Foto bij heaven ~22~

Jay van Treisen


De liedjes in dit hoofdstuk
Jeams dean & Audrey Hepburn
Mrs. All American

Ik pak mijn gitaar en plof neer op de bank in het raamkozijn. Een hele tijd staar ik uit het raam naar het veld en de bossen die daar achter liggen. Het is zo mooi hier. Het is drie dagen nadat de jongens hier 's avonds bleven. Kaylee heeft nog een hele tijd aan mijn hoofd gezeurd over Luke, maar ik heb er geen woord meer over gelost. Ook Calum en Ashton hebben ernaar gevraagd via app, maar ook hun heb ik afgewimpeld.

Met Luke zelf heb ik er ook niet meer over gepraat en ook Michael heeft niks gevraagd. Op zich ben ik ergens wel nieuwsgierig of Luke er nog met de jongens over gepraat heeft, maar ik ga dat niet vragen. Straks gaan ze nog verkeerde dingen denken. Het blijft raar. Dat mijn idolen nu mijn vrienden zijn. Stiekem ben ik heel blij dat ik twee weken geleden ben flauw gevallen. Als dat niet was gebeurd had ik die avond niet bij de lads door gebracht, en was ik niet naast Michael wakker geworden. zegt een stom stemmetje in mijn achterhoofd. "Hou je mond." fluister ik tegen mijn gedachten. Wacht even, ik praat tegen mijn gedachten? Dit gaat niet goed... voordat mijn gedachten nog verder door draven, pak ik mijn gitaar goed vast en begin onbewust iets te tokkelen. Het lijkt alsof mijn handen een eigen wil hebben, want al snel heb ik niet meer onder controle wat ik speel. Zachtjes zing ik mee met het lied.

"If you want to I can show you what my dreams are made of, as I'm dreaming of your face. I've been away for a long time such a long time...'' Ik weet niet waarom precies dit lied nu uit mijn gitaar vloeid, maar onbewust gaan mijn gedachten naar thuis. Naar mijn vrienden en familie. We appen en Skypen wel en Alex komt binnenkort over voor een weekje, maar ik mis ze nog steeds enorm. Het kwam immers ook door mijn broer dat ik hier ben en door mijn lieve vrienden, en dan vooral Kaylee. Van binnen grinnik ik even om mezelf. Als ik niet zo dom was om flauw te vallen had ik de jongens nooit ontmoet. Ergens hoor ik een deur dicht gaan, maar ik besteed er geen aandacht aan. "They say that love is forever, your forever is all that I need," Ik zing de woorden zachtjes en liefelijk tot een andere stem mijn gehoor binnen dringt. Ik schrik me rot en draai om.

"Pleas stay, as long as you need,'' zingt hij de volgende zin en loopt naar me toe. " Can't promise that things won't be broken, but I swear that I will never leave. Please stay forever..." De harmonie is bijna magisch lijkt wel. Michael gaat tegen over me zitten, terwijl hij de bridge zingt. "It goes to show, I hope that you know that you are. Please stay, please stay as long as you need. They say that love is forever, your forever is all that I need. They say that love is forever. Please stay forever with me.." zingen we de laatste tekst door elkaar zoals in het echte lied. De klanken sterven weg en de tijd lijkt stil te staan. Zijn groene ogen lijken niet te bewegen in die tijd dat we elkaar aankijken. Het is Michael die de stilte uiteindelijk door breekt.

"Wow, I didn't know you can sing that well." Er klonk oprechte verbazing in zijn stem. De woorden laten me blozen en ik glimlach zwak. " Thanks, I'm not real sure about it." "You don't have to doubt yourself. Your voice is beautiful!" Ik word alleen maar roder en zet mijn gitaar naast me neer om een excuus te hebben om mijn hoofd weg te draaien. "How did you get in here?" Hij stond ineens in de kamer en ik vroeg me nu wel af hoe hem dat gelukt was. "The lads are downstairs with Kaylee, and I was wondering where you were. So, I took a look upstairs and then I heard you playing. I went in and that was the moment you noticed me." legt hij uit. Oh, dus Kaylee was klaar. Ze was net nog bezig met de slaapvertrekken op te ruimen. Ach ja, boeiend. Ik knik dat ik het begrepen heb en pak mijn gitaar weer op.

"Can you play something?" Ik had het eigenlijk aan hem willen vragen, maar goed. " If you want to, yeah sure." Ik plaats mijn handen goed op de snaeren en sla in het goede ritme aan. Michael zijn glimlach groeit meteen wat mij ook doet lachen. "I love that accent you have when you say hello. You relocated from New York a month ago," zet ik de tekst in. Lachend kijk ik de jongen aan. "No one understands the chemistry we have and it came out of nowhere yeah, yeah, yeah, yeah." zing ik verder.

Het blijft een super vrolijk liedje, waardoor ik weer begin te glimlachen. Als ik dat nog niet deed. Deze lach wordt alleen maar groter als de stem met het australische accent zich bij de mijne voegt. "Walk my way, Mrs. All American. Say my name, no need to pretend. Don't be shy, mrs all american. I'll show you why, you're not gonna walk away." Ik stop met zingen en luister naar de stem van de Aussie voor me. Ik had Michaels stem altijd al het mooiste gevonden van de vier. Het is hard maar ook heel zacht, en door het soort rauwe randje word het ook nog heel sexy. Ja, ik kan weg dromen bij die stem. "On acoustic it sounds even better!" Lacht hij naar me als het liedje klaar is.

"It's always been one of my favorite songs of you guys." Misschien klinkt dat raar maar ik weet even niets beters te zeggen. "Wow, that was really good!" Ik schrik op en kijk naar de deur, waar in het gat Luke en Calum geleund staan. "Thnx, Jay is a wizard on guitar." De woorden van Michael doen me blozen, wat hij waarschijnlijk door heeft aan zijn grinnik te horen. "Really? Why don't you two come downstairs and Jay can play for us." zegt Calum en loopt al terug de trap af. "Yeah we're coming." Ik sta op en neem mijn gitaar bij de hals mee. Ik loop langs Luke naar de hal. Ik draai me om en zie Luke iets in Michael zijn oor fluisteren. Waarop deze snel omhoog kijkt recht in mijn ogen. Luke grinnikt en ik zie Mike zijn wangen rood kleuren waarna ze mijn kant op komen. Waarom ben ik nu zo nieuwsgierig...

Reacties (1)

  • Monks

    Oeeehhhh wat zou Lukester hebben gezegd?
    Alvast gefeliciteerd met je moeder :-).

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen