Imogen werd wakker, de zon in haar gezicht. De rode glinstering van de twee wijnflessen deed haar hoofdpijn opwekken. Wie had bedacht om ieder een hele fles wijn leeg te drinken, bovenop de drankjes die ze op het feest al hadden gehad?

Kinsley werd nu ook wakker. Ze lag met haar hoofd op Imogens borst. Ze kwam overeind en merkte de kleren op die over de hele grond verspreid lagen.
Imogen keek Kinsley dromerig aan. Haar kastanjebruine pijpenkrullen leken licht te geven door de zon die erop scheen. Haar honing kleurige ogen twinkelden.
Imogen was jaloers op haar. Haar gezicht was prachtig, lichtroze lippen, honingbruine ogen, gezicht vol sproeten. Haar haar deed Imogen denken aan een wandeling door een bos tijdens de herfst. Haar lichte huidskleur had een mooi contrast, ingelijst door haar haar. En dan nog niet te spreken over haar lichaam. Ze was niet mager, maar ze had ook niet te veel vet. Het zat op de juiste plekken. Ze had een kleine C cup die perfect in haar hand paste, wist ze door de afgelopen nacht. Haar billen waren vol, rond en gespierd en ze had volle dijen.
'Waar denk je aan?' Vroeg Kinsley giechelend. Ze veegde een pluk haar achter haar oor en de rest liet ze haar blote borsten bedekken.
Imogen haalde haar schouders op. Dat ging ze absoluut niet hardop zeggen. Ze reikte uit naar Kinsley en trok haar naar beneden om haar een kus op haar lippen te geven. Imogen liet nog een keer haar ogen over Kinsleys bijna helemaal naakte lichaam gaan. Het enige was ze droeg was een lichtroze stringetje.
Imogen zelf had het niet zo op die kleine dingen. Als Kinsley ze aan had vond ze stringen helemaal geweldig, maar zelf zou ze het nooit dragen. Zij droeg een blauw onderbroekje. Iets breder dan een string en er zaten twee witte roosjes aan de linkerkant.

Kinsley liet haar hand over Imogens dij gaan en stal nog een kus. In haar ogen was Imogen de mooiste. Haar haar was lichtblond en er zaten hier en daar wat donkere plukken tussen. Het was precies tot haar schouders afgeknipt en was voor het meeste stijl met een kleine slag. Haar ogen hadden de kleur van vers mos en in haar binnenste rechterooghoek zat een moedervlek. Ook boven haar lip zat er een, aan de linkerkant.
Kinsley liet haar duim over de Moedervlek boven Imogens lip gaan. Imogen glimlachte, haar ogen straalden in het witte licht dat door het raam scheen.

Plots kwam Imogen met een ruk om hoog, haar ogen gericht op het raam. Kinsley keek haar vragend aan en draaide zich toen ook om naar het raam. Sneeuw. Het uitzicht dat normaalgesproken een groen velt van gras op bergen was, had plaats gemaakt voor witte bergen op een helderblauwe lucht.
De twee meiden sprongen enthousiast het bed uit en renden naar het raam om naar buiten te kijken.
'Wat prachtig! riep Kinsley uit.
Imogen glimlachte maar draaide zich snel weer om. Het zonlicht dat op de sneeuw weerkaatste wekte haar hoofdpijn weer op. Kinsley had door dat haar vriendin een behoorlijke kater had en trok het langere meisje tegen zich aan. Om haar af te leiden drukt Kinsley haar lippen op die van Imogen en drukte haar lichaam tegen die van de blonde. Ze liet haar hand over Imogens kegel figuur glijden voor ze haar armen om haar nek sloeg.

Imogen giechelde en masseerde de billen van de brunet. 'Laten we naar beneden gaan,' mompelde Imogen tegen Kinsleys lippen, die in stemde met een knikje.
Imogen liet Kinsley uiteindelijk los en liep naar haar kast waar ze een simpele bh uithaalde en een beige met blauwe jurk. Om niet koud te worden haalde ze er ook een legging uit die ongeveer de kleuren van haar huid was. Voor Kinsley was hij een tintje te donker, maar ook zij trok er een aan onder haar enkellange jurk.
Kinsley nam de tijd om haar haar te doen. Ze moest voorzichtig zijn met borstelen; als ze te ruig borstelde ging het pluizen. Imogen daarentegen haalde een paar keer snel een borstel erdoor heen en het zal meteen goed. Haar haar kon bijna niet verkeerd zitten, maar het was zo slap dat ze het ook niet anders kon doen, want dan viel het direct weer neer.

De twee gaven elkaar nog een enkele kus voor ze de kamer van Imogen verlieten en de gang op liepen. Ze hielden elkaars hand vast tot er een dienstbode de hoek om kwam. Hij maakte een gehaaste buiging voor de prinsessen en liep snel weer door.
Imogen had geen idee wie hij was. Ze kende zijn gezicht wel, maar had geen idee van zijn naam; net als van vrijwel al de werknemers van het paleis. Ze waren allemaal even zenuwachtig tegenover het hof en Imogen voelde zich niet aangesproken om een van de mensen bij naam te kennen.

De twee meiden kwamen de woonkamer in en een klassieke melodie maakte de sfeer.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen