Foto bij Seventeen.

Ik weet het, jullie denken waarschijnlijk: 'Wat? Leeft die nog?' Ja, ik leef nog, haha! Ik heb het de laatste maanden enorm druk gehad, en eigenlijk nog steeds. Ik kwam per toeval nog eens op Quizlet terecht en besloot nog even een hoofdstukje te schrijven. (Als jullie niet meer mee zijn, wat ik wel verwacht, dat kunnen jullie gerust de story eens herlezen want hij bevat toch nog niet zoveel hoofdstukken). Ik hoop het schrijven de komende weken toch terug op te nemen als jullie dat willen! xx moi

Quinn

Pijn. Een stekende hoofdpijn. Het deed me een beetje denken aan de hoofdpijn die je voelt na een nachtje zwaar doorzakken, maar dan tien keer zo erg. Kun je je het voorstellen? Ik wel. Ik had daarnet mijn ogen proberen openen maar het licht was zodanig fel dat ik ze meteen terug gesloten had. Ik was in het ziekenhuis, zover was duidelijk. En ik was alleen. Waar was Bill? En hoe was ik hier terechtgekomen? Ik herinnerde me alleen nog koude… Juist! We waren gaan schaatsen! Verder reikte mijn geheugen niet meer. Ik stopte met denken toen ik opeens voetstappen hoorde.

“Je bent een echte idioot, Tom. Dit vergeef ik je nooit”, hoorde ik iemand zeggen. Het was Bill.
“Ze leeft toch nog? Wat is het probleem? Ik deed het trouwens niet met opzet.”
“Je bent een slechte leugenaar.” Ik volgde de conversatie zonder mijn ogen te openen. Het licht, jeweetwel. Opeens voelde ik een hand aan de mijne, ik veronderstelde dat het Bill was.

“Hey, Q. Als je dit kan horen, dat wil ik je even zeggen dat ik zo enorm blij ben dat je hier niets aan gaat overhouden. Kun je je ogen open doen?” vroeg Bill me. Verdomme. Als Bill het vroeg dan moest ik wel mijn best doen om het te proberen. Een sterke straal licht scheen mijn ene oog binnen naargelang ik het opende, en ook het andere volgde langzaam. De hoofdpijn werd er niet beter op.
“Hey Billa”, probeerde ik te glimlachen.
“Verdomme Q, je hebt me echt doen schrikken. Ik dacht dat ik je kwijt was.” Mijn ogen gleden even naar Tom, die nors door het venster stond te staren. Ik keek meteen terug naar Bill en verdronk bijna in zijn bruine kijkers.
“Ik zou je toch niet kunnen achterlaten, dat weet je toch?” Hij knikte en legde zijn hoofd op mijn arm, waarna ik mijn ogen terug sloot. Ik hoorde Tom grommen en toen hoorde ik een paar voetstappen uit de kamer verdwijnen, wat erop wees dat hij weggegaan was. Had hij me nu echt met opzet geduwd?

Reacties (2)

  • XhumAnLIENx

    Ja dat deed hij!!
    Arghh, Tom is echt een bitchke eh!xDhahahaha

    Maar ik vind dit raar maar waar, wel nog grappig!
    Nja, uitgenome het feit dat ze bijna de kop in was natuurlijk ...

    Straks ga je nog denken dat ik een sadist ben ofzooxDHahahaha

    6 jaar geleden
  • Iskuane

    Jeej! je bent er weer!

    Ik had mijn abo per ongeluk opgeruimd maar zal hem snel weer aanzetten!

    Snel verder gaan hoor(flower)

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen