Mijn linkerhand bleef steeds even stil op Daria's hoofd rusten, om vervolgens nog een keer door haar haren te aaien. Mijn rechterhand lag op mijn languit gestrekte benen. Ik zat op een matras met mijn rug tegen de harde muur. Slapen kon ik toch niet. Daria lag naast me, maar net zo ver genoeg van me af om net niet tegen me aan te liggen. Daar had ze waarschijnlijk een hele goede reden voor. Ik had nog steeds de trui van Darius aan, met diezelfde geur.
Ze zou nog liever tegen mij aanliggen als mijn kleren onder het bloed zaten, dan als ik naar Darius rook.
      De deur naar de kamer ging open, heerlijk rustig. Niet zo dwingend en gestrest als altijd, maar gewoon rustig. Peterus kwam binnen.
      'Iedereen opstaan. Tijd om te luchten.' Naar buiten... Dat was ik in twee weken al niet geweest. Het was pas februari, maar de winter was niet streng geweest en de lente was al vrijwel begonnen. Ik schudde Daria wakker en stond daarna gelijk op. Iedereen kwam zwijgend overeind, en liep langzaam de deur door, een klein stukje door de gang, en door een andere deur naar buiten; de afgesloten binnenplaats.
      In de bovenste helft van de deur zat glas, waardoor je naar binnen de gang in kon kijken. Daarnaast keken de ramen in de centrale kamer, de keuken en een kantoor op de binnenplaats uit. Iedereen snoof de frisse lucht op, een paar mensen gingen in het gras zitten, en velen volgden. Ik bleef staan, in het midden van de binnenplaats.
      Al snel hoorde ik geluiden, die zich van de ene naar de andere gang verplaatsten. Gelach, gepraat, gelach; schaterend hard. Zowel mannen als vrouwen. Dat leken me geen vrouwen die hier al langer dan een dag waren geweest. Geen enkele vrouw in deze binnenplaats zou hier ooit lachen.
      Daria ging naast mijn voeten op de grond zitten, maar ik liep gelijk bij haar weg -ik hield haar echter wel in de gaten-. Ik liep naar de deur met het glas erin, legde mijn vingers voorzichtig op de plint van het raam, en keek naar binnen. Het geluid kwam steeds dichterbij, en toen liep er opeens een groep mensen voorbij van ongeveer 10 personen. Ze waren al vrij vlug uit mijn zicht, aangezien het raam niet erg breed was.
      Ik liep met de groep mee aan de andere kant van de muur, totdat er weer een raam was, en ik keek naar binnen. Ik herkende het legergroene van een paar soldaten, maar ook kleurrijke kleding van vrouwen. Ze zagen er erg feestelijk uit.
      Plots ving ik de blik op van een van de vrouwen. Ze had zich uitgebreid ontfermt over haar zilveren oogschaduw en grote eyeliner, en ze had een zilveren pruik op. Ze had een wit topje aan met een zwart glitterrokje. Ze keek me aan met nog een grijns op haar gezicht, omdat ze seconden daarvoor zo hard gelachen had, en eerlijk gezegd had ik wel verwacht dat die grijns van haar gezicht zou verdwijnen zodra ze mij zou zien, maar dat gebeurde niet.
      Mijn uitgeputte, verwondde gezicht deed helemaal niets met haar. Haar ogen trokken zich al snel van mijn blik los, en ze liep samen met de rest van de groep door naar de centrale kamer.
      Langzaam en verward draaide ik me weg van het raam en liep ik terug naar Daria. Ik ging naast haar in het gras zitten.
      'Gaat het?' vroeg ik. Ze knikte, maar ik zag aan haar ogen dat ze bang en moe was. Ik trok haar tegen me aan, en hier op de grond die harder was dan het matras waarop ze net nog had gelegen, had ze daar geen problemen mee. Zo kon haar hoofd ten minste ergens op rusten.
      De stereo installatie in de centrale kamer ging aan, en de muziek schalde overal terwijl de mensen dansten, lachten, en dronken. Na een kwartier kwamen er al twee soldaten naar buiten die al dronken waren, maar die hadden zich vast al eerder op de dag bezat. Dit leek wel een vakantie voor hen, of zo.
      'Kom! Kom! Sta op!' lachten ze terwijl ze drie vrouwen specifiek aanwijzen en wenkten op te staan en mee te komen. Het waren de drie oudste vrouwen van de groep, die zo mijn oma zouden kunnen zijn. Ze liepen achter de soldaten aan naar de centrale kamer, en gingen daar naast elkaar voor de groep feestende mensen staan. Ondanks dat de dubbele deuren van de centrale kamer naar de binnenplaats waren opengelaten, kon ik niet verstaan wat hen werd verteld om te doen. Hier kwam ik echter snel genoeg achter toen ze hun kleding uit begonnen te trekken, en de feestende mensen niet meer bijkwamen van het lachen.
      Ik kon het niet aanzien, en wilde er gewoon niet meer naar kijken. Ik moest toch naar de WC. Ik stond op, en zodra ik oogcontact maakte met één van de twee soldaten die ons nog in de gaten hielden, begreep hij al wat ik wilde. Hij gebaarde dat ik er zelf heen kon lopen; hij was waarschijnlijk te lui om mee te gaan -ook al was dat wel de bedoeling-.
      Ik liep vluchtig door de gang heen, zonder naar de centrale kamer te kijken, naar de WC, maar toen ik terug kwam, won mijn nieuwsgierigheid het van mijn verstand.
      Ik bleef bij de deurpost staan en keek naar binnen. Ik stond half in hun zicht, maar zolang ze niet opletten zouden ze niets merken. Ik keek de kamer rond, totdat mijn oog viel op Darius. Hij stond dicht tegen een jonge vrouw aan, die er als enige niet uitzag als een totale slet. Ze had een zacht geel bloemenjurkje aan, en had haar roodblonde haren opgestoken in een kapsel dat me aan de jaren vijftig deed denken. Ze was mooi. Ze was oprecht mooi.
      Ze stond half tegen Darius aangeleund -die tegen een tafel aan leunde- en lette totaal niet op de andere mensen, de muziek, of de bejaarde vrouwen die werden gedwongen zichzelf van hun kleren te ontdoen. Ze hadden alleen oog voor elkaar, en praatten zachtjes tegen elkaar met hun gezicht bijna tegen datgeen van de ander aan. Soms glimlachte of gechielde ze even, maar Darius had een constante glimlach/semi-grijns op zijn gezicht terwijl hij alleen oog voor haar had.
      Hij hield van haar.
      Plotseling werd ik afgeleid -en schrok ik van allerlei glazen en bierflesjes die kapotvielen op de grond. Eerst werd er hard gelachen, maar daarna kwam Dimitri terug tot de orde van de dag. Hij had me gezien, en ik was te verstijfd om iets te doen behalve hem aan te kijken.
      'Ana! Als geroepen. Kom. Ruim deze troep op.' Hij was te dronken om echt streng te klinken. Ik knikte zachtjes en liep naar de keuken om een plastic kom en een stoffer en blik te pakken. In de centrale kamer liep ik naar de plek waar de ravage van glas terecht was gekomen, en begon met het opruimen van de grotere glasscherven.
      De muziek die opstond herkende ik. Rape Me van Nirvana. Natuurlijk.
      De dronke vrouwen bleken geamuseerd door mijn aanwezigheid.
      'Kijk nou toch, dat ziet er toch niet uit.' 'Schandalig, wat een hoer.' 'Is dit het enige waar zij goed voor is?'
      Een van de vrouwen had het lef om mij ern trap te geven. Niet hard, het deed geen pijn, maar het bracht me uit evenwicht en ik viel met mijn hand in de glasscherven. Proberende mezelf kalm te houden kwam ik weer een beetje overeind en ging ik verder met het oprapen van glasscherven in stilte. Maar toen ik een tweede -hardere- trap ontving was de maat vol.
      Met de scherpe glasscherf die ik in mij hand had stond ik op en haalde daarbij uit. De vrouw ontving slechts een kleine kras op haar wang, omdat ze net op tijd achteruit deinste. Alle vrouwen die het nodig hadden gevonden mij lastig te vallen gilden.
      Ik probeerde nog een keer uit te halen -zo kwaad was ik-, maar ik kon niet eens mijn arm uitstrekken of ik werd al gelijk vastgegrepen door een sterk paar armen. Darius.
      Darius was degene die snel genoeg was geweest om te voorkomen dat ik iemand serieus zou verwonden, maar liet me al vrij snel weer los omdat Dimitri me vastgreep.
      Dimitri gaf me zo'n harde klap in mijn gezicht dat mijn oren ervan suisden, maar ik kon nog wel horen hoe een deel van de vrouwen opnieuw een gilletje slaakte.
      Daarna werd ik aan mijn haren de kamer uit gesleurd terwijl ik geen geluid uitbracht, en terug de binnentuin in gesmeten.

Reacties (4)

  • katl1

    Snel verder please!!!!!!!

    3 jaar geleden
  • khira

    HOE DURVEN ZE HAAR EEN HOER TE NOEMEN?!!
    ZAL IK JULLIE IS EVEN FLINK... UGH!!! GRRRRRRR

    Darius houd van iemand... En toch heeft hij Ana verkracht en al die andere weerloze vrouwen:@
    IK VERMOORD HEM MET MIJN BLOTE HANDEN!!!:Y):@:(((6)

    3 jaar geleden
  • Heronwhale

    Neeeeeeeeeeeeeeeeeeee. Stomme verschrikkelijke Dimitri!
    Je had die koe in elkaar moeten slaan niet die bifjrjdndbje
    En ergens had ik wel verwacht dat darius niet zo'n rotgozer is....soms.....

    3 jaar geleden
  • xxJennyxx

    Arme anna

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen