Foto bij 10 - The Rise Of The Men?

Waarom ligt de database er altijd 's nachts uit:O

      "Cadeyrn!"
      Ik werd abrupt uit mijn slaap wakker geschud, waarna ik vermoeid opstond en naar Brithun keek. Hij leek een beetje gefrustreerd en keek me direct in mijn ogen aan, "Hebben jullie gisteren de cel op slot gedaan?!"
      "Jawel! Jamil heeft zelfs de metalen balk erop gedaan!" Ik had geen idee waarom ik me zo aangevallen voelde, maar ergens kreeg ik door dat er iets ernstigs was gebeurd, "Hoezo? Zat het slot er niet goed op?"
      "Die Triwon is gisterennacht ontsnapt!" Brithun fronste en slaakte even een kreet van frustratie, waarna de deur voorzichtig open werd gemaakt en de twee elvenzussen binnenkwamen. Vragend keken ze ons aan, waarna Brithun zuchtte en met zijn hoofd schudde, "Arvellon, Thanthel, ik wilde jullie een keuze geven, maar het is denk ik beter dat jullie bij Rophrax blijven. Gisterennacht is Triwon ontsnapt, ik vrees het ergste voor jullie en voor onze organisatie. Ik zal een noodbericht doorgeven aan elk lid van Rophrax... als Ehtmordon erachter komt wat wij zijn zoon hebben aangedaan, zal een oorlog niet uit te sluiten zijn."
      De twee zussen keken elkaar een beetje angstig aan, waarna Thanthel sprak, "Wat moeten wij dan doen?"
      Brithun leek even na te denken, waarna hij met zijn tong klikte, "Jullie twee... jullie kunnen toch best wel vechten? Boogschieten is waarschijnlijk jullie sterkste punt, of niet?"
      "Klopt." Thanthel was nogal kortaf, waarop Brithun knikte, "Juist ja. Zien jullie het zitten om een aantal mensen een spoedcursus boogschieten te geven? Met name aan een aantal mensen die nog nooit een boog hebben aangeraakt?"
      "Mensen?" Thanthel keek een tikkeltje chagrijnig op, maar Arvellon knikte, "Natuurlijk! Alles om jullie tegen Ehtmordon te helpen!"
      "Arvellon, we gaan toch niet aan een mens gehoorzamen?! Onze vechtstijl is uniek aan de familielijn!" Thanthel sloeg haar armen over elkaar, waardoor Brithun een tikkeltje fronste, "Ik probeer jullie alleen maar veiligheid te brengen. Voor mijn part ga je in je eentje tegen een leger van Ehtmordon vechten met je geweldige vechttechniek, maar mij lijkt het toch handiger als een grote groep van, zeg, duizend man met dezelfde techniek kan strijden. De techniek is misschien uniek voor jullie familie, maar ik zie jullie liever niet gevierendeeld..." Brithun liep richting mijn deur, waarna hij nog met een sombere blik in zijn ogen terugkeek, "Jullie lijken te veel op mijn moeder."
      Nadat hij dat zei, verliet hij mijn kamer, wat ons drieën sprakeloos achterliet. Ik keek ze zenuwachtig aan, waarna ik maar mijn schouders ophaalde, "Nou dan, welkom bij Vriad. Ik hoop dat jullie het goed bij ons kunnen vinden."
      Arvellon knikte en wilde wat zeggen, maar Thanthel onderbrak haar brutaal, "Alsof.", waarna ze ook naar buiten liep. Zelfs Arvellon was er verrast door, dus keek ze me verontschuldigend aan en speelde ze nerveus met haar haar, "Sorry, ik weet niet wat er met haar is. Normaal doet ze nooit zo tegen anderen."
      "Misschien voelt ze zich gewoon nog niet thuis. In het begin kon ik ook nog geen elf aanzien, maar nu zie ik ze maar al te graag..." Het laatste stuk mompelde ik een beetje, waarna ik schaapachtig lachte. Arvellon lachte terug, waarna ze omdraaide en naar me wenkte, "Kom maar, dan leer ik je wel om met een boog te schieten."
      "Oh, ik... heb dat niet echt nodig hoor," blufte ik, maar ze wilde het niet geloven en trok me mee naar buiten, waarna we naar de trainingsgronden liepen.

      Een tikkeltje nerveus pakte ik de oefenboog op, hopende dat ik mezelf niet voor schut zette, aangezien ik nog nooit eerder een boog had gebruikt. Gelukkig had ik wel gezien hoe anderen hem gebruikten, dus pakte ik hem vast in mijn linkerhand en legde ik met mijn rechterhand de pijl op mijn linkerwijsvinger, waarna ik focuste en de pijl net naast de roos op het doel schoot.
      "Foei, foei!", plaagde Arvellon giechelend, waarna ze zelf een pijl trok, die aan de rechterkant van haar boog legde en die direct middenin de roos schoot, "Zoals jij het doet, geeft je wel meer precisie, maar in een gevecht is het enorm onhandig en langzaam. Een ware schutter legt de pijl aan zijn rechterkant, zodat je hem in één beweging kan afschieten."
      Ik nam haar voorbeeld aan en trok een pijl uit de koker, waarna ik hem dus in een beweging aan de rechterkant spande en hem afschoot. Hij ging misschien langs het doel, waardoor ze lachte, maar hij ging inderdaad een stuk sneller en vloeiender dan de vorige. Een klein beetje verlegen kwam ze dichter bij me staan en hoewel ze kleiner was dan ik, legde ze haar hand over de mijne op mijn boog, waarna ze een pijl in mijn hand duwde en ik die opnieuw aan de boog spande. Voordat ik schoot, hield ze mijn boog iets meer naar links, waardoor ik dit keer wel in de roos schoot.
      "Goed gedaan zeg, Cadeyrn!"
      "Oh, het is niets, hoor..." Ik lachte een beetje ongemakkelijk en voelde mijn wangen warm worden door de manier waarop ze mijn naam uitsprak. Zelf lachte ze ook toen ik rood werd, maar na een tijdje stopte en keken we elkaar stilletjes aan. Voordat ik diep verdwaald zou raken in haar ogen, keek ik weg, waarna ik mijn keel schraapte, "Oh ja... de mensen waaraan je het boogschieten moet leren... daar hoor ik niet bij, hoor."
      "Zei dat dan meteen!" Arvellon keek me een beetje verontwaardigd aan, maar toen ik spijtig terugkeek, glimlachte ze toch lichtjes en verzachtte haar blik, "Goed dan, aan wie moet ik wel lesgeven?"
      "Kom maar mee." Ik had een idee over welke groep Brithun het had... en dat zou nog veel training vergen.

      Onderweg naar de barakken van Slatir, botste ik uit onoplettendheid tegen een brede rug op. Direct draaide ik om, waarna ik zag wie het was.
      Cadeyrn!"
      "Erdric!"
      Enthousiast gaf ik hem een erg mannelijke knuffel, waarna we naar elkaar grijnsden. Erdric was de eerste om te spreken, terwijl de grijns op zijn gezicht geplakt bleef, "Hoe is het ermee? Leuk bij Vriad?"
      "Eigenlijk wel, ik heb al veel nieuwe dingen geleerd, nieuwe mensen én elven ontmoet... Hoe gaat het met jou in Iverum?"
      "Met mij gaat het ook goed, ik help tegenwoordig Jamil met zijn plannen binnen de factie. Ordgar is er een stuk op vooruit gegaan sinds we bij Iverum kwamen. Al snel zal ook hij tot de topkrijgers behoren. Overigens zijn we samen gekomen om de leden van Slatir wat bij te spijkeren, iets wat me nodig leek nadat ik het nieuws hoorde van Jamil. Ergens denk ik dat wij een goede representatie van Iverum zijn, wij zijn er minder slecht aan toe dan de rest."
      "Is de sfeer erg anders?"
      "Soms wel... De meesten denken geen twee keer na voordat ze iets doen, maar sinds ik Jamils adviseur ben geworden, filteren we er de betere ideeën er makkelijker uit. De leden zijn nog steeds een stel barbaren, maar de factie in het algemeen is al aan het afkoelen."
      "Dat is mooi... we moeten allemaal samenwerken als de elven Rophrax aan gaan vallen."
      "Ik hoorde het verhaal, ja. Er gaan geruchten dat Jamil het slot opzettelijk heeft opengelaten, als een soort wraak op Cwenburg. Zelfs het hoofd van Rophrax liep dat uit te kramen."
      "Dat is klinkklare onzin, gisteren heb ik samen met Jamil de kerkers afgesloten. Hij was zelfs bezorgd over Brithun, al had hij hem iets willen aandoen, dan had hij het niet gisteren gedaan. Zeker niet met zo'n riskant iets als dit."
      "Ja... het lijkt erop dat iemand de samenwerking tussen Rophrax wilt verstoren... of in elk geval Vriad weg wilt hebben, zodat Iverum in de plaats komt. Ik kan erop zweren dat Jamil dit niet gepland heeft, dat is een ding wat echt zeker is. Hij vertelde me dat hij zag wat de situatie in Rophrax met Cwenburg deed en hij dat wilde voorkomen, dat Cwenburg een breakdown zou krijgen. Ik heb er niet veel anders meer over gehoord, enkel dat hij dus nogal een controlfreak is... en hij wel eens door kan slaan als dingen niet gaan zoals hij wilt. Tja... hij is ook ongelooflijk slim, ik neem aan dat zijn plannen voor Vriad en Rophrax alles kunnen verbeteren, maar niet iedereen draagt dezelfde visie..."
      "Cadeyrn! Erdric!"
      "Vanuit de verte kwam Aelwin aangerend met Ordgar aan zijn zijde, waarna hij me in de armen vloog en vervolgens ook Erdric een mannelijke knuffel gaf. "Arvellon ook hier?", merkte hij vrolijk op, waarop ze knikte en hij glimlachte, "Gezellig! Ziet er trouwens naar uit dat ons groepje weer bij elkaar is! Maar mogen jullie van Iverum hier wel zijn... Erdric, Ordgar?"
      "Wij kwamen met het idee om wat leden van Slatir bij te spijkeren in hun vechtkunsten. Jamil heeft ons er niet op tegengehouden, vandaar dat we nu hier zijn. Wat doe jij hier?"
      "Ik vond dat wij als Slatir ook wel een standje hoger mochten staan binnen Rophrax, vandaar dat ik onderweg was naar Caleb om toestemming hiervoor te vragen."
      "Als ik jou was, zou ik geen toestemming vragen," besloot ik opeens, waarna er een geniaal idee in mijn hoofd opkwam, "Weet je, wij zijn hier niet allemaal voor niks gekomen. Verzamel alle leden van Slatir op de trainingsgronden! Al doe je alsof er een noodsituatie is! Erdric, Ordgar, een van jullie gaat op zoek naar wapens, de ander naar nog meer goede krijgers binnen Iverum. Arvellon en ik zullen hetzelfde gaan doen, we gaan Slatir leren vechten!"
      "Aye-aye!" Erdric grijnsde en gaf me een saluut, waarna hij en Ordgar meteen op mijn bevel terug naar hun factie renden. Aelwin knikte ook naar mij, waarna hij zich terug richting Slatir haastte. Enthousiast wenkte ik naar Arvellon, zodat wij ook onze taak zouden volbrengen. Dit was misschien wel erg plots, maar wellicht konden we zelfs die boerenpummels aan het werk krijgen.

      Niet veel later, liet Aelwin de noodhoorns klinken. Al snel werd er een ontruimingsplan uitgevoerd binnen Slatir, maar toen ze buiten kwamen om zich te melden, kregen ze in plaats van enkel een kruisje achter hun naam, ook een trainingswapen van keuze mee. Verward keken de jongens op toen ze met hun wapen op de trainingsgronden kwamen, maar toen kwam ik naar voren, "Wie van jullie heeft er al gevechtservaring?"
      Tot mijn verbazing, staken er toch een aantal hun vingers op, waardoor ik glimlachte en ze naar mijn linkerkant doorverwees, "Diegenen met ervaring kunnen met leiders Cwenburg en Eyer meelopen voor een training op hun niveau!"
      Brithun keek me trots aan toen hij zag hoe ik alles onderling geregeld had, waarna hij samen met Jamil wenkte naar de groep, "We verzamelen bij de meest oostelijke zijde van de gronden!"
      "Goed, dan neem ik aan dat de rest hier nog geen of weinig ervaring heeft in het vechten?" Toen niemand tegensprak, nam ik aan van wel, waarna ik doorging, "Als het goed is, hebben jullie allemaal een nummer gekregen toen jullie je toen net aanmeldden. De leden met nummer één die voor boogschieten hebben gekozen, gaan met Eryna mee! De boogschutters met nummer twee volgen Isaias en die met nummer drie volgen Arvellon!"
      Toen Arvellon naar voren kwam om de groep te leiden, keek ik haar nog even bezorgd aan, "Red jij je alleen met ze?"
      "Doe niet zo stom!" Plagend gaf ze me een halfhartige trap tegen mijn scheenbeen, waarna ze glimlachte, "Ik kan wel wat af in mijn eentje, hoor."
      Zodra ze weg was, ging ik verder met mijn verhaal, waarna ik de overgeblevenen met hun zwaarden aankeek. Het was jammer dat we van andere wapens niet genoeg oefenversies hadden, maar een basiscursus vechten kon al snel het verschil tussen leven en dood uitmaken. Blij was ik wel, dat ik zag dat er toch best veel door waren gegaan naar de cursus en zich niet terugtrokken tot hun bedjes.
      "De leden met nummer één volgen Duane en Colton! De nummers twee volgen Erdric en Ordgar en de rest blijft hier bij Aelwin en mij!"
      Ook de zwaardvechters liepen netjes achter hun 'leraren' aan, zodat ik rustig mijn oefenzwaard kon oppakken om ons groepje een spoedcursus zwaardvechten te kunnen geven. Aelwin zuchtte zachtjes toen hij zijn zwaard oppakte, waarna hij hem bezorgd aankeek, "Wat is er?"
      "Ik heb al tijden niet meer met een zwaard gevochten... ik weet niet of ik dit nog wel kan."
      "Anders leer ik het jou toch ook opnieuw? Maak je er niet zo druk om, Ael, zij hebben vast nog nooit een zwaard vastgehouden. Wie weet steek je er zelf ook nog wel wat van op als je hen leert hoe het moet. Het is best leuk om anderen te leren vechten, neem het maar aan van je eigen leraar." Ik knipoogde naar hem zoals een idool zou doen, waardoor hij lachte en knikte, "Goed dan, leider Elwíck."
      "Zo ken ik je weer!" Ik lachte terug, waarna we eraan begonnen om ons groepje hun snelcursus zwaardvechten te geven. En ik zwoor erbij dat ik Caleb vanuit zijn kamer naar ons heb zien kijken.

      "Cadeyrn!"
      Aan het einde van de dag kwam Brithun naar me toe, waarna hij me hielp de laatste bakken vol oefenwapens op te ruimen. Toen alles terug in de opslag lag, keek hij me met een glimlach aan, "Vandaag was een geweldig initiatief! Ik ben wat leden van Slatir nog tegengekomen op de terugweg naar hier. Hun oogjes glinsterden uit vreugde na de training. Het geeft altijd zo'n voldoening als je ziet dat anderen je lessen leuk vinden, of niet soms?"
      "Precies! Het was misschien een beetje slecht geregeld, maar het was duidelijk dat zij ook wilden leren vechten. Plus het feit dat ze het konden leren van leeftijdsgenoten, dat helpt ook goed met de banden tussen de facties."
      "Uiteraard... eerlijk gezegd, ben ik je echt dankbaar. Niet per se vanwege het Slatir gedoe, maar omdat ik weer vredig met Jamil heb kunnen samenwerken... Weet je, aan het begin van Rophrax, toen Jamil en ik nog grote groepen nieuwe leden moesten werven, toen hadden we eenzelfde situatie. Een aantal leden die maar half met een zwaard wisten om te gaan, maar wij leerden ze hoe ze moesten vechten. Niet door ieder een aparte groep te nemen, maar door ieder lid individueel door ons beiden te laten helpen. Jamil leerde ze hoe ze krachtig konden vechten, als een ware krijger, door alles heen beukend. Ik gaf wat sierlijker les, door te focussen op zwakke plekken van de vijand en dus eerder slim dan sterk te werk gegaan. Onze verschillende lesmethodes gaven de leden de mogelijkheid om te kiezen voor de vechtstijl die het beste bij ze paste, maar tijdens die lessen waren zij niet de enigen die nieuwe dingen leerden. Jamil en ik doen iedere dag andere ervaringen op, dus tijdens zo'n onderonsje als vandaag wanneer we weer samen les geven, pik ik weer nieuwe technieken van hem op en hij van mij. Dat is de chemie die ik ook binnen Rophrax wil verkrijgen. Dat verschillende groepen doen waar ze het beste in zijn, maar ook samengevoegd elkaar kunnen voeden zodat ze alsnog als één geheel groeien."
      "Jij bent zeker niet de enige die dat wilt... Binnen Iverum en Slatir zijn er ook leden die diezelfde visie dragen..."
      "Laat Clowers dat maar niet horen...", fluisterde Brithun, waarna hij opeens erg serieus keek, "Trouwens, Cadeyrn, ik moet je iets vertellen...."
      De manier waarop hij me aankeek, maakte me eigenlijk wel een beetje bang, maar wat hij daarna zei, gaf me waarschijnlijk nog meer angst...
      "Diegene die vannacht de elvenprins heeft laten ontsnappen... was Jaeden Clowers. Hij is van plan een oorlog tussen Vriad en Iverum te creëren, om vervolgens Iverums macht te gebruiken om de wereld over te nemen van de elven..." Hij keek nog achterdochtig om zich heen, waarna hij zijn stem nog lager liet klinken, "Mijn bronnen zeggen dat hij buiten Jamils wil om een nieuw leger heeft gecreëerd... het zal niet lang duren voordat er iets misgaat... wees dus op je hoede... Het zijn nu niet alleen de elven die onze vesting in hun bezit willen nemen."

Reacties (5)

  • Helvar

    Wohoo, slatir leert vechten ^^
    En zo'n verdeeldheid is verre van goed :C

    6 jaar geleden
  • QueenOfEmerald

    Waarom ligt de database er altijd 's nachts uit:O
    omdat overdag nogal onhandig zou zijn?

    Ik mag Clowers niet, en hij moet wel veel eigendunk hebben om te denken dat 'ie elfen zomaar kan overwinnen, of hij moet een vreselijk groot leger hebben wat me niet echt veilig lijkt.

    6 jaar geleden
  • ProngsPotter

    LEUK!!!!!!!!!
    VERDER!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1

    6 jaar geleden
  • katl1

    VERDER!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    6 jaar geleden
  • Vega

    Je hebt al een oorlog met elven, en nu wil je je eigen leger nog van verzwakken ook? Ja, je wint echt zo een oorlog.

    op een of andere manier denk ik gewoon dat de jongere zusje van twee karakters van lordfantasy de moeder van Brithun is! Ik weet het bijna zeker!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen