Foto bij Three.

Luke R. Hemmings

Volgens mij had ik nog nooit zo snel mijn middageten opgegeten, ik was zelfs eerder klaar als Michael, wat al zeer bizar was. Ik kon gewoon echt niet wachten tot ik Celaena mocht meenemen. Eindelijk zou ik mijn slag kunnen slaan bij haar en voor ze het zelf goed en wel zou beseffen zou ze aan mijn voeten liggen…
“Is er iemand thuis bij Luke Hemmings?” Met een schok ontwaakte ik uit mijn dagdroom over mijn perfecte leven toen de stem van Calum in mijn oor weergalmde. Fronsend keek ik hem aan en zag een duidelijk geamuseerde grijns op zijn gezicht. “Volgens mij zitten je gedachten bij een zekere blonde chick.” Zuchtend duwde ik hem bijna van zijn stoel af maar kon het niet helpen om toch een vluchtige blik op Celaena te werpen. Haar prachtige gouden lokken waren in een hoge staart gestoken waardoor haar scherp gezicht meer uitkwam. Ze kon zo een model zijn…
“Toch vind ik je aanpak niet juist, Luke…” hoorde ik Ashton afkeurend mompelen. Al draaiend met mijn ogen als teken dat het me niet veel kon schelen keek ik hem aan, hopend dat hij de hint zou snappen. Hoofdschuddend keek hij terug naar zijn bord en negeerde mij en Calum, die ook geen heilig boontje was. Zijn ogen waren gericht op de vriendin van Celaena met zo’n hevig verlangen dat ik me zelf vrij ongemakkelijk voelde.
“Ze staan recht.” Fluisterde Calum uit het niks en gelijk vlogen mijn ogen naar Celaena die voor een seconde naar me keek voordat ze samen met haar vriendin de keuken inliep. Zou ze van me weglopen? Zou ze me proberen te ontlopen?
“Oh man, waarom wil ik toch altijd de meisjes die mij niet willen?” zuchtte Calum naast en keek haast bedrukt naar de deur waar de meisjes waren doorgelopen.
“Geen idee, man. Ik zit met hetzelfde probleem…” mompelde ik en draaide me terug naar Michael en Ashton die rustig op hun gemak nog aan het eten was. Calum had amper zijn eten aangeraakt, duidelijk in de war over het meisje dat zijn gedachten op hol liet gaan.
Even vlogen mijn ogen af naar het raam dat het dichtste bij onze tafel was. Vaag herkende ik mensen die voorbij het hotel liepen, op weg naar hun werk, naar hun lunchpauze, … Soms leek het wel alsof mijn leven op pauze stond. Ik had een apart leven om van te genieten, maar wat zou er met mij gebeuren eenmaal dat onze muziek niet meer genoeg zou zijn om van te leven?
“Luke.” Langzaam draaide ik me weg van de kant dat ik uitkeek. Gelijk vielen mijn ogen op Celaena die in haar beanie en haar zwarte skinny jeans naar me toegelopen kwam met haar vriendin. Het enigste woord dat in mij opkwam op dat moment was ‘wow’.
“Oké, dus het plan is dat we naar het stad gaan, maar ik heb niet veel tijd.” Begon Celaena met een geïrriteerde ondertoon. “Cassidy gaat mee samen met haar vriendje Casey.” Automatisch keek ik naar Calum die met grote ogen naar Celaena’s vriendin keek. Ik had nu al medelijden met hem en voor ik het zelf goed en wel besefte rolde de woorden uit mijn mond.
“Oh, dat is niet erg. Ik neem met veel plezier Calum mee.” Nog nooit had ik zo fake geglimlacht naar een meisje, maar het was hard om niet de teleurstelling te laten zien. Daar gaat mijn moment met deze prachtmeid…
“Goed, laten we gaan?” zuchtte Celaena en wees met veel tegenzin naar de inkomhal van het hotel als teken dat we beter vertrokken. Knikkend greep ik Calums arm vast en trok hem mee naar buiten waar een onbekende jongen stond te wachten met zijn gitaar op zijn rug. Zijn lederen jacket zat hem gegoten en zijn zwarte schoenen waren afgeleefd, hij zou zo in een rockband thuis horen.
“CASEY!” Geschrokken keek ik achter me waar ik zag hoe Cassidy recht op de jongen liep die haar met gemak op hof om haar vervolgens innige te kussen. Bijtend op mijn lip draaide ik me naar Calum die geïrriteerd naar het koppel keek die niet eens naar ons nog omkeek. Dit is pas ongemakkelijk…
“Oké, wat wordt onze eerste plaats waar we naartoe gaan?” begon ik maar snel, kijkend naar Celaena die op haar gemak leek met het klef gedoe van haar beste vriendin. Waarschijnlijk was het niet de eerste keer dat ze dit meemaakte.
“Wat wil je allemaal zien?” vroeg ze zonder enige moeite te doen om geïnteresseerd te klinken. Hoe kon ik in godsnaam dit meisje laten ontdooien tegen over mij?
“Laat me jouw lievelingsplaatsen zien?” vroeg ik breed glimlachend. Fronsend keek ze me aan maar haalde uiteindelijk haar schouders op. Al prullend aan haar beanie die wat verschoven was door de wind, liep ze naar Cassidy die nog altijd haar vriendje vasthield.
“Ik ga even naar de platenwinkel hier tegenover. Neem je tijd maar.” Knipoogde ze naar hen en gebaarde dan naar mij om me te volgen. Even keek ik naar Calum die ongemakkelijk tegen een muur stond, kijkend naar zijn gsm. Het was duidelijk dat hij nonchalant wilde over komen, alleen kende ik hem beter dan wie dan ook om te weten dat Casey absoluut niet zijn favoriete persoon was.
“Calum?” vroeg ik dan maar, ook al hoopte ik stiekem dat hij niet meekwam. Dit was mijn kans om alleen met haar te zijn.
“Ga maar. Ik volg zo wel.” Mompelde hij en knikte richting Celaena als teken dat ik snel achter haar aan moest. Breed grijzend liet ik mijn beste vriend achter en liep samen met Celaena over het straat naar een oude platenzaak. Dus deze dame hield net als ik van muziek.

Reacties (1)

  • chanyeoI

    Alleen al om de titel, het feit dat het een Luke-story is en jouw username, moest ik echt even kijken bij dit verhaal. Hoe dan ook, je hebt er een abo bij.

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen