Foto bij Job 27

"Rachel! Lukt het?" Harry staat aan de andere kant van de weg. We zijn nog steeds bezig met het uitdelen van flyers en het gaat aardig goed. De Nederlandse toeristen zijn zo grappig. Het is negen uur 's avonds en de meeste groepen die ik aanspreek, zijn al hartstikke aangeschoten. Ze praten ook vaak Engels en Nederlands door elkaar, waardoor ik er amper iets van versta. Komisch is het wel en ik heb al een aantal zinnetjes geleerd van de toeristen.
Ik knik en steek mijn duim op naar Harry. Het gaat prima. Dit is de leukste avond betreft het uitdelen van flyers. Leuker heb ik ze nog niet gehad.
"En hoe gaat het hier?" Ik draai me om en James kijkt me vragend aan. Hij heeft een glimlach op z'n gezicht wat moet betekenen dat hij een tevreden avond heeft. Dat komt niet vaak bij hem voor.
"Goed.", zeg ik. "Die Nederlanders zijn echt hilarisch."
"Ik weet het.", lacht hij. "Ik had eigenlijk een vraag." Ik kijk James fronsend aan. Ohjee. Meestal is het geen goed teken als hij een vraag heeft. De vragen gaan dan meestal over dingen die je niet gedaan hebt en waarom je dat dan niet hebt gedaan. Misschien is hij dan toch niet zo tevreden over zijn avond als ik dacht.
"Vraag maar.", zeg ik en James glimlacht.
"De avond van dit feest.", begint James en hij tikt de stapel met flyers aan. "Heb ik een fout gemaakt. Ik heb dit feest georganiseerd, maar in de club van mijn neef is ook een feest en ik had beloofd hem die avond te helpen."
"Dat is handig.", zeg ik sarcastisch.
"Ik was waarschijnlijk dronken op dat moment, maar beloofd is beloofd, dus ik moet wel."
"Gaat dit feest dan niet door?" Als dat zo is, staan Harry en ik hier nu voor niks flyers uit te delen.
"Jawel."
"Maar de organisatie dan?"
"Ik wil dat jij die taak op je neemt." Ik kijk James niet-begrijpend aan. Wat?
"Ik?"
"Ja."
"Ben je gek ofzo?" Ik sla mijn hand voor mijn mond. Dat had ik niet moeten zeggen. Volgens mij kan James dat helemaal niet hebben. Wonder boven wonder begint hij juist te lachen.
"Misschien, maar ik moet toch iemand van jullie kiezen en jij lijkt me het meest geschikt."
"Maar ik weet helemaal niet wat ik moet doen." Ik kan nog niet eens het kinderfeestje van mijn kleine zusje organiseren of een bingo avond bij een verzorgingstehuis. Laat staan een groot feest op Mallorca met allemaal dronkenlappen.
"Als je morgen even langskomt op het werk, zal ik je alles uitleggen."
"Oke.", zeg ik. Een feest organiseren. Hoe komt James erbij om mij daarvoor te vragen. Teresa en Kelsie zouden er zoveel beter voor zijn.
"Mooi. Dan ga ik naar de club. Tot hoelaat delen jullie de flyers uit?"
"Elf uur."
"Nou, succes dan nog." James glimlacht en loopt weg. Ik blijf even verbijsterd staan. Waarom ik? Die stress is helemaal niks voor mij. James wordt al chagrijnig als hij iets groots moet organiseren, laat staan als een onervaren tiener als ik dat moet doen.
"Rachel?" Harry roept me en kijkt me vragend aan. Ik wuif het weg. Dit vertel ik hem later wel. Hij zal vast helemaal in een deuk liggen en precies hetzelfde denken als ik. Hoe kan ik nou een feest organiseren?

Men zegt altijd dat je van luidruchtige feestgangers heel wakker blijft. Dat je geen oog dicht zou kunnen doen, omdat ze altijd zo schreeuwen en een kabaal maken. Toen ik vorig jaar op vakantie was, was ik het helemaal eens met deze stelling. Iedere nacht lag ik wakker in mijn hotelkamer en iedere nacht hoorde je de vreemdste dingen op straat. Dat is het risico als je op vakantie gaat naar een feesteiland.
Echter zou ik nu m'n ogen prima dicht kunnen doen. Leg een kleedje voor mij op de boulevard neer en ik slaap. Het is half elf en ik loop alleen maar te gapen. Het feest van gisteravond siddert nog steeds een beetje na en ik heb het koud. Ik sta hier in een short en een hemdje. Niet iets wat warmte bied.
Ik spreek amper nog mensen aan. Iedereen is dronken. Iedereen en dat maakt de Nederlandse toeristen een stuk minder leuk en grappig. Meer dan de helft komt nu alleen nog maar met seksuele woordgrappen aanzetten.
"Kunnen we niet stoppen?", vraag ik. Harry en ik staan nu beide aan de kant van de zee, omdat het niet fijn is om alleen tussen de dronken toeristen te staan.
"Als James net het laatste kwartier langskomt, zijn we de lul.", zegt Harry. Je ziet aan hem dat hij er ook liever mee stopt. Er is hier nu niks leuks meer aan.
"We kunnen hem toch wel gewoon smeren?"
"Nee, gek.", lacht Harry. "Hij draait onze nekken om."
"Maar ik heb geen zin meer om die rot flyers uit te delen."
"Dan ga je hangen." Harry gaat op het muurtje van de boulevard zitten en ik kijk om me heen. James is nergens te bekennen, dus we kunnen gewoon gaan. Dan is het maar zo dat hij hier zometeen kan komen. Het is het risico waard. "Of je gaat een praatje maken met Louis."
"Wat?", vraag ik en Harry knikt naar rechts. In de verte komt Louis aangelopen met zijn broer en vrienden. Ik bijt op mijn lip en voel dat er zweethandjes op komen zetten. Shit. Wat als hij het weet van de zoen? Als dat zo is, kan ik hem echt niet meer aankijken. Snel ga ik naast Harry zitten, aan zijn linkerkant, zodat Louis me misschien niet ziet.
"Waarom doe je opeens zo zenuwachtig?", vraagt Harry lachend.
"Ik? Hoe kom je erbij.", zeg ik.
"Je bent echt veel te gek op die jongen." Ik kijk Harry met opgetrokken wenkbrauwen aan en zucht. Ik vind Louis niet leuk. "Hey, Louis!"
"Wat doe je?" Ik geef Harry een mep in z'n buik waardoor hij even kreunt. Ik ga geen sorry zeggen. Het is geheel zijn eigen schuld.
"Hem roepen. Jullie hebben elkaar vandaag nog niet gezien, dus het zal een veelbelovende ontmoeting worden." Harry knipoogt en ondertussen zie ik dat Louis en zijn vrienden naar ons toegelopen komen. Ik zucht diep. Ik ben hier zo niet klaar voor. Straks wordt het heel ongemakkelijk en staan we tegenover elkaar alsof we totale vreemden van elkaar zijn. In films gebeurd dat toch ook altijd als er een zoen is geweest. De twee hoofdpersonen weten dan nooit wat ze moeten zeggen tegen elkaar. Maar aan de andere kant, dit was geen zoen. Alleen een stiekeme kus. Of.. Ik weet het niet meer. Ik weet alleen dat ik het op dit moment doodsbenauwd heb en het liefst weg zou lopen. Louis hoeft niks te weten. Ook de kus niet.

Beetje een saai hoofdstukje, maar alsnog: pam, pam, pammm.
Mocht je trouwens op de hoogte willen blijven van de vorderingen van dit verhaal en/of mijn andere verhaal 'Secret Crush', dan kan je me volgen via Twitter. Iedere dag post ik daar kort iets over de vorderingen van beide verhalen en af en toe geef ik hints voor wat er komen zal en kan gaan in beide verhalen. Mocht je interesse hebben en nieuwsgierig zijn, ga dan naar deze link http://twitter.com/Rowbowie
Ik ben gisteren pas met het idee gekomen, dus er staat nog niet veel op, maar dat komt allemaal nog.

Reacties (4)

  • AngelicPower

    snel verder!!(Y)

    4 jaar geleden
  • magiclove

    snel verder!!!

    4 jaar geleden
  • GirlAlmighty

    Ik ben echt benieuwd hoe ze dat gaat doen met dat feest...

    Snel verder!

    4 jaar geleden
  • Rijeee

    Ik volg je (:
    Vaynese_95 ben ik trouwens

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen