Foto bij Twenty-eight

Ik word helemaal gek van mijn eigen gedachten. Tijdens mijn lessen kan ik me helemaal niet concentreren, ik ben bij iedere vingerknip afgeleid en zelfs als ik met Hanna aan het praten ben, kan ik niet opletten.
'Luister je wel?'
'Vind ik ook,'zeg ik.
'Juist ja. Waar zit je met je hoofd?' Ik overweeg om Hanna de waarheid te zeggen, maar besluit me aan mijn belofte te houden.
'Ik heb vannacht niet zo best geslapen.' Feitelijk is daar geen woord aan gelogen, want je slaapt echt niet lekker aan je bureau, maar het is geen verklaring voor mijn afwezigheid.
'Vannacht goed slapen, lieverd.'
'Het is vrijdagavond, zie jij het al gebeuren?' Hanna begint te lachen.
'Dat is ook weer zo.'

Ik loop weg bij het busstation als ik ineens een stem mijn naam hoor schreeuwen.
'Hé,'zeg ik en ik zwaai naar Julia. Ze hijst haar rugzak goed op haar rug en zet dan een sprintje in. Op een holletje komt ze naast me lopen.
'Hoe was school?'vraagt ze.
'Wel oké?'
'Wat is er aan de hand?' Het is soms bijna eng hoe goed Julia me kent. Ze kan alleen al bij mijn blik zien hoe het met me gaat.
'Ik vertel het je thuis wel, ik denk niet dat ik je dat hier kan vertellen.'
'Oh, is het zo geheim?'grinnikt Hanna. Ik glimlach geheimzinnig. 'Ben benieuwd.'
'Nog even wachten,'zeg ik. We wandelen samen naar huis, we droppen onze rugzakken onder de kapstok en dan kijken we elkaar aan. 'Ik meld even dat we er zijn, dan haal ik wat te drinken.'
'Oké,'zegt Julia. 'Dan ga ik jouw kamer alvast onveilig maken.' Ik lach en ga dan naar de kamer. Ik zeg tegen papa dat ik er weer ben en neem dan twee glazen mee. De muziek die Julia aangezet heeft, is al goed te horen als ik de gang op kom lopen. Maar goed dat mama vandaag een goede dag heeft.
'Het mag iets minder,'zeg ik als ik overvallen wordt door de enorme geluidsgolf die in mijn gezicht slaat. Julia lacht, maar zet het geluid dan zachter.
'Dank je wel.' Met die woorden neemt Julia het glas van me aan. Ze neemt meteen een slok water en dan kijkt ze me aan. 'Goed, kun je me nu vertellen wat er is?' Julia wipt ongeduldig op en neer op de rand van mijn bed. Ik lach zachtjes en ga dan bij haar zitten.
'Ik ehm, ik heb sinds kort het nummer van Niall Horan?'zeg ik aarzelend.
'Je hebt wat?' Julia's mond valt open van verbazing. 'Dus je spreekt hem zo nu en dan?'
'Als je bedoelt zo'n beetje ieder uur wel? Ja.'
'Mila, oh my God! Ik zei toch dat hij leuk was!' Ik rol met mijn ogen en hoewel ik toch nog enigszins serieus probeer te blijven, kan ik niet anders dan lachen.
'Daar hadden we het niet over!'
'Jij had het over Niall, dan vind ik het geen gekke hersenkronkel dat ik zeg dat hij leuk is?'
'Maar wat moet ik ermee?'
'Weet ik veel? Kom op, ik zou het wel weten, maar jij vindt Liam het leukste, dus...' Julia gaat verzitten. 'Je moet er alleen voor zorgen dat je niet contact met hem blijft houden en hem dan ineens laat vallen, dan lijkt het of je hem gebruikt.'
'Nee, dat wil ik ook niet. Maar ik bedoel, ik kan me niet concentreren, ik ben steeds aan het kijken of hij me iets stuurt en dan zit ik vervolgens minuten aan een stuk te prakkiseren wat ik terug moet sturen.'
'Klinkt alsof je een oo-'
'Nee,'kap ik Julia meteen af. 'Je weet wat voor een ramp ik ben met jongens.'
'Oh. Oh!' Gelukkig lijkt Julia zich net op tijd te realiseren wat er ooit voorgevallen is. Toen ik in mijn derde jaar op secundaire school zat, zat er een hele leuke jongen in onze klas. Ik zag hem wel zitten, terwijl Julia zei dat het nooit iets zou worden. Koppig als ik was, ben ik toch een relatie met hem begonnen, maar na vier maanden, brak hij op pijnlijke wijze mijn hart. Ik heb het er niet graag over en tel dit ook nooit mee als relatie, dus in mijn ogen ben ik achttien en heb nog nooit een relatie gehad.
'Dus nee, nee, die intenties heb ik niet.'
'Sorry, ik wilde je ook niet pushen.' Julia kijkt me even aan en merkt op dat dit gespreksonderwerp afgesloten moet worden. 'Dus, waar praten jullie zoal over?'
'Gewoon, hij begint te praten als hij vrije tijd heeft en dan praten we gewoon wat, net als jij en ik.'
'Gezellig. Volgens mij kletsen jullie allebei heel gemakkelijk,'grinnikt Julia. Ik stem lachend in.
'Ja, we kunnen gewoon over van alles praten, best onbeperkt, eigenlijk.'
'Oh?' Julia lacht.
'Niet zo, maar hij voelt zich niet beperkt om "love" te zeggen en zo.'
'Tegen jou?'roept Julia uit. Ik druk mijn handen voor haar mond.
'Nee, tegen mijn hamster,'zeg ik sarcastisch. Julia trekt haar wenkbrauwen op.
'Maar je hebt geen- oh!' Ik grinnik zachtjes en laat Julia dan weer los. 'Zie je wel, hij vindt je leuk,'zegt ze dan, voordat ik haar kan onderbreken.

Reacties (1)

  • Amica

    Haha (:
    Ik snap alleen niet meer zo goed wie Julia en Hanna zijn? Is Julia haar zus en Hanna jaar vriendin of?
    Snel verder

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen