Hoofdstuk 20




~ we bouwen aan de toekomst
we leven voor elkaar
we bouwen aan de toekomst
en we houden van elkaar ~
Gorki, Soms vraagt een mens zich af

Jane POV

“Wat doe jij hier?” vraag ik nieuwsgierig aan Harry. “Ik, euh…,” Harry struikelt over zijn worden en kijkt nerveus naar zijn in elkaar gevouwen handen. “Was op de vlucht voor fans.” Door de tranen die nog in mijn ogen staan zie ik niet dat hij glashard staat te liegen. “Dat bedoel ik niet. Je bent vast niet helemaal van Londen of Holmes Chapel naar hier gelopen omdat fans je volgden, of wel soms?” Ik wrijf even in mij ogen en mijn zicht wordt weer beter. Ik zie hoe een klein lachje op Harry's gezicht verschijnt.
“Ja, nee, inderdaad niet. Ik wou graag nog eens komen kijken naar de musical.” Kleine blosjes verschijnen op zijn kaken. “Ach zo, moet je nu weer helemaal terug naar huis of staat Louis hier ergens om de hoek?” probeer ik het gesprek wat op gang te trekken. Hij lacht en wrijft even met zijn hand in zijn nek. “Nee,” grinnikt hij zenuwachtig. “Ik moet nog even langs zijn huis rijden om te kijken of hij thuis is, want ik zoek eigenlijk nog een slaapplek.” vervolgd hij. “Als je wilt mag je ook wel bij mij komen logeren. We hebben nog een logeerkamer en je zult geen last hebben van Jessica en mij.” stel ik hem voor. “Nee, dat hoeft niet. Ik wil jullie niet tot last zijn.”
“Dat geeft helemaal niet. Ik moet morgen toch vroeg werken en Jessica moet naar school dus jij zult enkel vanavond last hebben van ons en wij van jou.”
“Oké dan.” geeft hij toe.

Harry POV

Jane haalt de deur van het slot en met mijn weekendtas in mijn hand volg ik haar. Ik hoor voetstappen van boven komen. “Als we daar te toekomstige mama niet he-“ Het meisje die ik herken als Jessica stopt met praten als ze me ziet. “Harry?” zegt ze verrast. Met een geschrokken maar toch ook vrolijk gezicht kijkt ze Jane aan. Ik kan niet reageren op Jessica omdat ik geschrokken ben door wat ze net zei. ’Toekomstige mama’? Is Jane zwanger? Waarschijnlijk nog niet heel lang, want het is echt niet aan haar te zien.
“Ja, Harry had geen verblijf voor vannacht dus heb ik hem voorgesteld om hier te blijven.” antwoord Jane in mijn plaats. Ik ben slechts in staat van even vriendelijk te knikken. “Maak het gezellig en doe alsof je thuis bent.” zegt Jessica vrolijk. “Jane wil je straks nog even komen om iets uit te leggen van wiskunde.” vraagt Jess nog aan Jane. “Natuurlijk, ik kom zo dadelijk naar je toe. Ik laat Harry eerst even alles zien.” Jessica knikt en rent de trap terug op. Jane opent de deur naar –wat ik denk de woonkamer is- de volgende ruimte.
Het is een open woonkamer en keuken, en het ziet er geweldig uit. “Het is erg gezellig hier.” zeg ik en kijk even rond. Jane kijkt me met een kleine glimlach aan. “Bedankt, we hebben alles zelf ingericht.” Ik zet mijn weekendtas neer. “Jij en Jessica?” Jane schudt haar hoofd lichtjes wanneer ze met haar hand door haar, haar gaat. “Tyler en ik.” Meteen vervloekte ik mezelf. “Sorry.” verontschuldig ik mezelf. “Het is niets, je kon het niet weten. En voor je ernaar vraagt, hij is ook de vader van het kindje die ik verwacht.” Ik hoor haar stem trillen terwijl ze het zegt. Mijn hart heeft zoveel medelijden met haar maar mijn lichaam kan zich er niet toe zetten om mijn armen om haar heen te slaan.
“Maar goed, ik zal je de logeerkamer tonen.” Er komt weer een geforceerde glimlach op haar gezicht. Ik knik met een glimlach en volg haar terug de trap op.
Het is wel niet zo groot” zeg Jane wanneer ze de deur openzwaait. Ik stap lang haar heen om de kamer te bekijken. “Ik heb niet meer nodig dan dit.” zeg ik gemeend. “Ik breng je straks wel wat lakens. Doe alsof je thuis bent. Ik laat je nu wel even.” zegt ze en ze is meteen verdwenen.
Kort nadat ze verdwenen is hoor ik een deur open en dicht gaan. Niet veel later weerklinkt gepraat. Het lijkt van de kamer hiernaast te komen. Jane moet vast bij Jessica zijn. Ik ga op het bed zitten met mijn rug tegen de muur. Het moet echt moeilijk zijn voor haar. Om te beginnen heeft ze geen ouders meer, haar vriend/man is gestorven en ze is ook nog eens zwanger van hem. Ik zou niet weten hoe ik ermee om zou gaan. Dat kind zal haar elke dag aan hem herinneren.

Reacties (1)

  • FrannieSuggy

    Aawwh, wel goed van haar dat ze het gelijk zegt. Love it!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen