Foto bij 035 || Hikari Kiyama

‘Wauw, gelijk staan met die Raimon-kleuters, gênant!’ Roept Burn grijnzend uit. Gazel strijkt geërgerd door zijn haar, ‘Bek dicht, Burn.’ Gromt hij.
Gran slaat hem op zijn schouder, ‘Dit valt me wel tegen van Diamond Dust, Gazel. Dit moeten jullie de tweede helft wel beter gaan doen.’ Grijnst hij breed.
Gazel slaat nukkig Grans hand van zijn schouder.
‘Wat is er, naast het feit dat jullie gelijk staan?’ vraag ik.
‘Ach, niets.’ Moppert hij.
Ineens weet ik wat er is, en ik begin breed te grijnzen. ‘Je irriteert je aan Satoru, is het niet?’
Gazel mompelt wat, en ook Burn barst in lachen uit.
‘Je laat je op je kop zitten door die kleine kabouter?’ Hikt hij lachend.
Gazel stompt Burn flink hard tegen z’n arm, Burn stopt direct met lachen.
‘Ach, Gazel, Satoru bedoel het niet slecht, hij probeert het ijs alleen maar te breken.’ Grijns ik zo mogelijk nog breder, waardoor Burn weer begint te lachen.
Dan stapt er een meisje uit de schaduwen naar ons toe. Haar lichtbruine haar valt over haar schouders. ‘Zeg, ik wil de pret niet bederven hoor, maar de wedstrijd gaat zo weer beginnen en Raimon is naar je op zoek, Hikari.’
Ik knik langzaam, ‘Nou, bedankt dat je het zegt, Mitsuru was het, niet?’ antwoord ik scherp.
‘Dat klopt, maar we maken later wel kennis, Kaede. Je moet nu eerst weer naar je team.’
Ik grom zacht maar knik weer, ‘Tot later, jongens.’
‘En succes met de wedstrijd, Gazel.’ Grinnik ik er achteraan.

‘Waar was je nou? De wedstrijd begint alweer!’ roept Endou direct als ik aan kom lopen. Ik haal verontschuldigend mijn schouders op. ‘Sorry, ik moest naar het toilet en werd toen afgeleid door één van die aliens die dacht dat de hele gang van hem was.’ Mompel ik als excuus. Jep, excuses verzinnen en het acteren gaat me steeds beter af.
Ik zie Satoru een veelbetekende blik naar Gouenji zenden, die zijn schouders ophaalt.
‘Kom op jongens, we gaan die aliens laten zien hoe je moet voetballen!’ roept Endou enthousiast.
‘JAAA!!!’
Ieder staat opzijn positie en het fluitje geeft het beginsignaal af. Diamond Dust stormt naar voren en ontwijken soepel de verdedigers van Raimon.
Algauw staat Gazel voor Endou en schiet hij weer met zijn hissatsu ‘Northern Impact!’ en weer kan Endou hem niet houden. Diamond Dust neemt weer de leiding.
Daarna valt het spel weer terug in de beginfase.
De bal vliegt heen en weer over het veld maar niemand weet dicht genoeg bij het doel te komen om te scoren.
Totdat Aphrodi de bal weer krijgt en door het middenveld weet te komen, daar wordt hij direct opgevangen door twee verdedigers maar hij past de bal naar Satoru.
Satoru dribbelt naar voren en schiet dan op het doel. Snel springt er een verdediger voor maar dan verschijnt er weer een Satoru-kloon.
De echte Satoru grijnst breed terwijl de kloon de bal wegschopt, zodat deze bij Gouenji belandt.
‘Weet je wat het probleem met ijs is?’ vraagt Sato kalm aan Gazel.
Gouenji springt ondertussen omhoog en schreeuwt: ‘Bakunetsu Storm!’ De bal vliegt omringt door vlammen op het doel af en belandt netjes in het net.
Nu begint Satoru breed te grijnzen: ‘IJs smelt.’

Diamond Dust neemt opnieuw de aftrap maar ze zijn de bal al snel kwijt. Ichinose rent naar voren: ‘Kom Domon, Endou, dan scoren we met onze hissatsu!’
Endou rent uit zijn goal en laat het onbemand achter.
Maar dan wordt de bal van Ichinose afgepakt en stuift Gazel alweer naar voren met de bal.
‘Nu scoren wij!’ schreeuwt hij. ‘Northern Impact!’
De bal stuift als een sneeuwstorm op het lege doel af.
Endou rent naar zijn positie maar draait zich om als hij begrijpt dat hij er niet op tijd kan komen. ‘Fist of -’ ‘Nee, niet doen!’ roept Kidou. ‘Je staat buiten de lijn, als je dat doet krijgen ze een penalty!’
Endou kijkt vertwijfelt van zijn hand naar de bal, die steeds dichterbij komt. Dan duwt hij zijn hoofd tegen de bal in plaats van de hand.
En vanuit zijn voorhoofd lijkt een gele vuist te komen die de bal weg slaat.
‘Wat was dat?’ ‘Een nieuwe hissatsu?’ ‘Super, Endou!’ wordt er geroepen.
Endou voelt verbaasd aan zijn voorhoofd.
Gazel gromt, ‘Nee! Dit is onmogelijk!’
Ik glimlach heel even kort naar hem maar dan klinkt het eindsignaal.
Iedereen kijkt verbaasd op, maar dan begint het elftal van Raimon te juichen.
Gazel strijkt geïrriteerd door zijn haar, ‘Oké, ik heb de kleuters onderschat.’ Mompelt hij. ‘Maar dat is geen probleem, de volgende keer winnen wij.’
Dan stapt Gran het veld op, met Burn vlak achter zich. ‘Hiroto! Eh, Gran! Wat doe je hier!’ roept Endou boos.
Burn lacht schamper en antwoordt in Grans plaats: ‘Ach, we kwamen gewoon even kijken hoe Gazel afgaat.’
Gazel kijkt hem kil aan waardoor Burn breed begint te grijnzen.
‘Jullie zijn vooruit gegaan, Endou.’ Zegt Gran bijna vriendelijk. ‘Maar wij moeten nu gaan, Gazel, Burn, kom!’
Gazel gaat met zijn team bij Gran staan, Burn daarentegen moppert eerst nog wat en gaat dan nukkig bij Gran staan. Hij vindt het duidelijk maar niets om naar Gran te moeten luisteren.
Ik kan er niets aan doen dat ik grijns.
‘De volgende keer maken we jullie af.’ Gromt Gazel nog, voordat een helblauwe flits ons verblind en ze allemaal weg zijn.
Ik loop van het veld en pak een bidon om wat te drinken, ‘Hikari!’ roept een meisjesstem zacht. Ik kijk op en zie Mitsuru in een donker hoekje staan. ‘Kan ik je even spreken?’ vraagt ze zacht.
Ik knik en loop naar haar toe, daar ga ik op de grond met mijn rug tegen de muur zitten. Mitsuru volgt mijn voorbeeld door in kleermakershouding op het gras te gaan zitten.
Mitsuru haar ogen staan deze keer veel levendiger dan de laatste keren, mijn ogen glijden automatisch naar haar nek en ik zie dat er maar een heel klein stukje Alieakristal aan hangt.
‘Hikari, kan je me vertellen wat Aliea van plan is? En waarom jij, Gran, Burn en Gazel daar blijkbaar zo belangrijk in zijn?’
Ik forceer een glimlach, met moeite, ‘Het is een lang verhaal, ik vertel het je later wel, oké?’
Maar Mitsuru schudt haar hoofd, ‘Nee. Je moet me in ieder geval iets vertellen!’
‘Vader wil een soort supersoldaten maken met behulp van het Alieakristal, maar dat mocht niet van de president. Toen maakte hij met het kristal supervoetballers,om zo de kracht van het kristal te bewijzen. Meer weet ik ook niet.’ Zeg ik snel.
Ik voel me absoluut niet op mijn gemak bij dit onderwerp en houd de omgeving in de gaten, zodat niemand binnen gehoorafstand komt. ‘Maar nu jij, wat is er tussen jou en Satoru gebeurt?’
Mitsuru balt haar vuisten, ‘Ik… nou… Hij was mijn vriend.’ Mompelt ze binnensmonds, maar ik kan het verstaan. ‘Totdat hij het ongeluk veroorzaakte waardoor ik drie jaar lang niet kon lopen.’ Haar ogen beginnen te glanzen van opwellende tranen.
Dan kijkt ze om zich heen, en glimacht.
‘Dag, Hikari. Fijn je gesproken te hebben, tot later.’ Daarna verdwijnt Mitsuru in het paarse licht van het Alieakristal.
Ik sta weer op en kijk naar het veld.
Iedereen staat om Endou heen, waarschijnlijk om zijn nieuwe hissatsu, bijna iedereen.
Satoru zit op een bankje en kijkt me emotieloos aan.
Ik weet direct dat hij me de hele tijd met Mitsuru heeft zien praten.
Dat heb ik weer…

Reacties (1)

  • Samanthablaze

    Ik heb alles gelezen, en het is geweldig! Schrijf snel verder!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen