Foto bij Hoofdstuk 32

Rhodíq snapte het niet meer. Het leek alsof ze op spoken joegen.
‘’Wat dan?’’ vroeg Fíli aan Thorin.
Thorin schudde zijn hoofd en liep om de troon heen. Plotseling deed hij een grote stap naar voren. Met zijn zwaard stak hij naar iets dat voor Rhodíq aan het zicht onttrokken werd. Een paar seconden later sleepte hij iemand achter de troon vandaan.
Rhodíq keek naar Fíli’s gezicht en constateerde dat ze dit keer niet de enige was die niet kon volgen wat er gebeurde.
Thorin hield zijn zwaard tegen de keel van zijn slachtoffer gedrukt. Het was een korte dwerg met asblond haar. Hij gebaarde wild met iets dat hij in zijn handen hield. Thorin pakte de brief aan. Hij zette zijn voet op de borstkas van de dwerg en rolde de brief uit. Zijn ogen schoten over de letters, terwijl Rhodíq om zich heen keek.
Fíli bleef geconcentreerd naar zijn oom staren, alsof hij zo de woorden die Thorin las mee kon krijgen. Toen hij uitgelezen was, rolde Thorin de brief weer op. Hij haalde zijn voet van de dwerg af en trok hem overeind. Hij liet hem niet los, terwijl hij hem strak aan bleef kijken.
‘’Wie heeft je dit gegeven?’’ gromde hij.
‘’Hij was hier net,’’ antwoordde de dwerg met trillende stem. ‘’Een ork. Hij gaf me dit, en dit.’’ Hij liet de rug van zijn hand zien, waarop een rode striem stond. ‘’Hij zei dat ik het aan mijn koning moest geven.’’
‘’En dat was je niet van plan?’’ vroeg Thorin met licht opgetrokken wenkbrauwen.
‘’Ik denk dat het een val is,’’ zei de dwerg ontzet. ‘’Ik… ik begreep er niets van.’’
‘’Dat kan ook niet,’’ bromde Thorin, terwijl hij de dwerg losliet. Hij keurde hem verder geen blik waardig. Terwijl Thorin zich naar Fíli toeboog, keek de onbekende dwerg een beetje hulpeloos naar Rhodíq. Ze liep naar hem toe.
‘’Misschien moeten we teruggaan naar het feest.’’ De manier van bespreken deed haar vermoeden dat Thorin haar verder nergens voor nodig had. Ze sleepte de dwerg mee naar de tafels. ‘’Jij kunt wel wat te drinken gebruiken. Hoe heet je?’’
‘’Hefur,’’ antwoordde hij, terwijl hij het glas van Rhodíq aanpakte.
‘’Werd je plotseling overvallen door een ork?’’ vroeg Rhodíq, terwijl ze haar eigen glas vulde.
Hefur knikte. Zijn manier van doen deed haar een beetje aan Sedi denken. Het enige verschil was dat Sedi zich ook zenuwachtig gedroeg als er geen orks in de buurt waren.
‘’Waar precies?’’
‘’Aan het begin van de zaal,’’ bracht Hefur uit. ‘’Ik was pas net binnen.’’
Rhodíq ging op de tafel zitten en fronste, meer in het algemeen dan tegen Hefur. ‘’Hoe kan het dan dat niemand hem gezien heeft? Was het Cérog?’’
‘’Cérog?’’ vroeg Hefur verbaasd. Rhodíq besefte dat behalve de familie van de koning, en gasten zoals zij, niemand van Cérog wist.
‘’Hoe zag hij eruit?’’ vroeg Rhodíq. Ze schoof haar lege glas weg.
‘’Groot,’’ was de duidelijkste omschrijving die Hefur uit kon brengen. Onwillekeurig grinnikte Rhodíq. ‘’Heb jij ooit een ork gezien die niet groot was?’’
‘’Ik heb nog niet zo heel vaak orks gezien.’’
Rhodíq grinnikte opnieuw, iets harder dan haar bedoeling was. ‘’Ik eigenlijk ook niet,’’ bracht ze uit. Ze zuchtte en vulde haar glas opnieuw bij. ‘’We zullen wel zien wat er gebeurt.’’ Hoewel ze de woorden vol overtuiging uitsprak, zat het haar niet lekker. Wachten tot er iets gebeurde, leek wachten op een klap zonder je te verweren. ‘’Ik vraag me af wat Fíli en Thorin gaan doen.’’
Ze vroeg zich ook af waarom ze dat zojuist hardop gezegd had.
‘’Met de brief?’’ vroeg Hefur.
Rhodíq knikte. ‘’Waarmee anders? Met de ork? Die is hier niet meer.’’ Haar stem klonk gespannen. Ze schoof iets verder op de tafel en dronk haar glas leeg. Terwijl ze het lege glas in haar schoot liet zakken, bleef ze er zenuwachtig met haar vingers op tikken.
‘’Wil je nog?’’ vroeg ze toen ze zag dat Hefur zijn glas ook leeg had. Hij schudde zijn hoofd en zette het glas op de tafel.
‘’Misschien…’’ begon hij. ‘’Is het misschien verstandiger als jij ook niet meer neemt?’’
Rhodíq schoot in de lach. ‘’Ben je toevallig familie van Sedi?’’ bracht ze uit.
Hefur schudde verbaasd zijn hoofd. Nog nagrinnikend haalde Rhodíq haar schouders op. ‘’Je manier van hoe je doet, doet me aan hem denken.’’ Ze schoot opnieuw in de lach toen ze besefte dat die zin nogal krom klonk. ‘’Doet… doet…’’ giechelde ze.
Hefur keek haar aan alsof hij niet zo goed wist was hij met de situatie moest.
‘’Sorry,’’ grijnsde Rhodíq. ‘’Ik zal me gedragen.’’ Ze zette het glas naast haar benen op de tafel en keek door de menigte. ‘’Ik vraag me toch af waar Fíli gebleven is,’’ deelde ze mee.
Hefur knikte, waarschijnlijk meer uit beleefdheid dan dat hij het zich ook daadwerkelijk afvroeg.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen