Foto bij ¤020¤

Hihi, Jonathan blijft nog even een mystery (;
Ik heb het pakketje ontvangen! Er waren wel een aantal dingetjes aan kapotgegaan tijdens de transactie, maar ik heb bijna alles weer kunnen repareren met mijn vertrouwelijke lijmpistool !:D

We waren even stil toen we allebei van ons drinken nipte.
"Jij en Thomas zijn echt close geworden in korte tijd hè?" Kwam hij opeens met de deur in huis vallen. "Sinds FanLove zijn jullie zo goed als onafscheidelijk." Hij keek even om zich heen. "Al zie ik hem nu nergens."
Wat ik ook best wel vreemd vond, ik had hem na dat we aankwamen in de lobby helemaal niet meer gesproken of ook maar gezien, terwijl hij had gezegd dat we samen bij zouden kletsen in de lounge tegen de avond aan.
Maar nu zit ik hier, met Jonathan Gold tegenover me in plaats van Thomas Rook.
Ik knikte op zijn woorden. "Hij was me gaan zoeken op het festival omdat hij medelijden met me had toen de rij zo abrupt sloot en we kwamen erachter dat we een spontane goede klik hadden waarbij we ons beide goed voelden."
Jonathan reageerde niet direct terug doordat de ober het bord met een dampend stuk vlees met een luxe uitziende salade en kunstig gerangschikte vlekken saus voor hem neer zette, nadat hij het bij mij gedaan had, vrouwen gaan voor.
"Ik had gewild dat ik ook wat langer had kunnen blijven, dan was ik met hem meegegaan." Hij hield zijn hoofd een beetje schuin terwijl zijn ogen mijn gezicht peilden. "Je lichaamstaal leek haast wel in mijn ziel gebrand, de oprechte teleurstelling die je tentoonstelde was hartverwarmend."
Fijn dat het voor het goede doelen entertainment zorgde.
Was dat ook de eerste gedachte die bij Thomas opgekomen was? Vast wel.

We besloten om maar aan het eten te beginnen voor het koud werd en hoewel ik wel vaker hertenbiefstuk heb gehad was deze echt vele malen lekkerder.
Hij was verder door gebakken dan dat ik normaal nam, maar niets van de sappen van het vlees was verloren gegaan.
En de smaak van de champagne leek het alleen maar te versterken.
"Dat was echt zo lekker." Ik liet me achterover zakken met mijn achterhoofd op de hoofdsteun van mijn stoel, met mijn ogen gesloten genoot ik nog na van het laatste stukje vlees dat in mijn mond verbleef.
"Nog een bestellen? Dan delen we die nog."
Mijn hoofd schoot van de leuning af en mijn wangen kleurden rood. Hoe vreemd had dat er wel niet uit moeten zien, of zag hij het anders want ik zag even een schittering door zijn ogen heen schieten die me de kriebels bezorgde.
"O...Oké." Was het enigste wat uit mijn mond kwam terwijl ik mezelf bij elkaar raapte en rechter op in de stoel ging zitten.
Om niet veel later het nieuwe grote stuk biefstuk voor me op tafel gezet te zien worden.
"Aan jou de eer." Jonathan stak me het mes toe om het stuk aan te laten snijden.

Ik had nog wel drie van dat soort stukken op gekund, maar ik wou mijn gezelschap niet al te lang laten wachten , al leek het hem allemaal niet uit te maken.
Jonathan wenkte een ober. "De rekening graag."
De ober knikte en kwam al niet veel later aan met een bordje met het bonnetje erop.
En mijn mond zakte bijna open.
"Honderd twintig euro?" ik had maar dertig in mijn portemonnee bij me, ik kon mijn deel nog niet eens betalen.
Ik wilde het geld dat ik wel had al op het bordje leggen, maar de hand van Jonathan die zich om de mijne heen klemde weerhield me daarvan. "Deze ronde is van mij." Hij knipoogde even.
"Je mag me straks op een drankje trakteren en zodra jij je salaris van de show binnen hebt mag jij mij trakteren op een etentje."
Oh, oké.
Met nog steeds mijn hand tussen zijn warme vingers trok hij me van de stoel af en zwierde me even rond in een pirouette. "Zullen we dan nog maar naar de bar gaan om nog wat van die heerlijke champagne te proeven?"
Dat was een aanbod dat ik niet graag afsloeg.

"En wat intrigeerde je zo aan dat personage dat je hem in eerste instantie al haatte." Jonathan had zijn hoofd op zijn handen laten rusten en keek vanuit die positie naar me op met diezelfde schittering in zijn ogen als die ik eerder gezien had, de sluimerende tijger die op de loer lag.
Maar ik zal er niet zo makkelijk aan onderdoor gaan, zeker niet na die champagne die ik op had, hoewel ik een lichte tinteling begon te voelen in mijn hoofd was ik nog helder genoeg om goed na te kunnen denken. "Gewoon diens gehele houding staat me niet aan, aan zijn ogen kon je gewoon al zien wat hij van plan was, dat ik de plottwist van dat seizoen al sinds aflevering drie aan zag komen."
Jonathan leek nog iets te willen zeggen maar voor hij dat kon voelde ik twee handen op mijn schouders. "Celia, ik heb je overal lopen zoeken." Thomas zakte op de kruk naast me neer en legde zijn jasje over de armleuning van het ding. "Ik had je al eerder willen opzoeken, maar ik werd wat opgehouden door Luke en Henry." Hij veegde wat van zijn blonde haar uit zijn gezicht. "Je hebt waarschijnlijk al gegeten?" Hij leek echt spijt te hebben van dat hij me zo alleen gelaten had, maar ik was niet alleen. Jonathan had me de gehele avond gezelschap gehouden.
"Jonathan is een goede gastheer." En ik hief mijn glas ter teken van dank naar hem op, die hij lachend met een knikje in ontvangst nam.
"Als goede gastheer zou hij je kunnen excuseren als je nu even met mij mee gaat." Thomas keek mij niet aan, zijn ogen waren gefixeerd op die van de jongen aan mijn andere kant terwijl hij wat geld op de toonbank van de bar legde. "Zullen we gaan?"
Thomas? Wat was er aan de hand?
Tijdens FanLove had hij wel het één en ander gemeld over Jonathan, maar dat waren geen negatieve dingen geweest, waarom deed hij nu opeens zo vreemd?
"Eh, oké." Mijn nieuwsgierigheid won het toch van me. "Excuseer me, ik ben zo weer terug."
Ik was nog maar amper van mijn barkruk af of Thomas had mijn hand al vastgepakt om me mee te leiden naar een rustig hoekje van de bar, net uit het zicht van Jonathan.
"Wees voorzichtig met hem." Was het eerste wat hij zei. "Ik had je dit eerder moeten zeggen, maar Jonathan is nogal doelbewust."
Dat had ik mezelf ook al wel kunnen zeggen. "Wees gerust, zo makkelijk ben ik niet in te pakken."
Er schoot een ongeloofwaardige wenkbrauw de lucht in bij Thomas. "Daar zag het er niet naar uit, voor je het weet heeft hij je omgepraat."
"Zover komt het niet, geloof me."

Reacties (4)

  • Jarnsida

    Wacht Thomas is blond?! Je hebt het vast eerder benoemd, maar ik zag hem heel de tijd voor me met bruin haar, geen idee waarom haha. Ik vind het niet erg aardig van je dat Jonathan zo geheimzinnig laat, maar hij heeft er vast een goede reden voor. Al moet ik het wel eens met girlicious zijn over het feit dat Jonathan er wel op aan stuurt en Celia er toch wel voor valt. Als hij is zoals girlicious hem beschrijft hoop ik dat hij van de trap valt.

    4 jaar geleden
  • Wyrden

    Tuurlijk tuurlijk.
    Kudo.

    4 jaar geleden
  • katl1

    VERDER!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    4 jaar geleden
  • Girlicious

    Neeee tuurlijk niet Celia
    Tuuuuuuurlijk niet....

    "ik zag even een schittering door zijn ogen heen schieten die me de kriebels bezorgde."

    " Jonathan had zijn hoofd op zijn handen laten rusten en keek vanuit die positie naar me op met diezelfde schittering in zijn ogen als die ik eerder gezien had, de sluimerende tijger die op de loer lag."

    Dit ^ en het feit dat elke keer als hij je op zoekt en KEIHARD MET JE ZIT TE FLIRTEN. EN JIJ HIER GEWOON IN TRAPT is best wel bizar. Luister naar Thomas. Hij is zoveel leuker
    Jonathan is te vaag, te zeker over zichzelf, flirt, probeert je dronken te voeren om vervolgens met je te zoenen, met je in bed te belanden en je vervolgens op je meest kwetsbare moment te dumpen. Let maar op. Hij is gewoon een egoistische arrogante player. Kies met Thomas en zoen hem. NU! PRONTO! Voor de ogen van Jonathan!

    Kudo!
    Snel verder!"

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen