Foto bij ¤021¤

En weer een stukje.
Hihi, ergens had ik wel lol in het schrijven van dit stukjexDHopelijk vinden jullie het leuk. (;

"Daar ben ik weer." Ik plofte weer naast Jonathan aan de bar neer en nam het laatste slokje champagne dat nog in mijn glas had gestaan, wat me na een aantal seconden begon te duizelen, had ik het niet zo snel op moeten drinken? Nee, dat was het niet.
"Je ziet een beetje bleekjes, wat heeft hij allemaal tegen je gezegd?" Schijnbaar ging het rare gevoel dat ik opeens voelde ook niet aan Jonathan voorbij.
Ik haalde mijn schouders op, mezelf zo een beetje tijd te winnen om met een antwoord te komen. "Waarschijnlijk is dat gewoon de vermoeidheid die op komt spelen, ik was vanochtend al vroeg op en dan ook nog eens een eerste setdag waar ik nog niet aan gewend ben."
De argwaan op zijn gezicht veranderde in één keer in begrip en bezorgdheid. "Kom, dan begeleid ik je naar je kamer terug, ik wil niet dat je halverwege instort."
Ik knikte en legde het geld voor dat ene glas champagne op de toonbank voor ik mijn tasje wat beter op mijn schouder hing en Jonathan volgde richting de liften, waar hij me halverwege de lobby me al een arm aan moest bieden.
Hoe komt dit? Zoveel heb ik niet gedronken.
Had er meer alcohol in gezeten dan dat ik gedacht had? Nee, vast niet, want tijdens events en bij Railey thuis waren we wel gewend aan sterkere dranken en die kon ik al redelijk makkelijk houden.
"Voorzichtig." Jonathan had zijn arm nu echt om me heen geslagen en me tegen zich aangedrukt zodat ik niet zou vallen. "We zijn bijna bij de liften."
Liften, ja dat klonk leuk.
De deuren gleden open en boden me inzicht op de magische box die op en neer ging en elke keer wanneer de deur weer open ging was er een andere vloer en kwamen er nieuwe mensen in of uit.
Wauw, wat voor een truc was dat?
Ik schudde met mijn hoofd in een miniem moment van helderheid, wat is er met me aan de hand?
"Dit is je kamer." Jonathan was stil blijven staan voor een deur en zijn hand gleed in mijn handtas om mijn sleutelkaart eruit te halen. "Kom, dan leg ik je op bed neer voor je mijn armen ontglipt."
Hihi, ontglipt.
De deur gleed met een waas open en het licht dat aanging was bijna verblindend aan mijn ogen.
Ik voelde hoe de wereld opeens om me heen duizelde en ik voelde me even zo licht als een veertje, om vervolgens een andere hand om mijn benen te voelen.
Jonathan had me opgetild zodat hij me makkelijker de ruimte door kon dragen.
"Een prinses hoort als een prinses gedragen te worden." Mompelde hij bezorgd maar toch ook de vlaag van zijn bekende geamuseerdheid door, maar alles waar ik aan kon denken was het donkere plukje haar dat heen en weer wiegde tussen zijn diepblauwe ogen en ik wou mijn hand ernaar uitsteken om eraan te trekken toen ik de wolk onder me voelde waar ik eerder vandaag op gelegen had. "Ik lig op een wolk."
Hij grinnikte en ging op het voeteneind van het bed zitten. "Dus nu weet je wel hoe een wolk voelt?"
Ik knikte hevig. "Ja."
Luide voetstappen schudde me echter wakker op mijn wolk vanwaar ik overeind probeerde te komen.
"Celia!" Een bekende stem dwarrelde mijn hoofd binnen, maar ik zag pas wie het was toen ik hem daadwerkelijk ook zag, al was het maar wazig.
"Thomas." De naam kwam met een giechel van mijn lippen af en ik trok hem naast me op het bed. "Voel je ook hoe de wolk ligt?" Ik wreef met mijn hand over het stof van de wolk heen.
"Het voelt zo lekker." Verzuchtte ik me, maar Thomas leek mijn geluk niet te delen.
"Wat heb je met haar gedaan?" Zijn stem verpeste het doordat het zo hard klonk, waarom was hij niet blij dat hij ook op de wolk kon liggen? Ik kon hier wel voor eeuwen blijven liggen, als een schone slaapster op haar bed tot haar droomprins haar wakker kwam kussen.
Nooit dus, want ik had geen droomprins.
"Ik heb helemaal niets gedaan, zo was ze nadat ze terug kwam van het praten met jou."
Toe nou alsjeblieft, niet boos doen, niet op de wolk.
"Ze is niet dronken, daarvoor was het te weinig."
Hihi ja, hij had me zien drinken.
"Ben je weggeweest van de bar in de tussentijd?" De stem van de blonde jongen klonk grappig door een soort... hoge ondertoon.
"Eh ja, ik was even naar het toilet."
Ik giechelde. "Je zei toilet."
"Shit, ben je echt zo dom om te vergeten wat voor mensen hier ook wel rondlopen in de lobby?"
"Nee natuurlijk niet!" De blauwe ogen van de andere jongen schitterden fel als vallende sterren toen ze groot werden. "Ze... fuck."
"Fuck?" Het woord klonk grappig in mijn mond, waardoor ik moest grinniken en mijn ogen sloot. Ik voelde me echt zo goed op dit moment, zo vredig.
"Ze is godverdomme onder invloed van één of andere drug, ik dacht dat die lui vorige maand vertrokken waren." De wolk bewoog waardoor ik door mijn dichte oogleden vernam dat iemand opstond, maar ik kon mijn ogen niet meer open krijgen.
Door de vredigheid was ik moe geworden.
"Ik...Ik wil slapen." Murmelde ik voor ik half spastisch mijn jasje uittrok. "Het is warm."
Ik wilde mijn jurk uitdoen maar een vulkanisch warme hand sloot zich om mijn pols heen en ik gaf even een korte gil waardoor mijn ogen weer open schoten en mijn slaap was in één keer verdwenen.
"Rustig Celia, alles komt goed." Thomas hield nog steeds mijn pols vast, die hevig trilde in de zijne.
"W...Wat is er aan de hand?" Mijn zicht werd weer wazig en de wolk voelde niet zo fijn meer.
"Rustig maar, ga maar lekker slapen, er kan je niets gebeuren." Zijn stem fluisterde dicht bij mijn oor en zorgde voor heerlijke kriebels in mijn hoofd. "Ik blijf over je waken tot je weer wakker word."
Ik hoorde een deur dichtgaan, maar ik had de wolk niet opnieuw voelen bewegen, vreemd.
"Goed zo, rustig blijven ademhalen."
En onder begeleiding van een symfonie aan woorden werd ik door Thomas een diepe slaap ingeleid, waarbij muzieknootjes voor mijn gesloten oogleden heen dansten, achterna gezeten door kleine vlindertjes die de noten verankerden met doornige wijnranken.

Reacties (3)

  • katl1

    VERDER!!!!!!!!!!!!!!!!

    4 jaar geleden
  • Girlicious

    Snap je nou waarom ik Jonathan niet vertrouw..
    Het word te verdacht.. hij probeert haar dronken te voeren, drogeert haar om haar vervolgens ongestraft te kunnen verkrachten
    Gelukkig was Super Thomas er om haar hiervan te redden. Godzijdank
    Haar eerste keer moet met Thomas worden. Op deze mooie wolk van de zevende hemel
    Hahaha
    Thomas is zo'n schatje
    Ik weet echt zeker dat Jonathan hierachter zit
    Ik voel het gewoon! Godzijdank kwam Thomas erbij. Daar ben ik je zo dankbaar voor!
    Zowel jou (DreamerN) als Thomas!
    PFIEUW!!!!!
    En zulke hoofdstukken zijn altijd leuk om te schrijven. En om te lezen!
    Al moet ik zeggen.. ik hield mijn hart vast bij het zien van het plaatje van dat bed. Wetende dat ze al aardig wat heeft gedronken en met Jonathan is (die niks goeds in de zin heeft)
    Ik verwachte heel iets andrs dan drugs en een wolk haha

    Kudo!
    Snel verder!

    4 jaar geleden
  • Jarnsida

    En daarom neem ik dus of mijn glas mee of ik drink hem leeg voor ik hem achterlaat. Al begrijp ik dat je het in zo'n hotel niet meteen verwacht, maar toch. Celia en haar wolk haha
    Thomas was weer lief
    Ik wantrouw Jonathan wel in deze situatie...

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen