Foto bij ¤030¤

Wat me ook even handig lijkt is om uit te leggen waarom ik deze loop in het verhaal doe; dan bedoel ik de erotische scenes bij Long Lived They Afer.
In een aantal van mijn favoriete series komen 'intieme' scenes voor en daarbij zijn de acteurs en de actrices allebei geheel naakt.
Een aantal shots uit verschillende series; (16+, NSFW)
Da Vinci's Demons



Spartacus



Borgias



Outlander




En dan natuurlijk nog een hele hoop Game of Thrones weggelatenxD


Nu vroeg ik me af; Hoe doen ze dat dan? Dus begon ik met deze theorie.xD

En het ging eigenlijk alleen om de jurk waaraan hij kan merken dat ze er over na denkt, het setje was gewoon een toevoeging. Daar was ik niet geheel duidelijk over geweest, excuses daarvoor (':

Het zag er niet zo uit als toen ik er met Thomas en mijn vrienden was, al was ik nu in een veel beroemder gezelschap.
Er stonden geen gestalten met dierenmaskers langs de weg en ook toen we uitstapten niet.
Al stonden er nu echter wel mensen ons op te wachten.
Brede katoenen rokken ritselden toen we met z'n drieën het pad op liepen richting het sprookjeshuis, dat nu gedecoreerd was met gigantische kandelaars waar het leek wel honderden kaarsen in brandden.
Er waren gietijzeren tafeltjes neergezet met evenals gietijzeren stoelen met kussentjes erop, die al vol bezet waren door het grootste gedeelte van de rest van de kast.
Hier liepen wel gemaskerde mensen rond, maar dan simpelere zwarte of bruinleren maskers en laat middeleeuwse tot Schotse of Ierse kledij.
Het leek haast wel expres, maar mijn ogen gleden over het gezelschap heen en de enigste tafel waar nog drie plekken vrij waren werd bezet gehouden door één persoon.
Jonathan.
Zijn ogen gleden over me heen terwijl ik langzaam mijn jas openmaakte en zijn ogen verwijdde zich even toen hij de jurk eronder in beeld kreeg.
De gloed in zijn ogen liet het me warm krijgen ondanks een fris briesje dat even langs mijn nek streek.
Ik nam tegenover hem plaats, daar was ik misschien dan wel niet veilig voor zijn ogen, maar wel voor wat hij anders zou kunnen doen.
Thomas nam daardoor als een waakhond plaats aan mijn rechterkant en Morgan die zich van geen kwaad bewust was aan mijn linkerkant, waar ze zich even naar me toeboog.
"Thomas heeft me verteld dat je hier al eens geweest bent." Haar stem was zacht ondanks de enthousiasme. "Wees gerust, ik vertel het niet door, daarnaast voelt het voor mij ook steeds alsof ik voor de eerste keer hier kom, want elke keer is het anders."
Thomas lachte even. "Ik kon het Celia gewoon niet aandoen om een hartaanval te bezorgen, al is het vaak nog zo leuk, al heb ik langer moeten lachen om de anderen."
"Het gezicht van Scott, nog even en ik dacht dat hij je nog ging vermoorden ook."
"En als hij het niet gedaan had dan Railey wel, hij had echt doodsangsten uitgestaan."
"Monica had het tenminste naar haar zin."
"Ja, maar dat is Monica."
"Jullie kennen elkaar echt goed."
Morgan had zich in ons gesprek gemengd terwijl ze zich naar ons toeboog. "Ik zag je met de ketting spelen toen je het over die Scott had, is hij je vriendje?"
Ik kon een lach bijna niet inhouden, al lukte dat me door de starende blikken die ik op me gevestigd voelde die afkomstig waren van Thomas en Jonathan.
"Nee, Scott is een zeer goede vriend van me en zo denkt hij ook over mij." Ik streek met mijn vinger nog weer even over de ketting heen. "Al heb ik dit kettinkje inderdaad voor mijn verjaardag van hem gekregen."
"Heb je veel mannelijke vrienden?" Morgan was op dreef.
"In mijn hechte vriendengroep ongeveer even veel als vrouwelijke." Ik telde op mijn vingers. "Scott, Railey en David."
"En vergeet mij niet." Thomas stootte me aan. "Ik mag me daar toch zeker ook onder rekenen?"
"Natuurlijk."
Ik wilde nog meer zeggen, maar mijn aandacht werd opgeëist door en jongeman die enorme schalen met voedsel, zonder ons eerst een bord voort te zetten.
Een middeleeuws feestmaal dus, gewoon met je handen en kijken waar het ons gaat brengen?
Er kwam muziek uit het huisje, muziek die me deed denken aan Keltische of Schotse klanken.
Het plaatje met de bediening begon te dagen, we waren nu inderdaad beland in een soort Schots tijdperk.
Net toen ik dit vastgesteld had werden er meerdere tafeltjes bijgezet en kwam er geroezemoes vanuit het sprookjeachtige huis en mensen kwamen in dezelfde klederdracht als de bediening naar buiten en sommigen waren in bezit van een soort setstuk waarmee ze snel een situatie creëerden, zoals een grote bar met een tap, flessen en glazen.
Het word dus een soort Ierse pub?
Er waren ook muren opgezet en afgezonderd van het dak en de isolatie die het bood voelde het ook echt alsof we nu binnen zaten.
Een groepje vrouwen namen plaats aan een tafeltje niet ver van dat van ons vandaan en ze wierpen af en toe een blik op de mannen die aan de bar hingen.
Het was niet moeilijk om me hier op mijn gemak te voelen, zeker met het gezelschap dat ik bij me aan tafel had zitten.
Het enige wat me zo af en toe wat onzeker maakte waren de ogen van Jonathan die me in zich op zat te nemen in de jurk die hij voor me gehaald had.

Er dook een bediende bij ons op, die je nu kon onderscheiden aan een wit linnen schort. "Tast toe lass en lads."
Dat bevestigde het alleen maar dat dit een Ierse of Schotse scenario is, zeker toen ik de kilts in beeld kreeg toen ik de aanwezige mannen nog eens bestudeerde.
"Het was leuker geweest als wij ook in Schotse klederdracht gekleed waren." Mompelde Morgan iets wat terneergeslagen waardoor ze net als een klein kind klonk, al was zij de oudste aan tafel met haar dertig jaar. Maar ergens had ze gelijk, het was leuker geweest als wij ook gekleed waren voor het effect.
Morgan wiebelde even met haar handen. "Hhmm... Wat ga ik als eerst eten?"
Wel, er was keuze genoeg.
Borden vol met gebraden vlees, sommigen nog in de vorm van het dier dat ze waren , zoals de kippen en in een hoek van de ruimte vond ik een geheel gebraden varken op het spit.
Verder waren er ook grof gesneden groenten die je zo makkelijk met je handen kon pakken en brood met grote klompen boter erbij.
Vaten met wijn, bier en water stonden op tafel met daartussen kaarsen die voor een dramatisch karakteristiek sfeertje zorgden en zo goed als het enige ligt boden die er verder te vinden was, afgezien van grote olielantaarns die bij de bar hingen.
Ik had dit nog niet eens goed en wel kunnen denken toen er opeens iets hard op de grond viel.
Één van de vrouwelijke bedienden had een dienblad laten vallen en keek geschrokken naar iets wat bij de deur van het sprookjeshuis zich afspeelde.
Een man gehuld in bloed, zijn gezicht was het gene wat nog het schoonst was met vegen en spetters die nat naar beneden gleden wat erop wees dat hij, wat hij ook maar gedaan had, het net begaan had, wat verdacht veel op moord leek.
"Ga gerust door met eten mensen, er valt niets te zien." De man onder het bloed liep naar binnen nadat hij dit met een diepe stem geuit had en zakte neer op de stoel die nog vrij was aan de bar en bestelde een biertje.
Iets in me vertelde me dat het spektakel nu pas echt in gang was gezet.

Reacties (3)

  • Wyrden

    Kudo!

    4 jaar geleden
  • Jarnsida

    Mijn god ik ben echt jaloers op Celia! De supergave restaurants waar mensen haar mee naar toe nemen...
    Go Jolia!

    4 jaar geleden
  • katl1

    Snel verder please!!!!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen