterde niet meer verder naar hun gesprek. Dat wist ik helemaal niet... Hij moet zich ook zo gevoeld hebben als ik, toen mijn familie me wegstuurde, alsof ik een vuilniszak was. Dus hij voelt zich bedrogen en denkt dat hij niemand meer kan vertrouwen, hé? "Ik ga maar weer." zei ik. Ik voelde me als de vreemde eend in de bijt hier, want ik kende beiden nog niet zo goed. "Dag!" Zeiden ze beiden. Wat later lag ik weer te slapen in mijn slaapzak.

-

De volgende morgen kwam Otonashi naar me toe gerend toen ik nog maar net uit de bus gestapt was. "Kun je me helpen, Satoru?" "Hm? Voor wat zou je mij in hemelsnaam nodig kunnen hebben?" "Kogure." "Hm? Oké, dan. Wat moet ik doen?" Zo te zien had Otonashi hem uitgedaagd om 'zijn' voetbal te laten zien en ik was zijn tegenspeler. Alles wat ik moest doen was er voor zorgen dat hij de bal niet van me zou afpakken. "Ha! Moet ik tegen die roodharige gnoom? Ik win zo!" "Haha! Ik vind je enthousiasme wel wat! Kom maar op!" Riep ik uitdagend. "Begin!" riep Othonashi. Hij kwam verbazend snel op me af. Ik kon nog maar net voorkomen dat hij de bal afpakte. Hij viel op zijn gezicht en riep boos: "Nog een keer!" Na twee uur van "Nog een keer!"'s nam ik even pauze. "Jongens,jongens. Kogure is snel en niet alleen dat. Zijn snelheid is na twee uur nog steeds hetzelfde. Dat heb ik nog nooit meegemaakt!" "Kom je nog?" Riep Kogure boos. "Oké,oké!" Toen ik opstond verscheen er opeens een zwarte mist. "Wacht eens even, dit is-" "Hallo." zei een zware stem opeens. Epsilon was op het veld verschenen. Toen Manyuuji de uitdaging van Epsilon afwees, schopte ze zo'n zwarte bal recht door de school. Omdat ze hun school niet wouden verliezen moesten ze de uitdaging wel aan nemen. Ik vond de leider en keeper van Epsilon, Desarm, de ergste van die aliens tot nu toe. Hij stopte elke bal, hissatsu of niet. En de rest van zijn team was niet beter. Manyuuji werd afgemaakt door Epsilon in zes minuten exact: 15-0. Alle spelers van Manyuuji lagen verslagen op de grond. "Doe het maar." Zei Desarm kalm tegen zijn teamgenoten. "Dacht het niet!" Ik schopte in een vloeiende beweging de zwarte bal uit Desarm's handen en toen ik weer met beide voeten op de grond stond riep ik boos tegen hem: "Want wij zijn nu jullie tegenstanders!" Zijn triomfantelijk blik verdween en maakte plaats voor een geïnteresseerde. "WAAAT?!" Riep iedereen verbaasd, behalve Endou en Hikari. "Satoru heeft gelijk! Wij zullen Manyuuji's school beschermen!" "Maar Megane is geblesseerd!" "Dan spelen we wel met tien spelers!" "Ik denk toch van niet, Endou! Toch, Otonashi?" Zei ik, kijkend naar Kogure. "Oh, ja! Kogure kan hem vervangen!" "KOGURE?!?" Riep iedereen weer verbaasd, nu ook Endou en Hikari. "Kogure is toch ook deel van het voetbalteam?" "Maar hij zit in de reserve!" hoorde ik Someoka roepen. "Als hij enkel iedereen voor de voeten loopt op het veld..." voegt Domon er nog aan toe. "Dat gebeurt echt niet! Geloof me nou toch! Alsjeblieft!" "Ik verzeker jullie dat hij het kan!" Zei ik, met mijn hand op Kogure's schouder. Otonashi keek me dankbaar aan. "Kom op, gasten! Endou? Coach?" "Ik vind het goed! Coach?" "Doe maar wat jullie willen." "Da's dan beslist!" zei ik met een grijns. "Tijd om Epsilon tegen te houden!"

Met Kogure als verdediger stonden we allemaal op het veld. "Haha, jullie moeten wel erg naïef zijn om te denken dat jullie ons aankunnen, alleen omdat jullie Gemini Storm hebben verslagen...Maar ook omdat jullie hen verslagen hebben, geven we jullie de eer om door ons verslagen te worden in drie minuten!" "Het zal wel!" riep Someoka naar Desarm. "Laten we beginnen.Wij zullen jullie de kracht van Epsilon laten zien!" Ik voelde mijn haat opzwellen. Ik haat mensen die zich beter achten dan anderen en dan de haat die ik voel voor Aliea er nog eens bij maakte wel een grote hoop haat. Maar ik besloot die haat snel achter slot en grendel te zetten. De Ryoku Seishin zou me niet weer overnemen. Niet met al de haat die ik nu voel. De laatste keer dat dat gebeurde... Ik kapte mijn gedachten af en richte me nu helemaal op het spel. Ik keek nog even naar Kogure om, die daar maar onzeker stond te staan, en keek toen weer voor me. Na wat passen stond Ichinose voor de goal met de bal. Hij gebruikte zijn hissatsu: Spiral Shoot! Desarm gaf orders aan de twee verdedigers voor hem, die samen de bal tegenhielden door er simpelweg op te schoppen. Zijn hissatsu was tegengehouden alsof het een schot van niets was geweest. Zelfs Fubuki's fenomenale Eternal Blizzard werd tegengehouden door een simpele beweging van Desarm. En dat zijn schot zo gemakkelijk werd tegengehouden, deed Fubuki nogal wat. Ook mijn Frost Fire hissatsu werd tegengehouden. Elk schot dat we schoten tegengehouden. Epsilon's eerste schot was meteen ook Epsilon's eerste goal: Ganymede Proton! Endou's God Hand brak gewoon in tweeën bij aanraking met de bal. Na een tijdje riep Desarm: "De drie minuten zijn bijna om! Wij zullen jullie binnen tien dagen weer uitdagen! Tot dan!" Desarm stopte ons laatste schot en schoot nu zelf: een schot dat alles in zijn pad uit de weg wierp. Fubuki probeerde het tegentehouden,net als vele anderen, maar zonder succes. Uiteindelijk waren Kogure en Endou de enigen die overbleven. Nou ja...Kogure was al begonnen met rennen. "Kogure, bukken!" Riep Endou. Toen het schot hem bijna bereikt had struikelde Kogure en toen hij op wonderbaarlijke wijze het schot tegenhield door een soort tornado te veroorzaken, en we weer naar Epsilon's kant van het veld keken, waren die verdwenen. Terwijl iedereen Kogure feliciteerde met zijn prestatie keek ik serieus naar de plek waar Desarm net nog had gestaan. "Wacht maar af. De volgende keer loopt het anders,Desarm. Daar zorg ik als het moet zelf wel voor!"

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen