Foto bij heaven ~24~

Jay van Treisen

"So, tell me something intresting about yourself." Ik plof naast Michael in het gras neer en kijk hem aan. Onze ogen ontmoeten en ik zie de afwachtende blik in zijn ogen. "Wait a minute. I want to rest for a moment. I'm exhausted," zucht ik en laat me achterover vallen. "I told you to slow down. You were going way too fast." Ik kijk hem droog aan als hij er mee lacht. We hadden een wedstrijd gedaan met de paarden en ik houd niet echt van verliezen. Je kan eigenlijk wel zeggen dat ik er niet tegen kan. Ik had dus, volkomen logisch, alles gegeven én ik had gewonnen, alleen was ik nu wel uitgeput. Blijkbaar vond die roodharige slungel het nodig me dat in te wrijven. "Shut up, thanks." Ik hoor hem nog even grinniken en het kleine lachje is gewoon te aanstekelijk dat ik ook een kleine lach om mijn mond krijg. "By the way, where are the others?" vraagt hij als hij zich ook naast me heeft neer gelegd. "Dunno, I think they took an other path. I'm sure they'll be fine."

"Alright, but I asked you something." Hij draait zijn hoofd om me aan te kijken. Ik kopieër zijn handeling en hij is opeens wel heel dichtbij. Ik voel mijn wangen rood worden en krijg het opeens wel heel erg warm. En zijn lippen zijn wel heel dicht bij...

Doe normaal, Jay. We zijn gewoon vrienden.

Proberend te kalmeren schuif ik een stukje naar achter. Michael kucht even en ook hij lijkt zich niet helemaal gemakkelijk meer te voelen. Waarom ben ik ook zo onhandig met dit soort momenten? "Uhm, yeah. What did you say?" stamel ik, in een poging de ongemakkelijke stilte te verbreken. "I asked if you could tell me something about yourself." "Oh, yes I can." zeg ik en draai mijn hoofd weer weg en kijk naar het blader dak boven ons van de boom waar we onder liggen. Ik hoor hem zuchten en krijg een grijns om mijn mond. T blijft leuk hem te irriteren. "Okay, 20 questions?" "Sounds like an idea." is mijn antwoord en ik kijk hem terug aan. "Okay, first the basic information?" vraagt hij aan mij. Ik trek een van mijn wenkbrauwen op in een niet begrijpende blik. "Like?" verduidelijk ik. "Your full name, date of birth, family, the place of your childhood. That kinda stuff." Hij haalt zijn schouders nonchalant op en ik knik begrijpend. "Okay. My full name is Jaycelin Mecila van Treisen, I'm bo-" "Wait, Mecila, that sounds spanish?" onderpreekt de Australiër me. "Yeah, it was the name of my granny. Her dad, so my grand-grand father, was partly spanish. Can I go on?" Hij knikt begrijpend en meteen ook instemmend dat ik door kan gaan. "I was born on the second of November 1996." "So it's almost you ninteenth birthday?" vraagt hij opgewekt. "Smart guy." Ik aai met mijn hand door zijn haar alsof hij een katje is, wat hij soms ook lijkt. Er gaat even iets door me heen en trek snel mijn hand weer terug.

"I was born and grew up in Utrecht. That's a city in the middle of the Netherlands. I have a brother, Sem. He's twenty-two and he's a student." Af en toe knikt de jongen tussendoor dat hij het begrijpt, en ergens ben ik een beetje bang dat ik hem verveel. Hij glimalcht nog dus dat is een goed teken. Toch? "Back home I have this lovely group of friends." Hij lachte om mijn sarcastische uitspraak. Niet gemeen bedoeld, ik hou van mijn vrienden maar ze zijn echt raar als een dansende zeekomkommer, stuk voor stuk. "Obviously Kaylee, and than you have Alexa, but we call her Alex. She'll come over on my birthday. Julian is the flirt, but he can be serious if he tries. And last but definately not least, Tom and Ralf. His full name is Ralfes, but everyone says Ralf. Only to tease or annoy him I call him Ralfes. He does the same to me. And Tom is our dad. He looks after us when we are going crazy, but he is a lovely guy and I can always trust him." leg ik mijn vrienden kring uit. "What do you mean by 'the same'?" vraagt hij, doelend op mijn zin over Ralf. "I don't like my name, Jaycelin. It sounds so girly and I don't like it. So if I call him Ralfes he takes me back by calling me Jaycelin." zeg ik.

"Okay, do I have to tell 'bout my self, or do you already know everything?" grijnst hij naar me. "Second, So first question. In how many realtions have you been?" Ergens is het brutaal dit te vragen maar ik moet het weten. Want ik geloof niet alles wat de pers rond strooit. "So, straight to the point." Lacht hij en ik voel mijn wangen weer rood worden. Al kan ik een kleine grijns niet onderdrukken. "I like that. Well I've dated a lot but serious relations... three, I think. And all of them were high school loves. Don't worry." hij knipoogt en ik voel me nog roder worden. Ik ga weer overeind zitten en steun mijn handen achter me.

"What kind of study do you want to do?" vraagt hij me en komt ook overeind. Ik denk even na en antwoord dan, "I don't know yet. I always tought that historie would do, just like my brother. But I always loved travelling and see someting in the world. And I realy love music, but I don't think I would come far with that." "Never give up on your dreams." fluistert hij. Ik weet niet waarom hij fluistert maar het past perfect in de sfeer. "You know, I always tought that we, me and the lads I mean, Never gonna make it. Sure, I dreamed about it, but that it would be real one day and look now." Hij wijst om zich heen om te gebaaren waar hij is. "Well, you're in a field with a boring girl from Holland talking about not giving up your dreams." zeg ik lachend. "That's not wat I mean." Lacht hij. "I know, I will see. I just wanne travel the world one day. Going to Australia was the first step of that dream." Glimlach ik. Hij glimlacht terug en ik zie zijn ogen glansen in het licht van de onder gaande zon. "You're not boring at all. You have something that is very unique." Hij schuift zijn hand over de mijne en knijpt er even in. ik voel mijn hart een slag over slaan. "Thanks, I gues." "No problem, It's the truth. It's your turn." zegt hij opgewekt.

"Why do you call me little bird on app?" Michael had de gewoonte ontwikkeld om me over app of sms little bird te noemen. "I've already told you. The Blue Jay is a bird and it fits you. Specialy now I know about your wander lust." Ik glimlach. "And 'cause I don't like to stay at one place a long time if I have the change to move. I love travelling, like I told you. Just like a bird." Voeg ik toe. Hij lacht en kijkt me aan. "You know, I feel childish when you call me like that." bloos ik. "And what's wrong with that?" Verbaasd kijkt hij me aan en ik haal mijn schouders op. "Nothing. I never want to grow up and be an adult." Ik trek mijn hand onder de zijne vandaan en spring op en huppel in het rond. "Somtimes acting like a child is all what you need. I'm never growing up!" Ik huppel weg en hoor Michael zijn lach over het veld schallen.
"Singing Radiohead at the top of our lungs. With the boom box blaring as we’re falling in love..." Begin ik te zingen. Ik voel twee handen om mijn middel slaan en zijn stem klinkt in mijn oor. Ik draai me om en pak zijn handen vast. We draaien een rondje en hoe kinderlijk het ook is, ik voel me vrij en weer een kind.

"You know, sometimes you just have to let it go. And don't you dare to sing it!" zeg ik snel en steek mijn vinger bestraffend naar hem uit als hij adem haalt om dat vervloekte lied in te zetten. Ik laat me terug in het gras vallen en trek Michael naast me neer. Hij houd gelukkig zijn mond en kijkt me glimlachend aan. Ik wil mijn hand los maken maar hij houd hem vast en ik kan het niet tegen houden en bloos voor de zoveelste keer deze dag als ik naar onze handen kijk. "Why are you smiling like a creep?" grinnik ik. " I dunno. You have something what makes me smile. Maybe it's you or the way you think about life. You're just a special girl. Don't forget that. Promise?" Hij kijkt me door dringend aan. Zijn woorden waren zo lief en zijn groene ogen die ik nu niet meer kan ontwijken... Langzaam komt hij dichterbij en dan hou ik het niet meer. Ik sluit mijn ogen en plaats mijn lippen op de zijne. Ik voel me tegen hem aan gedrukt worden. Is dit wel goed? Verwacht hij nu meteen dat we een stel zijn of zo? eigenlijk kan het me vrij weinig schelen.

Alle zorgen en vragen van me af gegooid geniet ik alleen maar van dit moment. En wat er later van komt zie ik dan wel weer. Ja, hij is mijn idool en als je me dit maanden geleden had verteld had ik je niet geloofd. Toch lijkt hij nu niet De Michael Clifford van 5SOS, hij is nu gewoon Michael een leuke, lieve jongen. Die pittig goed kan zoenen en me vlinders en een op hol geslagen hoofd bezorgd. Ik voel dat hij me iets loslaat en verbreekt de kus. Ik kijk hem nog altijd blozend aan.

"I promise."

Reacties (3)

  • AngelicPower

    snel verder!!(Y)

    5 jaar geleden
  • CamsBae

    AAAW
    JAYCHAEL AF

    Super leuk Taart! En dansende zeekomkommers, hoe kom je erbij (':
    Snel verder!

    5 jaar geleden
  • Monks

    Aan jou:
    • Hoe ben je op dit idee van het verhaal gekomen?
    • Op welke personage lijk je het meest?
    • Wie is jouw favoriete personage?
    • Wat doe je als je een writersblock hebt?
    • Van alle verhalen die je hebt geschreven, welke is daarvan je favoriet?
    • Wat zijn je hobby's?
    • Wie zijn je favoriete artiesten?


    Sorry op dit moment kan ik met niets komen..

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here