Foto bij ¤026¤

Wauw, nog even en ik kan een korte dramatische story schrijven over mijn eigen mislukte (school) leven. >.<'
Laatst was het helemaal nog weer goed, ik kreeg een proefstageplek om me zo weer te oriënteren, maar daar voel ik me nu zo niet op mijn gemak dat ik niet meer weet wat ik doe en of ik de opleiding eigenlijk nog wel aankan.
Ik heb me vandaag aangemeld bij mijn begeleiders vanuit school voor een beroepskeuzetraject...
Ik ben een emotioneel wrak op dit moment, ik slaap slecht, ik krijg al een aantal dagen bijna niets door mijn keel heen en ik barst soms in huilen uit van de buikkrampen en de misselijkheid als ik de volgende dag of die dag naar stage moet.

Mijn gemoedstoestand helpt niet echt bij het schrijven, soms betrap ik me erop dat ik langere tijden voor me uit zit te staren, mijn hoofd te breken hoe ik mijn leven nog kan redden.
Gelukkig heb ik nog wat stukjes voorgeschreven, want ik laat lezers bij andere verhalen al lang wachten en dat wil ik jullie niet aandoen.

Zorgvuldig woog ik de woorden op het puntje van mijn tong af.
"Heb je nog goede vriendschappen binnen de rest van de cast?" Zo, de woorden waren nu wel zo goed geformuleerd dat hij de zorgen van mij er niet in zou kunnen ontdekken.
Hij haalde zijn schouders op. "Ik heb met iedereen wel een redelijke band." Was zijn simpele antwoord terug.
"En hoe is je band met Jonathan dan? Jullie komen het ene moment vriendschappelijk over en het andere moment lijk je hem voor geen ene flikker te vertrouwen."
Thomas haalde zijn schouder op. "Jonathan..." Al snel volgde een zucht alsof hij niet wist wat hij precies moest zeggen. "Jonathan is een catagorie opzicht, hij kan heel galant, licht en vriendelijk zijn, maar aan de andere kant is hij.. Duister."
"Een beetje als zijn personage Prospero dus." Mompelde ik, maar Thomas had me gehoord en knikte even hevig met zijn hoofd. "Precies, niemand kan het raadsel ontcijferen dat Jonathan inhoudt."
Misschien moest ik daar dan maar even werk van maken, al had ik namelijk nog niet echt iets gemerkt van zijn.... duistere zijde.
En ergens zou ik dat ook niet willen, wie weet wat er achter die gesloten deur op me wachtte als ik die ooit open wiste te wrikken, al was mijn nieuwsgierigheid nog zo groot.
"Je moet echt oppassen met Jonathan."
Verschrikt keek ik Thomas aan, had hij mijn gedachte kunnen lezen of zo?
"Vertel me dan wat er zo erg is aan Jonathan, wat weet jij van zijn duistere kant? Dan kan ik me daar op voorbereiden mocht ik er ooit mee in aanraking komen."
Maar Thomas hield zijn kiezen op elkaar bij die kwestie. "Het is beter als ik het niet zeg, dan kan je hem tenminste nog in een normaal licht zien."
Een normaal licht, wat bedoelt hij daar nou weer mee?
"Thomas alsjeblieft, vertel het me gewoon." Ik sprong op. "Hoe kan je zeggen dat ik me tegen hem moet verdedigen als ik niet weet waarom ik me moet verdedigen? Wat is er zo er aan Jonathan dat ik hem moet mijden? Tot nu toe is er niets ergs gebeurd, hij heeft zelfs die maffiagozers opgezocht voor verantwoording voor wat ze hebben gedaan, hij is tot nu toe gewoon vriendelijk geweest. Natuurlijk heeft hij wel met me geflirt, maar is dat trouwens eigenlijk niet gewoon menselijk om te doen?"
De woorden stroomden er harder en sneller uit dan dat me lief was en ik liet me dan ook al snel weer op de rand van het uitklapbed zakken, Thomas keek me echter in een vreemde kalmte aan.
Ik had nog zoveel vragen, maar hij stond op. "Ik dacht dat je zei dat je wilde slapen, wat ook het verstandigst is want morgen moet je weer vroeg op." Hij zwaaide even ter afscheid. "Trusten."
Wat? Was dit de manier waarop hij mijn emotionele uitbarsting behandelde? Of hield hij gewoon iets voor me achter?
Want hij leek echt heel erg zijn best te doen om mij bij Jonathan uit de buurt te houden.

De twee weken vlogen voorbij en de trailer voelde nu echt aan als een veilige haven waar ik ontsnapte aan alle starende blikken.
Thomas was me inderdaad minder gaan bezoeken en stortte zich helemaal op het script en zijn scènes, niet dat hij dat ook al niet eerder deed.
Maar elke keer wanneer ik hem benaderde leek het wel alsof hij het te druk had met andere dingen dan om ook maar een gesprekje met me aan te gaan.
Mijn scènes gingen ook goed, al was het 's ochtends vaak super koud tijdens het filmen en moest ik me na de opnamen in een dik kleed wikkelen om me warm te houden, de lente was dan wel in gang, maar het had zo af en toe nog die winterse kilheid in de wind zitten.
Mijn band met de acteurs en actrices werden steeds beter, al bleef Alana zich afzijdig houden en ontving ik nog steeds de meest vreemde blikken van haar.
Maar Morgan Romis leek al snel voor twee personen door te gaan aan energie, zij was echt een spring in het veld, hyperactief stuiterde ze over de set heen, wat knap is voor een vrouw van dertig om dat de gehele dag vol te houden.
Iedereen houdt van haar, want het is een super aardige vrouw die altijd wel in is voor een lachertje.
Mijn scènes met Tom Klaver waren minder... vriendschappelijk.
Man , die vent is echt zo zakelijk, maar zijn acteerkunsten laten hem met een Koninklijke gratie boven menig andere uittorenen en het koste me dan ook niet veel moeite om hem als een koning te zien, al had ik er meer moeite mee om hem als mijn vader te zien.
Gelukkig zag Briënna haar vader al een tijdje niet meer als de liefhebbende man die hij eerst was in haar jeugdjaren, waardoor het dus ook makkelijker werd om afstand van hem te doen door weg te lopen, al zal ze daarbij haar moeder, boer en zusje achter moeten laten.
Jonathan was daarnaast nog steeds een goede gesprekspartner. Zijn gewaagde opmerkingen hielden me scherp en we oefenden vaak samen ons script.

"Celia?" Rosalie was mijn trailer binnen komen lopen.
Rosalie was ook zo'n voorbeeld van een vrouw waar ik een goede band mee had gekregen door alle momenten dat ik in haar stoel zat en we gezellige praatjes hielden terwijl zij me klaarstoomde voor een nieuwe dag of scene.
"Ja?"
"Luke, Henry en Connor willen je spreken." Zij wees over der schouder. "Ze zitten in de regietent."
Ik legde de spullen waarmee ik al bezig was ze in te pakken neer op de tafel en deed de klep van mijn weekendtas dicht. "Oké, ik kom eraan."
Inwendig moest ik even slikken. Wat zouden ze van me willen?
Het was namelijk relatief zeldzaam als iemand bij alle drie de bazen gelijktijdig moest komen.
Ik vond ze inderdaad lekker relaxed op hun loungebanken in de warme regietent.
Connor zag me als eerst. "Ah, daar hebben we onze lieftallige Celia."
Wat onzeker ging ik op de plek naast hem zitten waar hij met zijn hand op geklopt had.
"Je vraagt je zeker af waarom we jou hier bij ons hebben geroepen."
Ik knikte. Dat is inderdaad een gegeven dat ik graag zou willen weten.
"Wel, je weet dat we jou personage voor een tijdje met Daario mee laten reizen en uiteindelijk bied hij haar onderdak in zijn winkel." Begon Luke voorzichtig, waardoor ik een onbehaaglijk gevoel kreeg, welke kant ging dit op?
"Prospero zal opduiken in de winkel en Briënna... overmeesteren en op zijn manier ondervragen over Daario."
Oh fuck, letterlijk. De radertjes in mijn hoofd begonnen hevig te ratelen toen ik besefte wat ze van me zouden gaan vragen. Want er was één manier waarop Prospero dat het liefste deed bij vrouwen.
"Celia, we willen weten of je het ziet zitten om de meer erotische kant van de serie in te gaan."
Zoals in naakt maar wat ze vooral bedoelden waren de seksscènes.
Seksscènes met in dit geval voornamelijk Jonathan.

Reacties (4)

  • Jarnsida

    Hahahah die explosie aan reacties hieronder. hrt ligt eraan hoe ver ze willen dat se gaat, maar als ze erop in gaat, wat ik wel denk, dan moet ze haar grenzen trekken. Ik vind het eigenlijk wel heel leuk dat Thomas en Jonathan al soort concurrenten achter de schermen zijn en ze het nu ook ervoor worden (of in ieder geval alle twee iets van Briënna willen).
    Echt klote dat je je zo kut voelt op het gebied van school. het brengt een hoop stress mee en andere dingen waar je je geen zorgen over wilt maken. Ik hoop dat je je snel wat beter voelt en dat die beroepskeuze wat voor je oplevert.
    In ieder geval weer een top hoofdstuk en een kudo

    6 jaar geleden
  • Wyrden

    Wow Whut?!
    Kudo!

    6 jaar geleden
  • katl1

    How, wacht, Seksscènes? Kom op, mannen, ze acteert nog maar net! Niet zo snel!!!

    Rot voor je dat het niet goed gaat op school. Ik ben ook al twee keer met een studie moeten stoppen en met degene die ik nu doe ben ik ook niet honderd procent tevreden. Als je er even over zou willen praten, mag je me gerust even pb'en

    En ik zou zeggen, Snel Verder, maar je hoeft niets te forceren(flower)

    6 jaar geleden
  • Girlicious

    Zeg nee Celia
    Zeg gewoon nee!
    Dat moet je echt niet doen hoor
    Dan word het straks niet alleen acteren op erotisch gebied
    Niet doen!
    Helemaal niet nadat Thomas je heeft gewaarschuwd voor die onbetrouwbare aap
    En je kent hem pas net, in reallife dan.. om dan nu al naakt te gaan met hem is een beetje genant
    Doe het niet
    Hij maakt er later misbruik van!
    Niet doen! Ik smeek je Celia, doe het niet!
    Sinds wanneer doen ze seksscènes?
    Je weet het wel steeds spannend te houden he...
    En mij te irriteren
    Heel gemeen van je!(N)
    Ik ga echt duimen dat ze het niet gaat doen
    Ik vertrouw Jonathan voor geen meter
    Die gaat haar nog een keer verkrachten als de dark side het over gaat nemen bij hem
    ZEG NEE CELIA
    NEE
    NEE
    NEEEEEEEEE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Waarom moet hij seks gebruiken om haar te ondervragen?
    Waarom is seks alles wat er toedoet bij mannen?
    God ik ga stressen
    Doe het niet Celia, echt ik smeek je!
    Hoe gek je ook bent op je rol doe het niet!
    Eerst aan Thomas vragen wat hij nou bedoelt met 'vertrouw Jonathan niet.'
    Daarna valt dit gedeelte te overwegen
    DOE
    HET
    NIET
    CELIA!!
    NEE
    ZIT
    AF!!!!

    Kudo!
    Snel verder!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen