Foto bij One.

Luke R. Hemmings

Uitgeput liet ik me op mijn hotelbed vallen en liet gelijk al mijn tassen op de grond vallen. Ergens wist ik dat het waarschijnlijk niet lang zou duren of Ashton zou komen checken hoe het hier was in mijn kamer, maar veel kon het me niet echt schelen. Ik had vannacht amper geslapen en kan wel een dutje gebruiken.
Met moeite sleep ik me over de lakens om mijn hoofd te kunnen laten rusten op één van de kussen toen er een zacht gelach weergalmde in de gang van het hotel. Met één oog open keek ik naar mijn hoteldeur die ik blijkbaar open had laten staan en probeerde te luisteren wat er allemaal in de gang gebeurden.
“Ik zweer het je, volgens mij spookt het in kamer 256!” Een diepe jongensstem was vaag te horen en werd bijna gelijk overstemt door een luide lach van een meisje. Fronsend kwam ik iets meer recht, twijfelend om verder te luisteren of om de deur te gaan sluiten.
“Dean, volgens mij heb je echt te veel fantasie.” Het meisje had een zachte hese stem die vrolijk door de gang weergalmde. Nieuwsgierigheid borrelde in mij op en voor ik het zelf goed en wel besefte was ik recht gestaan en stond ik voor de deuropening. Langzaam stak ik mijn hoofd door de deuropening en zag de 2 personen staan. Pas toen ik het meisje zag viel mijn mond open. Hetzelfde meisje als daarjuist aan de balie.
“Celaena, ik ben er honderd procent zeker van! Er gebeuren rare dingen daar!” verzekerde de jongen haar, maar weer schoot het meisje dat blijkbaar Celeana heette terug in de lach. Met een zacht schouderklopje liep ze bij hem weg om de kar met de vuile was mee te trekken.
Het was moeilijk om mijn ogen nog van haar afhouden terwijl ze voorover boog om iets uit de kar te pakken. Zelfs met haar uniform van het hotel was ze prachtig. Haar blonde lokken waren samen gebonden in een dot waar er stukjes haar uitstaken. Haar ronde gezicht zorgde ervoor dat haar blauwe ogen naturel prachtig uitkwamen. Het was zelfs van de afstand waar ik stond duidelijk te zien dat ze amper make-up op had, niet dat ze iets nodig had.
Ergens verbaasde het me niet dat de jongen die bij haar was, die er meer uitzag als een bodyguard, haar hele lichaam voor een paar seconde bekeek voordat hij zijn aandacht richtte op de kamer waar ze waarschijnlijk gingen opruimen. Het was normaal dat hij haar bekeek. Niemand zou vermoeden dat zij werk in een hotel, ze zou zo tussen al die modellen passen die je op tv zag passeren. Ik moest haar aanspreken.
Net toen ik een stap vooruit zette verdween de jongen naar binnen en was ik ineens alleen met het meisje op de gang. De perfecte timing.
“Hey.” Begroette ik haar met de breedste scheve glimlach terwijl ik met mijn handen in mijn broekzakken naar haar toeliep. Verrast schoot haar hoofd naar boven en keek me voor een seconde aan voordat ze zich al weer zuchtend wegdraaide. Waarom moet ze niks van me hebben? Ik ben beroemd!
“Wat doet zo’n knap meisje als jij hier als bediende?” vroeg ik maar door, hopend dat ze nu wel zou reageren op mijn flirt.
“Is een bediende niet goed genoeg voor een superster als jij?” Met een fake glimlach keek ze naar me op voordat ze terug al haar spullen nam voor de kamers op te ruimen.
“Ik bedoel gewoon dat jij veel beter in de boekskes zou staan dan hier.” Het verbaasde me echt hoe ze tegen mij deed. Ze wist dat ik beroemd was, maar het deed haar niks. Wie was zij?
“Zodat je me in mijn ondergoed kunt zien? Sorry, maar ik pas.” En met deze woorden draaide ze haar rug naar me en liep de kamer binnen waar haar vriend aan het wachten was om vervolgens de deur in mijn gezicht dicht te slaan.
Niet begrijpend keek ik naar de gesloten deur. Nog nooit had iemand mij afgewezen sinds ik beroemd was geworden. Elke meisje wilde mijn aandacht, iedereen wilde met mij omgaan

Reacties (2)

  • Monks

    Waarom moet ze niks van me hebben? Ik ben beroemd!


    Ja doei, arrogante lul :-(

    6 jaar geleden
  • caseymoreta

    BURN hahaha :p

    Amazing! <3

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen