Veertien uur, dat is hoelang Rose en haar gezin in de auto zouden zitten. Naar Rose haar mening was dat veel te lang en ook Finn vond dat niet echt leuk. De kleine jongen werd namelijk redelijk snel wagenziek en Rose was er zeker van dat dat ook tijdens deze lange rit zou gebeuren. Rose had al verschillende keren voorgesteld om met het vliegtuig te reizen maar daar wilden haar ouders helemaal niets van weten. Deze rit was traditie, net als de hele reis. En tradities moeten blijven zoals ze zijn. Jammer voor Rose want ze haatte deze autorit echt.

Ondertussen had Rose haar oortjes ingestoken en dramde er wat muziek door haar hoofd. Het was klassieke muziek, net zoals bijna alle muziek op haar iPod. Dat was iets waar Rose redelijk vaak voor uit werd gelachen, maar dat kon haar helemaal niets schelen. Ze had tien jaar muziekschool gedaan en had verschillende muziekinstrumenten leren bespelen. Ze wist heus wel wat van muziek en kende ook wel andere muziek dan klassieke muziek. Klassieke muziek was echter de muziek waar ze graag naar luisterde. Toen Rose voelde hoe haar mobiel kort begon te trillen, haalde ze hem snel uit haar broekzak.

-Jammer dat je vanavond niet mee kan, we gaan je missen :C X- Natuurlijk kwam deze sms van Leyla. Leyla was al zo lang Rose zich kon herinneren haar beste vriendin. Vanavond werd er een feest georganiseerd door iemand van hun klas uit het middelbaar om te vieren dat het vakantie was en dat was waar Leyla het over had. Rose was er graag naartoe gegaan om al haar oude vrienden en klasgenoten nog eens terug te zien maar natuurlijk ging dat niet. Ze moest namelijk mee op reis, tot haar grote ergernis. Snel vlogen de vingers van Rose over het scherm toen ze wat terugstuurde. Daarna stak ze haar mobiel weer weg.

Vooraan in de auto zaten de ouders van Rose al druk te discussiëren. De eerste dagen hadden ze namelijk niet afgesproken met de familie en konden ze dus gezellig samen wat gaan doen. Subtiel zette Rose haar muziek wat zachter om mee te kunnen luisteren. Ze hadden het over een pretpark waar Finn graag naartoe wilde gaan. Ook hadden haar ouders het over een gezellig etentje onder hen twee. Dat zou voor Rose dus betekenen dat ze zou moeten babysitten op haar kleine broertje.

Al snel interesseerde het gesprek Rose niet meer en begon ze wat naar buiten te kijken. Het ene veld na het andere passeerde. Op sommige velden stonden verschillende machines en waren ze duidelijk aan het werk. De muziek had Rose weer wat harder gezet en daardoor had ze iedereen in de auto uitgesloten.
Al snel had Rose ook genoeg van haar muziek en stak ze haar iPod weer weg. Een snelle blik op haar mobiel vertelde Rose dat ze geen berichtje had gehad en dat ze nog maar een dik halfuur onderweg waren. Nog een lange weg te gaan dus. Bah. In de rugzak die aan de voeten van Rose stond zat een boek, maar dat haalde ze nu niet boven. Op de een of andere manier had ze nu helemaal geen zin in lezen, dat was ook de eerste keer. Dus begon de koppige meid maar wat rond te kijken. Vooraan zaten haar ouders in stilte. Ze waren klaar met bespreken wat ze zouden gaan doen en waren nu druk bezig met hun eigen zaken. Zo lette haar vader aandachtig op de weg terwijl hij reed en las haar moeder een boek.

Een korte blik op Finn en Rose zag al dat haar kleine broertje zich niet echt goed voelde. En dat terwijl ze nog niet eens een uurtje onderweg waren. Wel, de rit zou dus waarschijnlijk wat langer gaan duren dan veertien uur. Alsof dat niet al lang genoeg was.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen