Bram Amezian loopt naar de recherche afdeling van het politiebureau van Noord-Holland. Hij ziet zijn collega Evert Numan al achter zijn laptop zitten, ''Evert!'' hij gebaard dat Evert moet komen, ''Carla wil ons spreken. Waar is Fenna?'' Evert wijst naar de receptie. ''Staat even te praten met Kim, ik ga alvast!'' Bram knikt en loopt naar de receptie. Daar ziet hij Fenna en Kim staan. Hij glimlacht, al vanaf Fenna's eerste dag waren zij en Kim supergoede vriendinnen, en dat is gebleven! ''Fen! We moeten naar Carla!'' Fenna knikt en steekt haar duim op.


Even later zitten ze met z’n zessen op de kamer van Carla. Fenna kijkt naar haar collega’s, Bram Amezian, de schat! Hij is echt fijn om mee te werken, Menno de Waard, de politie-psycholoog. Ze glimlacht stiekem, zijn haar wordt echt met de dag grijzer, Liselotte van Kempen, de Forensisch rechercheur, ze is anders dan iedereen. Werkt liever alleen, maar als je haar kent is ze heel aardig! Evert Numan, hij is degene  met wie ze meestal werkt. Ze haalt haar eerste werkdag voor zich. Evert was degene die haar niet mocht, maar nu zijn ze hele goede vrienden! En dan nog de chef, Carla Vreeswijk. Ze was een vrouw met een hart maar wel streng. ‘Fenna?’ Carla kijkt haar aan, ‘jij gaat met Liselotte!’ Fenna knikt, ‘ja hoor lukt wel!’ Liselotte kijkt haar aan, haar blik verraad niet maar Fenna weet dat ze twijfelt of ze wel geluisterd heeft. Fenna glimlacht.

 

Als Liselotte en Fenna naar de auto lopen vraagt Liselotte zich af of Fenna wel geluisterd heeft. ‘Fenna? Wat moeten we doen?’ ze kijkt Fenna aan. Die haalt haar schouders op, ‘geen idee. Weet alleen wel dat het op de Stationsstraat is’ ze houd het briefje omhoog waar het adres op staat. Liselotte trekt haar wenkbrauwen op en gaat in de auto zitten. "Een man halfdood gevonden. Gemarteld." Fenna knikt en ze start de auto. Onderweg wordt er niet zo veel gepraat. Fenna kijkt stiekem naar Liselotte, die kijkt voor haar. Ze is niet zo spontaan. ‘Hoe gaat het eigenlijk met je?’ ze kijkt weer op de weg. Liselotte plukt aan haar shirt, dit is nou precies waarom ze niet met Fenna in de auto wil zitten! Die vraagt zoveel! ‘Goed.’ Ze hoopt dat Fenna stopt met vragen. ‘en thuis?’ het klinkt al wat minder geïnteresseerd als de eerste vraag. "hier naar links" Liselotte wijst naar een bordje. Ze praat niet graag over zichzelf.

Fenna stopt maar met vragen stellen want ze ziet de zwaailichten en het rood-witte lint van de politie al. Een ambulance racet langs de auto, op weg naar het ziekenhuis. Ze stopt voor het lint en stapt uit, Liselotte trek handschoenen aan en loopt onder het lint door. Ze gebaard dat Fenna achter het lint moet blijven.

"en?" vraagt Fenna na twintig minuten, "iets gevonden?" Liselotte knikt. ‘Voetstappen in de aarde waar hij lag, ik laat vandaag nog een afdruk maken. En een  pruik." Ze houd een doorzichtig plastic zakje omhoog met een pruik erin. ‘de losse haren zijn naar het NFI gestuurd.’ Fenna schud haar hoofd. ‘een pruik? Waarom zou je op de vroege ochtend een pruik dragen?’ Liselotte haalt haar schouders op. ‘geen idee. Ik ben klaar. Gaan we weer terug?’

 

Bram en Evert lopen naar de verhoorkamer. ‘Gaat goed! Nog niet eens twee uur geleden is die man gevonden en nu al een verdachte! Ene Ap, tenminste zo noemt hij zich, hij heet in real life Kees. Ap gebruikt hij als schuilnaam, geen fijne jongen. Moord enzo’ Bram loopt als eerste de verhoorkamer in, Evert sluit de deur achter zich. Voor hen zit een grote man met zwarte haren in een staart gebonden. Bram kijkt met opgetrokken neus naar zijn kleren. Oude motorkleren, helemaal zwart en ze stinken. ‘zo Ap! Ik neem aan dat je weet waarom je hier bent?’ Evert kijkt de man aan. Die schud zijn hoofd, ‘nee, eigenlijk weet ik dat niet! Maar dat gaan jullie me vast vertellen?’ Evert leunt naar achter. Hij zoekt in zijn mapje en haalt een foto van een schoenafdruk voor zijn neus, ‘is dit van jou schoen?’

Liselotte doet de deur open en komt met een nieuw paar schoenen naar binnen, Bram wijst naar de schoenen van de man, ‘je mag ze even uit doen.’ Ap kijkt van Liselotte naar Bram en Evert, ‘grapje zeker? Weet je wel hoe duur die zijn?’ Evert knikt, ‘ja dat weet ik, maar trek ze toch maar even uit!’ zijn stem klinkt alsof hij boos gaat worden. Ap zucht en trekt zijn schoenen uit. Liselotte pakt ze op en legt een nieuw paar op de tafel, dan loopt ze de kamer uit.

Fenna staat met Carla en Menno achter het raam in de verhoorkamer. Ze hebben hun headsets op en luisteren mee hoe Evert en Bram de ene na de andere vraag aan Ap stellen.

‘wat denk jij?’ vraagt Carla aan Menno. ‘hij keek op toen hij dat van die pruik hoorde. Hij weet dondersgoed waar we over praten!’ hij kijkt naar Fenna, ‘hoe heet die jongen ook al weer?’ Fenna kijkt op, ‘die jongen in het ziekenhuis? Volgens zijn mobiel heet hij Jacco. Geen achternaam bekend!’ Menno knikt, ‘hebben jullie een zilveren ring gevonden waar die jongen lag?’ Carla en Fenna kijken hem verbaast aan, ‘hoezo dat?’ Carla doet moeite om niet te lachen. Menno kijkt heel serieus, ‘omdat hij om zijn wijsvinger een ring heeft gedragen die groen afgeeft.’ Hij wijst naar de groene kring die op de wijsvinger van Ap zit.

Reacties (2)

  • unisparkle

    Leuk +abo,
    Trwns. Myrthe hier. Dit is mn nieuwe account

    5 jaar geleden
  • x_smileforme_x

    Spannend!

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here