Hoofdstuk 23




~ And if we die , tomorrow
What’ll we have to show
For the wicked ways
Down below ~
Loïc Nottet - Rhythm inside

Jane POV

Ik zet de rozen op zijn plaats als ik de deur hoor open gaan. “Hallo Maggy.” zeg ik tegen de grootmoeder van Tyler. “Ah, hallo, Jane. Sta je er weer alleen voor kind?” zegt ze met een trieste ondertoon. Ik knik, en zie hoe ze onderzoekend naar Harry kijkt. Haar blik blijft even bij de tattoo op zijn onderarm. Ze is tegen tattoos en al zeker tegen mensen met tattoos dat heeft Tyler me ooit eens verteld en dat had ik ook wel al eens gezien. Er was toen ook een man zoals Harry in de winkel aanwezig, maar het was zomer en hij had een mouwloos shirt aan. Ze heeft die man dan eens duidelijk gemaakt dat tattoos een schande zijn. Ik heb die man hier nooit meer terug gezien. “Euh, nee dat klopt. Ik ben Harry en ik kom eigenlijk uit Holmes Chapel.” Hoor ik Harry zeggen als ik terug met mijn gedachten bij de situatie in de winkel ben. Maggy draait zich naar me toe en wenkt me wat dichter. “Is dat je nieuwe hulpje of heb je al een nieuwe vriend? Als het je nieuwe vriend is ben je laag gevallen, Jane.” Ze kijkt Harry terug onderzoekend aan. “Harry blijft eventjes bij Jess en ik, tot het weer veilig is voor hem om naar huis te rijden. Hij zocht een verblijf en ik heb hem toen maar aangeboden om bij ons te blijven.” Maggy kijkt van mij naar Harry met haar kin hoog in de lucht. “Ach zo,” Ze klakt met haar tong. “Ik kijk nog even rond en ga dan maar weer. Ik kom dan wel nog een keer langs om bij te kletsen.” Ik knik met een vriendelijke glimlach.
Maggy is de moeder van de moeder van Tyler en dat is merkbaar. Als Melinda, de moeder van Tyler, iemand niet moet hebben kun je dat duidelijk merken en dat is net zo bij Maggy. Ik heb het geluk gehad dat ze me beide wel mogen, anders hadden ze er wel voor gezorgd dat ik zo ver mogelijk uit Tylers buurt bleef.
Terwijl Maggy tussen de bloemen door wandelt, kijk ik Harry aan. Hij staat nog steeds op dezelfde plaats naar zijn vingers te staren. Terwijl ik naar Harry kijk, zie ik in de emmer oranje rozen, een bloem zitten die verwelkt is. Omdat die bloem er uit moet, maak ik er gebruik van om Harry een bemoedigend kneepje in zijn schouder te geven. Verbaasd kijkt hij op. Ik haal mijn wenkbrauwen en schouders even op, als teken dat hij het zich niet hoeft aan te trekken.

Harry POV

Niet veel later is Maggy uit de winkel verdwenen. “Dat was de oma van Tyler. Ze moet je hebben of ze moet je niet hebben. Zo is ze.” “Mij moet ze dus blijkbaar niet.” zeg ik en zet mijn handen op de werktafel van Jane. “Nee, maar neem dat maar niet persoonlijk. Het zijn de tattoos.” Verbaasd kijk ik op. “Zijn ze zo erg?” Jane schudt haar hoofd met een glimlach. “Ik vind ze oké. Maar Maggy, ja, laat ons zeggen dat ze nogal speciaal is. Ze koopt nooit bloemen hier, ze vindt het zonde om ze te zien sterven. Ik snap dat wel, maar toch vind ik het raar.” Ik knik. Is het raar dat ik een soort opluchting voelde toen Jane zei dat ze mijn tattoos oké vind? Ik neem de verwelkte roos die Jane net uit de emmer gehaald heeft van haar werktafel. “Ik snap haar wel,” zegt Jane nog een keer. “Ik vraag me af waarom mensen een boeket soms zo lang mogelijk proberen te koesteren. Soms zelfs één verwelkte roos willen ze niet wegdoen. Je ziet duidelijk dat het niet meer te redden valt, het is dood en je kunt er niets meer aan doen. Je moet door met je leven.”
Jane staart gehypnotiseerd naar de roos terwijl ze de woorden uitspreekt. Ik heb het gevoel dat er een diepere betekenis schuilt achter wat ze zegt. Als iets/iemand sterft kun je er niets aan doen, je moet verder met je leven. Ze heeft een stukje van haar ziel blootgelegd. Ik wil reageren dat ik er voor haar wil zijn, maar ik ben bang dat het vreemd zal over komen.
“Soms, om een boeket verder te laten groeien, moet je de dode, slechte stukjes eraf knippen. Je kunt geprikt worden terwijl je die stukjes eraf probeert te knippen. Maar de bloem zal veel sneller terug groeien, als al gebroken deeltjes ervan af zijn. Dat is net hetzelfde bij mensen, vergeet de slechte dingen en breek met de mensen die je niet helpen om te groeien. Zo kun je zelf gelukkig en mooi worden.”

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Helloo,,
Morgen alweer school! De vakantie is toch veel te snel gegaan, niet?
Laat weten wat je van het stukje vindt en vooral van de oma van
Tyler!
LUFU

Reacties (2)

  • CarrotGirll

    De vakantie is inderdaad voorbij gevlogen!!! Maar goede moed het is nog een goede maand een half school dan examens en dan 2 maand vakantie whoop whoop!!!
    Je verhaal is echt goed, snel verder!!!

    3 jaar geleden
  • FrannieSuggy

    Ho wacht had jij vakantie :o snel verder!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen