Foto bij ¤022¤

Hihi, dat was ergens ook mijn bedoeling geweest (; En Celia kan behoorlijk goed tegen drank hoor en in champagne zit vaak ongeveer maar 10% soms lager, soms hoger.

Ik weet niet wat me wakker had gemaakt, de zon die tussen de kier van het gordijn scheen of de knallende hoofdpijn die als een donderslag door mijn hoofd heen schoot.
"Wat de fuck." Knorrig duwde ik me op mijn ellebogen omhoog. "Het voelt alsof er een olifant op mijn hoofd heeft staan dansen."
Mijn ogen gleden over de ruimte heen, waar ik er achter kwam dat de gordijnen inderdaad open waren, zelfs de deur naar buiten was open waardoor de gordijnen zachtjes meedeinden op het briesje dat ontstaan was. Uiteindelijk bleven mijn ogen hangen op de blonde jongen die in één van de stoelen aan het slapen was; Thomas.
Mijn lichaam voelde warm aan en toen ik met een geluid dat als een kettingzaag tot me door dreunde de lakens van me afhaalde kwam ik erachter dat ik de jurk nog aanhad.
"Thomas?" Ik zwaaide mijn benen over de bedrand, waar mijn blote voeten de grond raakten, schijnbaar waren mijn schoenen wel uitgekomen. "Thomas!"
Het leek erop dat de jongen even wakker werd, maar hij draaide zich al snel om en sliep verder, hij zag er vermoeid uit, waardoor ik hem eigenlijk niet wakker wilde maken, zijn dagen zijn vaak nog drukker dan die van mij.
Net toen ik op het punt stond om richting de badkamer te lopen om me op te frissen door een washandje over mijn gezicht te halen hoorde ik de deurklink van mijn kamer naar beneden gaan en zachtjes ging de deur open.
Met het eerste het beste wat binnen mijn bereik lag ging ik de verdediging aan, wat een bosje bloemen bleek te zijn, want ik wou de vaas niet kapot maken, ten eerste omdat die te mooi was om kapot te gaan en ten tweede zou het me een fortuin kosten om hem te vergoeden.
Een bekende lach schudde me wakker uit mijn gepieker. "Bedankt dat je me een bosje bloemen aan wilt bieden, maar ik heb mijn handen vol."
Jonathan was de kamer binnen gelopen met een dienblad in handen die hij uitnodigend naar me ophield. "Ik wou je ontbijt op bed komen brengen, maar aangezien je niet meer in bed ligt is het gewoon ontbijt." Hij glimlachte even een scheve grijns naar me maar hetgeen wat me het meeste opviel was een grote blauwe plek op zijn rechter kaak en een klein schrammetje bij zijn linkerslaap. "Of je gaat weer liggen, of je neemt plaats aan de tafel, ik prefereer de eerste optie, niet voor mijn genoegen maar voor jou gezondheid."
Het bosje bloemen vond al snel weer diens plaats in de vaas terwijl mijn voeten me weer richting het bed sleepten. "Kan je me vertellen wat er gebeurd is?" Ik slikte de woorden nog net in waarin ik vroeg wat er met hem gebeurd was, dat ging me vast niet aan.
Hij knikte. "Maar ga niet flippen."
Dat kon ik niet garanderen.
"Wat weet je nog?"
"Ik weet nog dat ik aan de bar met jou zat, vanaf dan gaat het op blank." Biechtte ik eerlijk op en ik voelde een bolletje paniek op komen schieten, het volle besef dat er inderdaad iets gebeurd is schoot bij me binnen, maar ik hield mijn mond, dan ging hij vast wel gewoon verder.
En dat deed hij. "Schijnbaar heeft een loopjongen van de maffia een soort drugs in je drinken gedaan toen ik... toen ik even weg was."
Drugs, hoe vaak word er in een club wel niet daarvoor gewaarschuwd? Wel, niet dat ik dat nu in een super de luxe hotel verwacht had dat het ook hier zomaar gebeurd.
"Wat...Wat gebeurde er nog meer?"
"Je was nogal lacherig, maar je leek tevreden, waarschijnlijk was het een sterk stimulerend middel."
Fuck, echt fuck.
Maar nu wist ik het weer, hoe fijn ik me inderdaad had gevoel. Enkel het gevoel wist ik me echter te herinneren, wat ik verder heb gedaan en heb gezegd wist ik nog steeds niet.
"Is..Is er verder nog iets gebeurd?" Ik wist de paniek wat in te kammen, maar toch ontsnapte er een kleine hoge ondertoon in mijn stem.
Jonathan schudde zijn hoofd. "Je leek nogal blij op je wolk, tot je ergens van schrok en Thomas je in slaap suste." De jongen met de blauwe ogen keek naar de jongen met de groene varianten, die in de stoel lag te slapen. "Sindsdien heeft hij over je gewaakt, om er zeker van te zijn dat er niets zou gebeuren."
Oh Thomas , nu wilde ik hem al helemaal niet meer wakker maken, dat zou egoïstisch van me zijn.
Mijn benen maakten weer contact met het warme beddengoed toen ik mijn benen er weer onder schoof.
"Maar wat is er met jou gebeurd?" Bezorgd en lichtelijk beschaamd dat ik het toch niet eerder vroeg wilde ik mijn hand uitstrekken om het beter te inspecteren, maar ik hield me in. Ik wilde hem geen pijn doen.
Hij zuchtte. "Zodra ik wist dat je in goede handen was ben ik naar beneden gegaan en heb de personen opgezocht die er verantwoordelijk voor waren." Hij wreef even afwezig over de bloeduitstorting heen, waar kleine donkerrode spikkeltjes tussendoor staken waar hij het hardst geraakt was. "Dat vonden ze schijnbaar niet zo leuk, want zodra ik hen vriendelijk verzocht om hun verontschuldigen aan te bieden en om ons met rust te laten ging ik al bijna tegen de grond."
Spijt schoot door mijn lichaam heen en ik durfde hem niet aan te kijken.
Hij had voor mij contact gezocht met die.. die maffiabende. Dan had je al kunnen weten dat het niet zo makkelijk zou gaan, maar om dan toch nog door te zetten is gewaagd.
Hij heeft klappen opgevangen die hij eigenlijk niet op moest vangen.
Gelaten keek ik de kamer door, niet goed wetend wat te doen.
Ik moest hem bedanken, maar ik wist niet goed hoe. Hoe bedank je iemand die diens eigen leven om het zo maar even te zeggen op de weegschaal legt om je te helpen?
Daar wist ik nu even geen antwoord op en ik weet ook niet of hij daar nu op wachtte, want echt veel meer leek hij er niet over kwijt te willen.
Verwoed zocht ik naar een ander onderwerp en gelukkig schoot er al snel iets door mijn hoofd.
"Hoe laat vertrekken we eigenlijk?" Vandaag gingen we op weg naar de locaties in het buitenland en de treinen hadden een tijd die we niet konden missen.
"Half twaalf."
Mijn ogen zochten naar de mooie wandklok die aan de muur hing, die kwart over negen aangaf. "Nog ongeveer twee uur." Redden we dat wel? Was het niet veel te kort?
We gingen nu nog ontbijten, moesten de spullen nog inpakken, uitchecken en naar het station reizen.
Ach, het moest gewoon maar lukken.

Ik werkte het ontbijt echter sneller dan dat ik normaal zal doen naar binnen om zo toch nog tijd te winnen op wat me we allemaal nog moeste doen.
Ik zal me straks snel omkleden naar iets wat fijner zit dan deze jurk en zou daarbij direct mijn toiletspullen inruimen.
Jonathan was al weer weggegaan omdat hij zijn eigen spullen in moest pakken en daarbij had hij Thomas bij wakker gemaakt omdat hij ook maar beter moest beginnen, schijnbaar hadden zij allebei een grotere bende van hun kamer gemaakt dan ik.
Ik nam het laatste slokje van mijn water om de restjes mee weg te spoelen en tegelijk een aspirine naar binnen te werken voor ik mijn benen weer het bed uitzwaaide en mijn weekendtas op het bed gooide en al snel lagen er al een aantal dingen in en had ik me omgekleed naar een lekker zittende legging en een grijze sweater met een nerdy quote van een andere serie waar ik van hield, het kon me nu gewoon even niet meer uitmaken hoe ik eruit zag in de Lobby, ik had en lange treinrit voor de boeg, maar ik wilde ergens niet hoe ik over zou komen als ik in een sweater aan zou komen van de serie waarvoor ik op de set was, niet als nieuweling.
Ik poetste mijn tanden , borstelde mijn haar door en deed het minieme make-up op dat ik normaal opdeed op een drukke dag; een enkele kleur oogschaduw, in dit geval brons kleurig, mascara en lipglos.
En voor ik het wist stond ik al met mijn koffer bij de lobby, waar ik een beetje wat ongemakkelijk uit checkte, want misschien hadden ze al wel een aantekening over mij gemaakt, wat ik gisteravond ook maar had gedaan.

Reacties (4)

  • Wyrden

    Kudo.

    4 jaar geleden
  • Jarnsida

    Dan kan ik mijn reacties daarop aanpassen

    Precies wat mijn probleem is. Ik wil dadelijk niet dom overkomen als Jonathan toch kwaadaardig blijkt, want mijn wantrouwende kant zegt nu dat hij die klappen weleens heeft kunnen faken om zo haar vertrouwen te winnen.
    En Thomas is echt een zeer vriendelijke jongen haha, ik hoop van harte dat hij zo lief blijft en niet dat ik hem moet gaan haten om welke reden dan ook. Wellicht is Thomas wel de grote schurk van de twee en lijkt nu alles op Jonathan aan te komen. Plottwist! Ik wacht geduldig af, samen met mijn theorieën.

    4 jaar geleden
  • katl1

    VERDER!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    4 jaar geleden
  • Girlicious

    "Sindsdien heeft hij over je gewaakt, om er zeker van te zijn dat er niets zou gebeuren."

    Aaawhhh Thomas!!
    Val weer voor hem wijffie! I beg you!
    Kijk dat Jonathan die gasten heeft opgezocht en zn leven heeft gewaagd is ergens ook wel lief maar Thomas vind ik gewoon echt een leuk schatje. Zo lief hoe hij daar ook helemaal uitgeteld 'zit' te slapen. Aaaaaaawwwhhhhh
    Maar even... moet ik Jonathan vertrouwen of is hij iets van plan? Dan kan ik mijn reacties daarop aanpassen(A)
    Wel lief hoe hij een ontbijtje komt brengen. Dat is de zwakke plek van elk meisje haha.
    Serieus meis. Bedank Thomas ook voor zijn nacht shift om over je te waken. Bedank hem met een kus. Desnoods op zn wang;)

    Kudo!
    Snel verder!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen