Darwin

Lotte zei niet veel. Haar gedachten dwaalden herhaaldelijk af naar Steve. Ze was nog nooit bang voor iemand geweest, maar nu was het anders. Wie kon hem immers een halt toe roepen?
‘Hé, gaat het wel?’
Lotte keek op en zag de bezorgde blik in de ogen van Mosh. ‘Jawel,’ mompelde ze. ‘Ik voel me alleen niet zo goed, maar dat verbetert vast na een flinke maaltijd.’
‘Oké,’ zei Mosh en hij sloeg een arm om haar middel. ‘Als er iets is dan kun je het me altijd vertellen, hè?’ Lotte knikte. Het was een lieve jongen, dacht ze.

Wat zullen wij vanavond eens gaan doen?’ vroeg DJ aan Luca en Stacey.
‘We zijn met z’n drieën over. We kunnen een strandwandeling gaan maken? Even lekker uitwaaien?’ stelde Stacey voor.
‘Goed idee,’ vond DJ.
‘Vind ik ook,’ zei Luca.
‘Over een kwartiertje? Dan ruimen we dit eerst even op.’
DJ was blij dat ze even weggingen van de camping. Op de camping zou ze Ethan ongetwijfeld tegenkomen. En Ashlee.
Het was heerlijk op het strand. Er woei een zachte bries en de bloedrode zon ging langzaam onder. ‘Wauw, wat romantisch,’ zei Luca vertederd, toen ze de zon onder zag gaan.
DJ zag zichzelf en Ethan voor zich, hand in hand, kijkend naar de ondergaande zon. Ze duwde die gedachte snel weer weg en mengde zich in het gesprek tussen Luca en Stacey.
Ze schrokken op van het geblaf van een hond en herkenden Spancer. Ze hijgde en kwispelde speels met haar staart. In de verte kwam Darwin aangerend. Hij zag de meiden staan en zwaaide. Toen hij bij hen was, bleef hij staan met zijn handen op zijn knieën om op adem te komen. ‘Hé,’ hijgde hij. ‘Ik ben niet de enige met hetzelfde idee. Spancer.’
De hond keek op en bleef staan. Ze kwam nu weer naar hem terug om zijn hand te likken.
Darwin keek even naar Luca zonder echt iets te denken. Het ging gewoon automatisch, maar hij merkte wel dat hij het deed en daarom staarde hij even naar alle meisjes.
‘Mag ik met jullie verder lopen?’ vroeg hij.
‘Natuurlijk!’ zei Stacey.
‘Hebben jullie een leuke dag gehad vandaag?’ vroeg Darwin.
Luca en Stacey knikten.
‘Ik niet echt,’ bekende DJ.
Darwin keek haar vragend aan.
‘Lang verhaal,’ mompelde DJ.
‘En jij? Heb jij een leuke dag gehad?’ vroeg Stacey.
‘Ja, ik heb me prima vermaakt,’ zei Darwin glimlachend.
Luca lachte verlegen, wist niet goed wat ze moest zeggen.
‘Kom, we lopen verder,’ zei Stacey vrolijk. Nu liepen Darwin en Spancer ook mee. Spancers energie was nog steeds niet op en ze rende steeds vooruit en dan weer terug. De zon was bijna onder, ze bleven even staan om te kijken.
‘Kijk,’ zei DJ. ‘Er zeilt een bootje voor de zon.’
Iedereen keek wat beter en zag dat DJ gelijk had. Het was duidelijk een zeilbootje, alleen het silhouet was zichtbaar.

Toen de zon onder was gegaan, was het plotseling een heel stuk donkerder, al had de lucht boven de zee nog een roze gloed. Ze liepen weer verder, druk pratend over wat er morgen zou gebeuren en wat er nu gebeurde bij Angel, Lotte, Flynn en Mosh.
‘Kom, we gaan terug naar de camping,’ stelde Luca voor. Ze hadden gezellig met elkaar gepraat, maar nu er kippenvel op haar armen verscheen, ging ze liever terug naar de tent. Iedereen was het ermee eens – waarschijnlijk hadden zij het ook koud – en ze vertrokken naar de camping.
‘Zullen we even een muziekje luisteren?’ stelde DJ voor toen ze weer op de camping arriveerden.
‘Goed idee,’ zei Stacey.
‘Jij komt toch ook nog even, Darwin?’ vroeg DJ.
‘Eh, graag,’ zei Darwin en hij glimlachte. Ze legden een gigantisch plaid van DJ neer voor de tent en gingen allemaal zitten. DJ pakte haar iPod en boxen uit haar tent en zette ze buiten.
‘Ik weet niet of jullie van mijn muziek houden, maar alle iPods kunnen in deze boxen, dus we kunnen afwisselen?’
Ze grijnsden en knikten. Spancer liet zich met een plof in het gras vallen en staarde loom voor zich uit. Haar enthousiaste bui was helemaal overgewaaid. Darwin liet zich bij de meiden op het plaid zakken en haalde ook zijn iPod tevoorschijn.
DJ ging in kleermakerszit zitten en luisterde naar de muziek. Niemand zei iets.
Ze luisterden alle vijf in stilte naar de muziek. De stilte werd verstoord door gegier en gelach.
DJ keek op en zag dat het lawaai bij Cynthia’s groepje vandaan kwam. Ashlee lachte het hardst, zoals ze verwacht had.
‘Is dat niet je zus?’ vroeg Darwin aan Stacey.
Ze knikte.
Darwin keek schattend naar de meiden aan de andere kant van het veld. ‘Sorry dat ik het zeg, maar als ik haar zo zie, zou ik niet zeggen dat jullie familie zijn. Jullie zijn allemaal een stuk aardiger dan dat groepje daar.’ Hij wees met een duim naar Ashlee. ‘Was zij niet bij die disco, gisteren?’
‘Klopt,’ zei DJ.
Stacey staarde naar haar zus en kon aan haar gezicht zien dat ze wat van plan was. ‘Volgens mij komen ze hierheen,’ zei Stacey. Ze leek lichtelijk in paniek.
‘Gewoon negeren,’ zei DJ. Dat ging echter niet. De meiden kwamen hun richting uit en sommigen van hen wankelden.
‘Volgens mij zijn ze dronken,’ zei DJ langzaam.
Ashlee liep voorop. ‘Als we daar onze hoertjes niet hebben!’ riep ze luid.
Cynthia en de anderen gierden het uit.
‘Stees, hoe kun je toch zo laag zinken!’ blafte Cynthia.
Stacey zei niets en staarde naar de grond.
Ashlee tuitte haar lippen. ‘Waar is het hoertje?’ vroeg ze toen er niet gereageerd werd.
Een van hen keek fel op. ‘Wij gaan niet met hoeren om.’
‘Hmm, daarom zie ik haar niet. Hebben jullie haar gedumpt?’
‘We wilden dat we jou konden dumpen,’ mompelde Luca, hard genoeg voor Ashlee om te horen. Toch deed zij alsof ze het niet gehoord had.
‘Ik heb nog geen antwoord,’ zong Ashlee op een irritante toon. ‘Hebben jullie dat hoertje gedumpt of heeft zij jullie misschien gedumpt?’
Plotseling verscheen er een glimlach om DJs lippen. ‘Nee, ze is uit. Met Flynn,’ lachte ze.
Nu moesten Stacey, Luca en Darwin ook lachen: ze zagen hoe Ashlees ogen groter werden en haar mond met een plop open viel.
‘Waar?’ siste ze.
‘Zelfs als we het wisten, zouden we het nog niet zeggen,’ zei DJ, nog steeds met een glimlach. Daarna wendde ze zich tot de rest. ‘Zullen we gaan kaarten?’
‘Oké, als jij kaarten bij hebt,’ grijnsde Stacey. Ze kon het niet laten om stiekem nog een blik op Ashlee en haar zus te werpen. Ze stonden er nog steeds, maar wisten blijkbaar niet wat ze moesten zeggen.
‘Natuurlijk.’ DJ verdween in haar tent.
‘Goed, ga maar lekker saai kaarten. Ik kom er nog wel achter.’.
‘Oe, wat zijn we bang,’ lachte Darwin, maar de meiden negeerden zijn opmerking en liepen met opgeheven hoofd weg.

Reacties (3)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen