Hoofdstuk 30




~ Jij staat niet alleen
Iedereen is van de wereld
en de wereld is van iedereen. ~
The scene, Iedereen is van de wereld

Jane POV

Door het licht dat in de kamer valt, word ik wakker. Mijn wekker geeft half elf aan. Ik wrijf de slaap uit mijn ogen waarna ik rechtop ga zitten. Als ik iets wakkerder ben stap ik uit bed. In mijn slaapkleding ga ik naar beneden. Het is weekend dus Jessica moet vandaag niet naar school, zo kan ze ook eens uitslapen. Ik zet thee en haal de bagels die ik gisteren heb gekocht uit de kast. Vandaag geen eieren of dergelijke als ontbijt maar bagels. Ik weet het, bagels zijn niet zo gezond, maar het zou nu toch niet opvallen.

Met een kop thee en een bagel zit ik een tijdje later aan tafel. Ik neem mijn mobiel erbij en open twitter. Ik scrol wat door de tweets van de mensen die ik volg, tot ik de wereldwijde trends zie. ‘#PrayFor1D’, ‘#GetWellSoon1D’ Ik klik wat door en kom op een nieuwspagina.

BREAKING: Een bus van de wereldberoemde boysband, One Direction, werd vannacht brandend aangetroffen aan de kant van de weg. Een man die over de M1 reed zag het brandende voertuig en belde meteen de hulpdiensten. Het voertuig zou tegen een boom zijn aangereden en daarna omgekanteld zijn. Kort daarna vatte het voertuig vuur.
Momenteel weten we enkel dat alle leden van One Direction zich in de bus bevonden op het moment van het ongeluk. We weten nog niet hoe het met hen gesteld is, maar we hopen op het beste.


“Shit” Ik probeer meteen Harry te bellen maar die neemt natuurlijk niet op. “Nee, nee, nee.” zeg ik en leg mijn hoofd in mijn handen. Ik moet naar hem toe, maar ik weet helemaal niet naar welk ziekenhuis gebracht zijn. De foto’s die onder het artikel stonden zagen er niet goed uit. Ik voel hoe Misty een poot op mijn been legt. Dat deed ze ook toen ik te horen kreeg wat er met Tyler was gebeurd. Ik wrijf over haar hoofd en probeer me sterk te houden.
“Jane?” Ik kijk op en zie mijn zus staan. “Gaat het wel goed?” Ik haal mijn schouders op. “De bus van One Direction is vannacht brandend aangetroffen langs de kant van de weg. Er is nog geen nieuws over hoe het met de bandleden is.” Jessica slaat haar hand voor haar mond. “We moeten naar het ziekenhuis.” zegt ze. “Dat is nou net het pro-“ Ik word onderbroken door de deurbel. “We weten niet welk ziekenhuis.” zeg ik nog als ik opsta om de deur te gaan openen. “Hallo Jane. We moesten toch passeren en we dachten we springen even binnen. We hebben intussen wat gezond eten meegenomen.” Terwijl Maggy het woord voert geven ze me beide een kus op de wang. Maggy en Melinda komen binnen en lopen me voorbij het huis binnen. Ik volg hen en zie dat ze al in de keuken staan. “Gezond eten is héél belangrijk.” zegt Melinda als ze mijn half opgegeten bagel nog op tafel ziet liggen. Ze neemt hem op en gooit hem in de vuilnisbak. Jessica staat met open mond naar het duo te kijken. Ik probeer me te beheersen. Door de hormonen van de zwangerschap kan ik echt heel snel boos worden. “Dank je ma-“ Ik word onderbroken door Maggy. “We komen precies op tijd want dit huis zou wel eens een flinke poetsbeurt kunnen gebruiken.” Ja, oké, het huis is momenteel niet erg proper. Maar normaal poets ik elke vrijdag, maar daar had ik gisteren helemaal geen tijd voor. “Melinda ga jij afstoffen in de keuken? Dan begin ik al in de woonkamer.” Ze willen beiden afstofdoeken gaan halen, maar ik kan me nu echt niet meer beheersen. “Nee, stop!” Beiden kijken ze me geschrokken aan en op Jess haar gezicht staat een grijns. “Het is mijn huis, mijn leven. Ik poets toch zeker wel wanneer ik dat wil en ik eet toch wel wat ik wil. Ik weet dat jullie het goed bedoelen, maar er zijn belangrijkere dingen vandaag.” Beiden kijken ze me nu lachend aan. “Het zijn haar hormonen. Je hoeft niet te helpen Jane. Je kunt je belangrijke dingen wel doen. Je zult geen last van ons hebben.” Ik zucht.

“Jane!” Ik kijk mijn zus aan. “Wat?” “Er is een update over het ongeval van vannacht. Ik lees even voor: ‘De leden werden naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis gebracht. Pinderfields Hospital in Wakefield. Er is nog steeds geen nieuws over de toestand van de inzittenden.” Ik weet dat we beiden hetzelfde denken. We moeten er naartoe. “Heeft iemand een ongeluk gehad?” vraagt Maggy. “Ja, die jongen met zijn tattoos.” zeg ik kort, voor Jessica en ik naar boven lopen om ons om te kleden.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Eindelijk vakantie! Ik hoop dat
jullie schooluitslagen allemaal goed zijn?
Ik moet mijn rapport nog gaan afhalen.
Spannend dus!!

Wat vinden jullie van dit stukje?
Hoe denken jullie dat ze Harry gaan
aantreffen in het ziekenhuis? Let me know!

LUFU

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen