Foto bij Sixty-six

De woorden "Prisoner of Silence" benemen me van mijn adem. Ik weet niet wat het inhoud, maar het zorgt ervoor dat mijn hart extra snel begint te slaan. Ik voel mijn hart in mijn borst bonzen alsof het zich ook gevangen voelt en uit mijn borstkas wil ontsnappen.
'Wat is dit?'vraag ik als ik maar niet begrijp wat de woorden betekenen.
'Iets wat wij jout heel graag willen laten horen,'glimlacht Niall kleintjes naar me. Na zijn woorden kijken de jongens elkaar aan en alsof ze het afgesproken hebben, schuiven ze allemaal gelijk hun stoel naar achteren en lopen naar de piano. Ik volg de jongens op de voet.
Louis schuift op het krukje achter de piano en kijkt me dan aan.
'Mag ik?'vraagt hij dan voorzichtig.
'Ja, ga je gang,'fluister ik terug. Louis glimlacht naar me en strijkt met zijn vingers over de toetsen en Niall verdwijnt naar de gang, waarna hij even later met zijn gitaar terugkomt. Ik weet niet hoe hij daaraan is gekomen, maar het kan me eigenlijk niet zoveel schelen. De overige drie jongens verzamelen zich ook bij de piano. Ik hoor Liam's voet op de grond tikken en dan begint Louis te spelen. Het zegt me eerlijk gezegd niets, ik ken de melodie voor zowel de piano als van de gitaar, die later bijvalt, niet. Dan begint Harry zachtjes te zingen.

"A lot of things have happened
In a short amount of time
And the sound of all the changes
Has made me come alive
My life got flipped upside down
Since you are by my side
"

Na Harry's woorden klinkt de muziek verder, waarna Niall het overneemt. Hij kijkt op en richt zijn woorden tot mij.

"A lot of things have happened
In a short amount of time
The sound of love has found me
And colorized my life
The colours, they seem brighter
Since you are by my side
"

Dan neemt Louis het over, waarna het refrein komt. Ik luister, probeer ieder woord in me op te nemen en uit te vinden waarom de jongens me juist dit nummer wilde laten horen.

"Time is just relative
And changes come and go
But your silence will remain
I hope that you know

Im a prisoner of silence
Wasting my time alone
Im waiting for the answers
But they will never come
Cause the silence thats between us
Has captured me inside
And now Im waiting here for you
To come and tell me why
"

Na het refrein begin ik een sterk vermoeden te krijgen. Ik draai wat met het armbandje van Julia, terwijl ik probeer niet te huilen. Zayn, die verdergaat, maakt het er niet beter op en tegen de tijd dat Louis weer aankomt bij het stukje voor het refrein, rollen er geruisloos wat tranen over mijn wangen.

"A lot of things have happened
In a short amount of time
The sound of silence deafens
And there is no escape
Empty spaces in my heart
Theyll never love again

Leaving is just one thing
Staying strong is something else
But your silence will always remain
I hope that you know

Im a prisoner of silence
Wasting my time alone
Im waiting for the answers
But they will never come
Cause the silence thats between us
Has captured me inside
And now Im waiting here for you
To come and tell me why
"

Als ik denk dat ik het ergste gehad heb, zwelt de muziek aan. Begint Liam te zingen. Bij het tweede deel valt ook Niall bij en doet Zayn de achtergrondzang, waarna hij een prachtige hoge noot zingt.

"Time can change a lot of things
A mind, a soul, a life
The silence that you leave behind
Is killing me inside

The fact that youre not speaking
No words, no sounds, nothing
I feel like Im here all alone
Trapped inside your silence
Your silence
"

Dan neemt de muziek af en stapt Niall naar voren. Hij hangt zijn gitaar op zijn rug en neemt mijn handen vast, terwijl hij zingt.

"Im a prisoner of silence
Wasting my time alone
Im waiting for the answers
But they will never come

Cause the silence thats between us
Has captured me inside
And now Im waiting here for you
But youll never pass by
"

Die laatste kleine verandering in het refrein zorgt ervoor dat de sluizen helemaal opengaan en een luide snik verlaat mijn mond. De jongens laten bijna letterlijk alles vallen en omhelzen me. Ik leg mijn hoofd tegen een willekeurige schouder en ik voel dat iemand me over mijn haren strijkt. Het voelt zo dubbel. Aan de ene kant is het verschrikkelijk lief dat ze dit nummer geschreven hebben, maar aan de andere kant voelt het als een messteek door mijn hart. Als ik dit nog een keer zou horen, zou ik meteen aan mama moeten denken.
'Dit is geen goede manier om je op te vrolijken, dat weten we, maar we wilden je laten weten dat het ons bezighoudt. We proberen ons in je te verplaatsen en we willen er voor je zijn.'
'Dank je wel,'fluister ik zachtjes, als reactie op Niall's woorden. 'Het is prachtig.'
'We zijn blij dat je het mooi vindt,'zegt Zayn en ik kijk op, waarna ik merk dat ik nota bene op Liam's schouder heb staan uithuilen. Ik veeg over zijn shirt.
'Sorry,'mompel ik tegen Liam. 'In het algemeen sorry, dat ik zo uitbarstte.'
'Huilen lucht soms gewoon verschrikkelijk op. Mensen hebben de neiging om hun emoties voor zichzelf te houden, terwijl het veel fijner is om het gewoon los te laten,'zegt Liam. 'Weten wij helaas ook alles van.' Ik glimlach kleintjes.
'Dank jullie wel.' Ik strijk een lok haar achter mijn oor en neem dan een besluit -het kan immers toch niet erger worden dan dit. Ik ga achter de piano zitten en kijk de jongens aan. 'Genoeg gesipt, wat zal ik spelen?'
'Wat kun je spelen?' Ik aarzel even, maar schud dan lachend mijn hoofd.
'Ik vind deze wel toepasselijk,'zeg ik en ik begin te spelen.

Reacties (1)

  • certified_cloud

    Oeps! Ik had niet gezien dat je nog een hoofdstuk had geplaatst:)
    nu wel snel verder xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen