Foto bij Vampire! Or not?

Josh pov
Ik sta op. ik voel dat ik geen shirt aan heb, en nu Jennifer het toch weet, strek ik even mijn vleugels uit. Jennifer komt binnengelopen. Ze kijkt even verbaasd maar herpakt zich snel. 'Als jij binnenkort vleugels hebt ga je dan ook zo verbaasd kijken. Of straks bij de raad, zij hebben altijd hun vleugels open.'Ik kan een korte lach niet inhouden. 'Ik vind ze gewoon prachtig.' Zegt Jennifer en komt naar me toe gelopen.Ik neem haar in een knuffel en slaag mijn vleugels rond haar. Ze lacht kort en geeft me een kus. 'Babe we moeten wel vertrekken anders komen we te laat.' Ze knikt en rent naar boven om haar kleren aan te doen. Nu ze weg is begin ik echt zenuwen te krijgen. Ik heb in al die jaren"en dat zijn er veel" nog nooit iets aan de raad gevraagd.Lang kan ik niet piekeren want Jennifer komt al terug aangelopen.'Babe als we straks bij de raad aankomen. Moet je niet schrikken. Jou gaan ze gewoon vast nemen want je bent een mens. Maar, mij doen ze een speciaal harnas aan zodat ik mijn vleugels niet kan opendoen.' Ze knikt. Ik zie dat ze ook veel zenuwen heeft. We wandelen naar de haven en nemen dan de boot naar een eiland dat niemand kent. We komen aan bij de plaats. 'Jennifer we geraken alleen naar binnen als je me echt vertrouwd dus als dit niet zo is wees dan aub eerlijk tegen me.' 'Josh, ik vertrouw je meer dan wie dan ook.' Ik knik. 'Sluit je ogen en laat me je leiden.'Ze doet meteen wat ik zeg. Ik wandel het water in . Als we aan de poort zijn zeg ik tegen Jennifer:' Open je ogen, aar schrik iet we zitten onder water je kan gewoon ademen.' Ze opent haar ogen. 'Het is prachtig.' IK kijk naar Jennifer. ' Je weet wat ik gezegd heb over wat ze gaan doen. Niet tegenwerken.' Ze knikt. Ik klop op de deur deze zwaait meteen open. Ik kijk nog kort naar Jennifer en wandel naar binnen.Meteen trekken twee mensen mijn naar de zijkant en doen me een harnas aan. Ze gooien me op de grond.Jennifer wordt met gewone boeien naast me gegooid. Dan komt Gibril aangelopen. 'Josh, welkom.' 'Wat een gastvrijheid krijg ik toch.' Hij doet een teken zodat ze het harnas uitdoen. Ik geef een knikje naar Jennifer en ook haar boeien doen ze uit. Mijn vleugels moet ik openhouden zodat iedereen respect toont. Jennifer komt naast me staan en ik slaag één vleugel om haar heen. Mijn arm leg ik rond haar middel. Ze kijkt naar mijn vleugels dan naar het harnas op de grond en dan weer naar mij. Maar met angst in haar ogen. IK neem haar nog wat steviger vast en schenk haar een glimlach zodat ze weet dat ze veilig is. Ze glimlacht terug. 'Zo Josh wat brengt jou hier?' 'Ik wil de volledige raad spreken.' Zeg ik tegen Gibril. Hij kijkt me verbaasd aan. 'We ebben pas vanavond tijd. Tot die tijd mag je je kamer gebruiken.' Ik knik en wandel naar de kamer. Op de weg daar naartoe hou ik Jennifer dichtbij me. IK vertrouw de andere vampieren niet. Ze staren me heel de tijd aan. Zo hebben ze nog nooit naar me gekeken. De ene kijkt met angst de andere met medelijden. We komen de kamer ingelopen. IK kijk even naar buiten en geniet van het uitzicht. Dat is het enige wat ik mis als ik tussen de mensen loop. Mijn prachtige uitzicht. 'Josh.' Hoor ik Jennifer zacht en gebroken zeggen. Ik draai me om. Een traan loopt over haar wang. 'Wat is er Jennifer. Wil je het niet meer? Ben je bang? We kunnen ook gewoon weer vertrekken.' Zeg ik ratelend tegen haar. 'Dat is het niet het is...' Bij die laatste woorden word alles zwart voor mijn ogen.'

Jennifer pov

Hier ligt hij dan. Helemaal gebroken. Hoe komt het dat hij het niet doorhad. Ze hebben hem verzorgd. IK ga zachtjes bij hem liggen. Zodat ik hem niet wakker maak. IK wrijf met mijn handen door zijn haren. Ik hoop dat alles goed komt...

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen