Foto bij by your side

"Skyler wees niet zo'n watje!!" schreeuwt Violet terwijl ze lachend verder en verder het bos in rent. "Wacht op mij Violet!!" Violet luistert niet en ïrriteerd me want ze rent veels te snel voor mij. Ik ren achter haar aan en probeer haar bij te houden, maar ze is te snel en de bomen staan in de weg. Het bos is prachtig, de bomen zorgen ervoor dat er zonnestralen het bos in schijnen wat het magisch maakt. Ik hoor het gelach van Violet. " Kom dan" schreeuwt ze. "waar ben je dan'' schreeuw ik terug. "Hier om het hoekje". Ik loop lachend om de grote boom heen. Opeens zie ik het kasteel maar het is er donker en het lijkt alsof de zon verdwenen is. " Kom dan" roept Violet. "Violet dit is geen goed idee" roep ik. Violet lacht, " natuurlijk wel gekkie. We gaan gewoon naar binnen". Violet rent alweer en gaat naar binnen. Twijfelend volg ik Violet. Als ik binnen kom in het kasteel krijg ik een rilling over mijn hele lichaam. Violet kan ik niet vinden. "Violet, waar ben je?" schreeuw ik. "Dit is niet grappig hoor!" Ik voel angst en ik begin steeds meer in paniek te raken. "Ik ben hier" roept Violet. Ik loop in de richting waar Violet's stem vandaan komt. Ik sta stil bij een oud bekend schilderij en bestuurdeer het schilderij goed. Met mijn vingertoppen glij ik over het schilderij heen. Er staat een man op. mijn vingertoppen voelen nu ijzig aan. dan voel ik iets plakkerigs, het voelt als water maar dan iets dikker. Ik kijk naar mijn vingertoppen en begin te hyperventileren. Er zit bloed op mijn vingers. Dan kijk ik weer naar het schilderij en zie dat er bloed uit het schilderij komt. "Ik ga dood, ik ga dood" hoor ik Violet zeggen. Ik raak erg in paniek en blijf naar het schilderij kijken. Het blijft maar bloeden. Opeens voel ik een hand op mijn schouder. "Eindelijk, Violet daar ben je. Ik ben doodsbang" zucht ik opgelucht. Ik draai me om en zie tot mijn schrik dat het Violet niet is. Het is het meisje dat op de weg stond. Haar handen zijn van een skelet en haar gezicht ziet eruit als een zombie. Het is verrot en de huid hangt half los. Het meisje houd haar hoofd scheef waardoor ze er nog enger uit ziet. "Ben jij mijn moordenaar?" vraagt het meisje.

Ik schrik wakker en hijg. Mijn hart bonkt in mijn keel, er zitten zweetdruppels op mijn voorhoofd. "Gelukkig, het was maar een nachtmerrie" zucht ik. Dan kijk ik om me heen en zie dat ik in een luxe kamer lig op een heel groot bed. Er ligt een zwarte kat te slapen aan mijn voeten. Dat maakt me van binnen kalmer. Ik vind het fijn om te zien hoe het schattige beestje rustig slaapt. Op de deur wordt hard geklopt. Luca komt binnen stormen met een jongen achter hem aan gedrenteld.

Ze gaan zitten bij mij op het bed. "Ik ben Casius" zegt de jongen. Hij heeft een bril op, bruin haar en bruine ogen. "Shut up!" onderbreekt Luca hem. "Wat, wat wat ....doe ik hier?" stotter ik. Luca glimlacht gemeen wat mij nog banger maak dan ik al ben. "Je hoeft niet bang voor ons te zijn" zegt Casius gerust tellend. "We beloven dat we je niet pijn gaan doen. Toch Luca??" Luca kijkt Casius boos aan maar dan zegt hij met een diepe zucht "beloofd. maar jullie zijn......" Er lopen dikke tranen over mijn wangen, de tranen prikken in mijn ogen. "Ja dat klopt" zegt Casius teleurgesteld.

"Ja nou en. als we dat zijn wat maakt jou dat nou uit" zegt Luca boos. Luca staat op en stampt boos de kamer uit. Mijn onderlip begint te trillen en ik sluit mijn ogen om te hopen dat dit allemaal een droom is. Dat ik in mijn warme bed wakker word. "Skyler gaat het??" vraagt Casius bezorgt. Ik open met teleurstelling mijn ogen. "Het komt allemaal goed Skyler, je hoeft echt niet bang voor ons te zijn. We willen je alleen maar helpen. Ik ben ook niet bang voor jullie..... Het is gewoon..... Ik zucht. "Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen. Ik begrijp het zegt Casius. "Ik heb een goede deal. Ik en Luca hebben het al besproken.

"Ik neem namelijk aan dat je verdwaalt bent?? Een soort van" antwoord ik. "Ons plan is dat jij hier mag blijven onder een voorwaarden, je gaat ons bedienen. Ehm.... bedienen???? Ik weet het niet hoor. Waarvoor heb jullie een bediende nodig dan?? Voor dit hotel. Hotel?? ja dit is een hotel. Dus wat denk je ervan. Ik weet het niet hoor." Opeens moet ik denken aan violet waardoor er nog een paar tranen over mij wangen heen lopen. Misschien als ik in dit hotel ga werken kan ik Violet vinden. Er zullen vast wel mensen zijn die violet ergens hebben gezien. "Deal" zeg ik vastbesloten. Ik zie een klein lachje op het gezicht van Casius.

"Het is misschien maar beter dat je morgen begint. Je ziet er namelijk niet zo goed uit." Ik kijk naar mijn handen die onder opgedroogd bloed zitten. "Is dat niet verleidelijk?" vraag ik voorzichtig. "Een klein beetje. Maar maak je maar geen zorgen ik ben sterk genoeg om me onder controle te houden. Drink dit " zegt Casius tegen mij terwijl hij een gouden graal van het nachtkastje af haalt. Ik kijk twijfelachtige in de graal. Er zit een donker rode smurrie in. Het lijkt net op wijn maar dan iets dikker en veel donkerde, bijna zwart.

"Drink maar het helpt je met je wonden." Voorzichtig neem ik een paar slokjes. Ik moet me in te houden om niet te gaan kotsen. Het smaakt naar ijzer met een zuur smaakje er aan. "Wat is dit zeg ik met tranen in mijn ogen". Casius lacht. "Ik weet dat smerig is maar je moet het echt op drinken." Ik neem snel een paar grote slokken zodat het in een keer op is. "Mag ik nu weten wat het was?" Casius trekt zijn wenkbrauw op. "Als je het echt wilt weten.

Het is het bloed van Luca." Ik begin te kokhalzen. "Ik heb bloed gedronken?" zeg ik met een piep stemmetje. Casius lacht weer. "Ja je hebt bloed gedronken. Maar denk er maar niet te veel over na. Want ik heb geen zin in vandaag je kots op te ruimen". Ik glimlach voor het eerst dat ik hier ben. "Weet je die glimlach staat je goed" zegt Casius. "Dat moet je vaker doen." Er valt een ongemakkelijk stilte. "Misschien moet je maar eens gaan douchen om het bloed weg te wassen. Ja........ Ik zal ervoor zorgen dat er andere kleren voor je op bed ligt. Want ik neem aan dat je niks anders bij je hebt. Als je klaar bent dan kun je naar beneden komen dan geef ik je een rondleiding door het hotel." Casius staat op. "En Skyler? Ja wat is er...?? Je moet je niks aantrekken van mijn broer oké?? Bedoel je Luca? Ja... hij kan nogal..... mensen bang maken of gemeen over komen. Maar als je hem beter leert kennen is hij eigenlijk wel aardig. Ik ben het in 600 jaar achter gekomen " lacht Casius met een neppe lach.

"Het komt wel goed" zeg ik om hem gerust te stellen. "Dan ga ik maar." Casius loopt naar de deur toe. Voordat hij de deur van de kamer wilt dicht doen kijkt hij nog even naar mij. Dan sluit hij zachtjes de deur dicht." Dan ga ik maar douchen" zucht ik in mezelf. De kat schrikt wakker van mijn zucht. "Sorry kat" lach ik. De zwarte kat rekt zich uit en komt dichter naar mij toe lopen. Hij spint tegen mij aan. "Ik moet je eigenlijk een naam geven" zeg ik terwijl ik de kat aai. "Wat dacht je van Brutes?"

Ik pak de kat voorzichtig op en knuffel hem even, dan zet ik hem op de grond zodat ik kan douchen. Ik zoek naar de badkamer maar na een tijdje heb ik de badkamer gevonden die om het hoekje van mijn klerenkast is. 15 minuten later ben ik klaar met douchen en heb ik de kleren aangetrokken die Casius voor me heeft klaargelegd. Het is een prachtige donker paarse jurk. Mijn haren zijn nat. Ik zoek naar een borstel en kijk op de salon tafel, er ligt een borstel in het kastje van de salon tafel. Ik ruik weer fris en niet meer naar bloed. Ik kijk in de spiegel. Het bloed van Luca werkt echt goed. Al mijn wonden zijn verdwenen.

Zo snel!! Ik moet weer kokhalzen als ik denk dat ik Luca's bloed heb gedronken. Snel schud ik die gedachtes van mij af en probeer me te concentreren op het kammen van mijn haar. Ik leg de borstel weer terug op de plek waar die vandaan kwam. Ik zie een parfum flesje met roze parfum op de salon tafel staan. Zou dat mogen?? denk ik mijzelf. Vast wel. Ik spuit een beetje parfum op mijn pols en mijn hals. De geur van de parfum ruikt naar rozen. Mijn lievelings bloemen......

Ik kijk nog een keer in de spiegel. Ik ben klaar. Ze wachten op mij beneden. Dus ik kan maar beter gaan. Kan ik ze wel vertrouwen? Ze wouden mij eerst opeten.... Maar nu......het lijkt wel alsof ze iets geheim houden. Ze zijn nu opeens zo aardig voor mij. Nou alleen Casius dan. Luca is gemeen maar wel knap. Skyler ik mag dat niet denken. Het is een vampier. Ik loop de kamer uit met mijn hoofd vol gedachtes. Binnen een paar minuten sta ik beneden in de gang. "Klaar voor de rondleiding Skyler?" zegt Casius. "Ja...het is hier zo groot en mooi. Zo groot is het nou ook al niet' zegt Luca kribbig.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen