Foto bij 033 || Hikari Kiyama

Oehoe GazelxD

Ik herken de jongen die ook in het Raimon team zat toen ik er net bij kwam. En ik herinner me het gesprek met hem bij de Shuriken Academy.
Het gesprek waardoor ik weer wist dat ik moet oppassen met wat ik doe. Ik bekijk hem nieuwsgierig van een afstandje terwijl de rest van het team op hem af stuift.

Iedereen lijkt te zijn opgeknapt door zijn terugkomst, maar het staat nog steeds 3-1 voor Epsilon. Gouenji heeft nu ook zijn Raimontenue aangetrokken en loopt het veld op, hij is natuurlijk spits.
Het spel wordt weer hervat met nieuwe energie. Ondanks zijn verwondingen staat Satoru toch weer op het veld, en aan zijn blik te zien gaat hij ook echt niet aan de kant zitten.
Ik hoor Aki nog klagen tegen Natsumi: ‘Wat doet hij? Straks raakt hij gewond! Hij is ook zo onverstandig.’
Waarop Natsumi iets terug mompelt en geconcentreerd naar het veld blijft kijken.
Ik grinnik even en richt me weer op het spel. Gouenji krijgt de bal aangespeeld en hij rent naar voren. Hij ontwijkt de verdedigers en schiet op doel met zijn hissatsu Fire Tornado, en hij scoort in de eerste twee minuten die hij op het veld staat.
Heel Raimon begint te juichen, ik glimlach.
Desarm knikt even, ‘Ik ga weer keepen.’ Zegt hij kil, maar hij kon de vrolijke sfeer niet verpesten.
Gouenji kreeg de bal weer maar hij wordt direct ingesloten door de spelers van Epsilon. Ik sprint naar voren, ‘Gouenji, hier!’
Hij twijfelt even maar past dan wel.
Ik neem de bal aan en ontwijk twee middenvelders van Epsilon. Daarna pass ik de bal naar Satoru, die hem soepel aanneemt, en hij schiet weer. ‘Celestial Firebird!
Wormhole!’ de vuurvogel wordt opgezogen door Desarm zijn hissatsu maar schiet er dan ineens uit en vliegt in de goal.
‘Yeah! Nog zo’n schot en we staan voor jongens!’ roept Endou enthousiast.
Gouenji kijkt me bedenkelijk aan, en ik vraag me af wat er in zijn hoofd rond gaat. Door zijn blik krijg ik het gevoel dat er in dikke letters op mijn hoofd staat: SPELER VAN ALIEA.
Ik schud de gedachten weg en veeg over mijn voorhoofd om de onzichtbare letters weg te vegen. Daarna forceer ik een lach. Gouenji kijkt weg.
Het spel gaat verder, ik word gedekt door Zell, een middenvelder van Epsilon.
‘Zeg dit tegen Desarm: ‘’Gelijkspel is voor Aliea hetzelfde als verliezen.’’, hij begrijpt het wel.’
Zell kijkt verbaasd, ‘Maar, Kaede-’
Ik krijg de bal aangespeeld en ren Zell voorbij, ‘Niet zeuren, gewoon doen.’ Sis ik in het voorbij gaan. Zell rent direct weg richting Desarm.
Ik pass de bal naar Kidou en kijk naar Desarm. Zell fluistert hem net toe wat ik gezegd heb, en Desarm trekt bleek weg. Daarna kijkt hij me bang aan.
Ik knik streng en kijk hem arrogant aan. Desarm knakt zijn vingers en roept hard: ‘Dat gaat niet gebeuren!’
Ik weet direct dat hij het tegen mij heeft, en ik lach spottend.
Kidou schiet de bal met een perfecte pass naar Gouenji.
Gouenji rent naar voren en staat met de bal voor het goal, Desarm grijnst, ‘Komaan, schiet maar.’
Gouenji springt op en schiet, en er lijkt een soort vuurmonster achter hem te ontstaan. Het monster gooit Gouenji omhoog en hij schiet, ‘Bakunetsu Storm!
‘Deze stop ik met mijn Drill Smasher!’ schreeuwt Desarm.
Hij weet het schot even te houden maar dan breekt het door zijn Drill Smasher en vliegt de bal in het goal. 3-4!
Direct daarna klinkt het eindsignaal, Raimon heeft gewonnen!
Een gejuich barst los. Ik loop naar Gouenji, ‘Ze noemen je met recht de Vlammenspits.’ Ik glimlach even en loop weg voordat hij kan reageren. Ik loop naar Satoru die nog net overeind kan blijven staan. ‘Verstandig is anders,’ mompel ik. ‘Kom.’
Ik ondersteun hem terwijl hij het veld af strompelt.
‘Waarom deed je dat, Sato! Dat was heel slecht voor je!’ roept Aki verschrikt. Ik laat Satoru achter onder de ‘’zorgen’’ van Aki en loop weer naar het midden van het veld waar het hele team staat. Endou en Gouenji geven elkaar een hand, ‘Het is goed om terug te zijn.’ Glimlacht Gouenji.
Desarm zit op de grond, ‘Dit is onmogelijk, wij zijn van Aliea Academy, we konden niet verliezen!’
Endou loopt naar hem toe en steekt zijn hand uit, Desarm kijkt er verbaasd naar.
‘De wedstrijd is voorbij, en jullie zijn geen vijanden, alleen tegenstanders.’
Desarm staat op en kijkt bedenkelijk.
‘Nu zien jullie toch in hoe leuk het is om te voetballen!’ lacht Endou.
Desarm glimlacht zowaar en hij reikt zijn hand naar die van Endou, ‘De volgende keer verslaan we jullie.’
Maar vlak voordat hun handen elkaar raken, valt er een nieuwe Aliea bal op het veld, deze is zwart met blauw. ‘Daimond Dust.’ Mompel ik.
Een blauwe mist verspreidt zich over het veld en daarin staat een jongen.
‘Gazel, wat doe je hier!’ roept Desarm geschrokken.
Gazel kijkt met een kille blik in zijn ogen op, ‘Wij zijn het hoogst geplaatste team van de Aliea Academy, de Daimond Dust, ik ben de aanvoerder, Gazel.’
Daarna richt hij zich pas tot Epsilon. ‘Nu jullie hebben verloren, zijn jullie niet meer nodig, Epsilon.’
Gazel heft zijn hand op en Desarm kijkt er geschrokken naar, dan gaat hij bij zijn team staan en hij glimlacht weer naar Endou.
Gazel schiet de bal naar Epsilon en ze verdwijnen in een ijsblauw licht.
‘Wat? Waar zijn ze?’ roept Endou verbaasd, hij draait zich naar Gazel.
‘Ik zie ernaar uit om spoedig tegen jullie te spelen, Endou, Gouenji, Satoru en Hikari.’ Daarna verdwijnt hij ook in blauw licht.
Nadat Gazel verdwenen is, blijft er nog een paar tellen een doodse stilte hangen. Dan barst het rumoer los, overal klinkt geroezemoes en overal bovenuit hoor je Kabeyama angstig piepen: ‘Het zijn er nog meer, er komt nooit een einde aan! En die jongen was heel eng!’
Ik zucht en probeer het beeld van de koude Gazel met zijn kille blik uit mijn gedachten te verwijderen, want ik weet dat hij niet zo is.
Het lukt niet.
Vragen die de laatste tijd steeds vaker door mijn hoofd spoken dringen ook nu weer naar de voorgrond.
Is dit echt wat ik, wat wij, willen? Is er geen andere manier? Is dit echt goed?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen