Sherlock had, zoals vaker gebeurde, de pest erin. Hij was midden in een experiment geroepen voor het ontbijt. Waarom je zoiets saais en nutteloos zou doen als ontbijten als je iets beters te doen had zoals het heel interessante chemische experiment waar hij nu mee bezig was, was hem een raadsel. Het was nou niet alsof je eten echt nódig had, welbeschouwd. Tja, je kon er dood aangaan natuurlijk, maar iemand anders zou dat experiment even goed af kunnen maken. Ze hoorden de brievenbus klepperen en de post op de deurmat ploffen.
'Get the post, Mycroft,' zei Daddy vanachter zijn krant. Ze spraken altijd Engels, al woonden ze in Nederland.
'Make Sherlock get it.'
'Get the post, Sherlock.'
'Mycroft, are you too fat too get the post or something? I'd roll you, but it might be better for you diet if you walk, you know. All for you own good of course, its not like I have anything better to do or something...'
'Come on, Sherlock... I might have a hare's eye for you to examine.'
'Alright, I'll get the post if you give me the hare's eye.'
'If you bring the post.'
Sherlock, die in tegenstelling tot wat veel mensen dachten, hazenogen niet zag als lekkere snack, ging de post halen, Er lagen drie dingen op de mat: een rekening voor Daddy, een kaart voor Mummy en een brief voor Sherlock. Een brief van Schots perkament, ongelooflijk duidelijk geadresseerd.

De heer W.S.S Holmes
De zolder
Bijlmerstraat 221
Amsterdam


Nergens viel uit op te maken wat de inhoud was, wat ook vreemd was. Vrij zeker was in ieder geval dat wie de brief ook had geschreven een hoop van hem wist. Was het afpersing of een grap?
'Sherlock, if nothings keeping you, I think we all would appreciate it coming before midnight.'
'Yeah!' riep hij terug en liep naar de keuken, waar hij de rekening aan Daddy gaf, de kaart aan Mummy en hijzelf maakte van de gelegenheid gebruik om naar boven te glippen. Daar legde hij de envelop onder een lichtmicroscoop om te zien wat erin zat. Het was een brief van Schots perkament, evenals de envelop. Dit was haast nog interessanter dan zijn huidige experiment! Wie zou hém nou een brief schrijven en hoe konden ze weten waar hij sliep? Gefascineerd scheurde hij een stukje van het perkament en klemde dat tussen twee dunne glazen plaatjes. Met zijn zakmes schraapte hij wat van de smaragdgroene inkt en deed daar hetzelfde mee. Vervolgens bestudeerde hij het perkament uitgebreid. Hij wist natuurlijk hoe je kon zien waar het vandaan kwam, maar het was voor het eerst dat hij exacte samenstelling kon bekijken. Hij vroeg zich nog wel even af waarom iemand iets zou schrijven op perkament als je ook papier had, maar besloot dat het misschien in de mode was. Die rare 'normale' mensen hadden wel gekkere dingen bedacht. Toen bekeek hij de inkt. Die week niet heel veel af van de inkt die hij eens had gestolen uit een museum, toen hij in zijn piratenfase was (want zo'n goed bewaakte schat als inkt uit de middeleuwen was natuurlijk een pracht van een schat.) maar het vreemde was dat er geen kleurstof in zat. Verder was alles normaal, geen onbekende stoffen, maar hoe kan inkt smaragdgroen zijn als er geen kleurstof in zit? Dat druiste tegen al zijn logica in. Fronsend dacht hij over dit raadsel na toen Mycroft ineens binnenkwam.
'Hey Sherlock, you forgot your hare's eye. Here.' Sherlock nam het en prepareerde het snel terwijl Mycroft wegliep. Toen besloot hij de brief maar te gaan lezen.

ZWEINSTEINS HOGWARTS HOGESCHOOL VOOR HEKSERIJ & HOCUS-POCUS
Hoofd: Albus Dumbledore
(Commandeur in de Orde van Merlijn, Int. Tovergrootmeester,
Heksenleider 1e Klas, Opperste Hotemetoot van de Wereldbond van Toverlieden)

Geachte heer Holmes,
Het doet me genoegen u te kunnen mededelen dat u in aanmerking komt voor een plaats aan Zweinsteins Hogeschool
voor Hekserij en Hocus-Pocus. Bijgaand treft u een lijst aan
van schoolboeken en andere benodigdheden.
Het schooljaar begint op 1 september
Gelieve vóór 31 juli per uil te reageren-
Op dit punt haakte hij af en gooide het in de prullenbak, het beschouwend als grap.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen