Jamie had het bed de volgende morgen slechts één keer verlaten om naar de toilet te gaan. Ze vond het doodeng op de gang en was zo snel mogelijk weer teruggegaan. Jochem was weg, waarschijnlijk naar college toe, en het duurde niet lang voordat Zara ook opstapte en naar haar ouders ging.
Jamie bleef achter. Ze zou niet weggaan voordat een van de anderen weer terug was en vond het eigenlijk een beetje vervelend dat Zara zomaar was weggegaan en haar hier met de elfen, dwergen en hobbit had achtergelaten.
‘Moet jij niet naar huis?’ vroeg Elrond zacht. Hij nam aarzelend plaats op het bed.
Jamie haalde lusteloos haar schouders op. ‘En waar moeten jullie dan naar toe?’ Ze slaakte een zucht en staarde naar haar handen. ‘Weet je nog wat ik zei in Rivendell? Dat ze je in deze wereld opsluiten als je stemmen hoort? Ze zullen me hoe dan ook voor gek verklaren en opsluiten. Ik durf niet eens meer over straat.’
Ze zag dat Elrond even zijn hand optilde, maar uiteindelijk legde hij hem weer terug op de sprei. Hij dacht vast aan de aanrakingen van zijn broer en wilde haar vast voor een nare herinnering behoeden. Het was al te laat. Zelfs zijn aarzeling bracht Araevin terug in haar herinneringen.
Haar ogen begonnen weer te jeuken en ze wreef er geïrriteerd in. Ze wilde niet huilen. Ze was vroeger nooit zo snel klein te krijgen. Araevin had echter haar hele verzet gebroken en het was maar de vraag in hoeverre het ooit nog zou herstellen.
‘Ik zal hem vinden,’ zei hij alleen. ‘Ik zal ervoor zorgen dat hij je niets meer kan doen.’
Jamie beet op haar lip. Dat klonk niet als de Elrond die ze kende: die liet zich leiden door wijsheid en niet door wrok. Het voelde alsof iedereen veranderd was zodra ze de atmosfeer hier hadden ingeademd. Zara had hen zelfs in de steek gelaten, terwijl ze vroeger juist zo begaan met iedereen was geweest.
Thranduil draaide een rondje in zijn bureaustoel. ‘Wat gaan we doen? Hoe blijven we hier in leven?’
Jamie ging rechtop zitten. Misschien zou het oplossen van problemen haar gedachten van het verleden kunnen weghouden
‘Jullie moeten er anders uitzien dan jullie nu doen. Zodra ik bij mijn geld kan, kan ik naar een kringloopwinkel om wat dingen te halen.’ Ze stelde zich de mannen even voor in spijkerbroeken en truien en er brak een zweem van een grijns door op haar gezicht. ‘En jullie moeten – hoe vreselijk zonde het ook is – jullie haren afknippen.’
Jamie was nogal dol op langharige mannen, maar ze trokken zo veel te veel aandacht.
Thranduil staarde haar met grote ogen aan. ‘Ik moet mijn haar afknippen?’
‘Geen enkele man hier heeft zulk haar als jij,’ antwoordde Jamie beslist. ‘Als je zo rondloopt maak je binnen een week reclame voor Andrelon.’
Dat zei de elfenkoning natuurlijk niets, maar hij begreep wel dat het menens was.
‘Jullie moeten eruit zien als Jochem. Onopvallend.’
De mannen bromden ontevreden. Het was heel wat makkelijker voor Jamie en Zara geweest toen ze voor het eerst een stap in Midden Aarde hadden gezet.

Het daaropvolgende uur besteedde Jamie aan het kortwieken van de mannen. Hun lange strengen haar vielen op de grond en ze werden er doodstil van. Jamie was niet de allerbeste kapper, maar ze bereikte zeker het gewenste resultaat. Ze leken al snel niet meer op de mannen die zo bekend waren van de televisie en zodra ze ook fatsoenlijke kleding aan zouden hebben, was het grootste gevaar wel geweken.
‘En wat gaan we daarna doen?’ zuchtte Zaphor. ‘We kunnen hier toch niet met zijn allen blijven wonen?’
Thorin zond hem een boze blik. ‘We gaan helemaal nergens wonen. We moeten op zoek naar een weg hiervandaan.’
‘Daarmee kan ik jullie niet helpen, vrees ik,’ zei Jamie terneergeslagen. ‘De magie die mij naar Midden Aarde heeft gebracht, kwam daar vandaan.’
‘Waar heb je die magie gevonden?’ vroeg Elrond.
‘Op internet,’ mompelde ze, ‘niet iets wat jullie zullen gaan begrijpen. Er is een winkel in Leiden waar we naartoe zouden kunnen, maar dat is iets voor later. We kunnen hier niet blijven slapen, we moeten eten en we kunnen niet Jochems rekening blijven plunderen.’
Ze onderdrukte een zucht. En zij moest thuis haar gezicht laten zien en verbergen hoe paranoïde ze was, zodat ze haar niet zouden laten opsluiten.

Reacties (4)

  • Delahaye

    Naaaaaahw, zonde van hun haar ):

    5 jaar geleden
  • Wyrden

    Thranduil draaide een rondje in zijn bureaustoel.


    Ik ging stuk hier. Ik zie het écht al helemaal voor me.

    5 jaar geleden
  • Jarnsida

    Hahah arme Thranduil, ik stel me lee pace gewoon met zijn korte kapsel voor.

    5 jaar geleden
  • EvilDaughter

    Ik wil de elfen en dwergen eens met kort haar zienxD

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen