Foto bij Other reasons

Jason Derulo - Will You Marry Me (INSTRUMENTAL)

Gras tussen mijn tenen, wind in mijn haar. Zon in mijn gezicht. Charlie en Tristan in mijn blikveld.
Ik bekeek ze stilletjes. Luisterde ondertussen ook naar Perrie. Ze stond naast me, haar ballerina’s in haar ene hand, een vork in haar andere en een bordje met eten gebalanceerd op haar bolle buik.
Ik keek ernaar. Had niet door dat Perrie gestopt was met praten. Ze bekeek me nieuwsgierig.
‘Een foto duurt langer.’
Met rode wangen keek ik op naar haar gezicht. ‘Sorry.’ Perrie glimlachte. ‘What for?! Nu kan je nog kijken. Over twee maanden niet meer.’
Ik lachte zacht. Mijn ogen prikten.
‘Hoe gaat Zayn dat doen? Met de band en zo?’
‘Hij, eh...’ Perrie oogde plotseling nerveus. Bezorgd zette ik een stap dichterbij.
Ze deed haar mond open, toen weer dicht, besloot toen haar ballerina’s in het gras te laten vallen, naast mijn hakken, en haar bordje op de tafel achter ons te zetten. Ze draaide zich terug naar me toe, haalde diep adem en wreef ondertussen haar handen over haar jurk.
‘Hij, eh,’ begon ze weer, en ze keek schichtig om zich heen, ‘wil binnenkort een break.’
Mijn lippen vielen een stukje van elkaar. Een beetje sprakeloos schoten mijn ogen heen en weer in de hare.
‘W-wauw, dat is... dat is voor de baby?’
Perrie knikte, en legde een hand op haar buik. ‘Voor de baby, ja.’
Ik bleef stil. Bekeek Perrie ondertussen. Ze oogde nerveus en ook bijna bang.
Ik pakte zacht haar hand beet.
‘Ik weet niet of het gepland was of niet,’ begon ik zacht, en ik kneep zachtjes, ‘maar doe wat goed voelt. Als het goed voor jullie voelt om een break te nemen, ook voor jou, doe het dan. Er is niks mis met een ouder zijn. Het is zelfs beter dat toeren. Het is,’ mijn ogen prikten, maar ik knipperde veel, ‘een fantastisch iets om een ouder te zijn. Te kijken naar een klein mensje, en weten dat jij het hebt gecreëerd, d-dat het uit jouw lichaam komt,’ mijn stem haperde, en ik leek de controle over mijn emoties te verliezen. Ook bij Perrie begonnen tranen op te komen. Ik keek opzij, vond Charlie bij zijn vader, likkend aan een ijsje en zijn andere handje in die van Harry. Ik bekeek het kleine ventje stilletjes. Toen hoorde ik naast me een zachte snik.
‘Het was niet gepland,’ fluisterde Perrie gesmoord, ‘maar we hebben iedereen laten denken dat het wel zo was. We wilden geen... herhaling,’ met rode wangen keek ze naar me op, maar ik schudde glimlachend mijn hoofd, haar zo duidelijk makend dat ze zich niet schuldig hoefde te voelen dat ze die gedachten had.
‘Er zit wel een groot verschil tussen jullie en... ons,’ antwoordde ik zacht, terwijl ik een arm om haar heen sloeg.
‘You see... Jullie hadden al een leven opgebouwd. Zijn getrouwd. Wonen samen. En zijn, vooral, vijf jaar ouder dan wij toen waren. Wij waren jong, angstig en onervaren. Vijf jaar is misschien niet veel, maar voor zoiets wel. Ik bedoel, jullie hadden wel op een gegeven moment kinderen gewild, toch?’
Perrie knikte gesmoord, terwijl ik een traan van haar wang veegde.
‘A-alleen niet zo snel.’
Ik glimlachte zwak, hield haar stevig vast. ‘Maar jullie gaan er niet minder van houden, en zeker niet minder goed voor zorgen? Liefde overwint het wel. Je bent een geweldige vrouw, ongelooflijk vergevingsgezind,’ we lachten allebei zacht, nerveus, ‘en voor nu brengt de toekomst je alleen maar goeds.’
Perrie knikte, lachte zacht, en sloeg haar armen om me heen. Ik knuffelde haar terug. Nam van die gelegenheid gebruik om mijn eigen tranen stiekem weg te vegen.
‘Er is alleen wel één ding...’ begon Perrie nerveus toen we elkaar loslieten. Ze keek me niet aan.
‘Wat dan?’
‘Nou, eh...’ ze haalde diep adem, ‘Zayn wil... wil misschien meer dan alleen een break.’
Ik fronste mijn wenkbrauwen. ‘Hoe bedoel je?’
Perrie keek naar haar voeten. Ze mompelde iets onverstaanbaars. Ik kwam dichterbij. ‘Wat zeg je?’
‘Hij zit eraan te denken om helemaal te stoppen.’
Een doodse stilte. Al het gelach en geklets om ons heen registreerde ik niet. Alles wat ik zag was Perrie.
‘W-wat...’ Ik begreep er niets van. Dat hij een break nam, oké, dat was heel, héél goed te begrijpen, maar... helemaal stoppen?
‘I-ik... ik weet niet wat ik moet zeggen...’
‘Dat hoef je ook niet, alleen dat je beloofd het nog tegen niemand te vertellen,’ smeekte Perrie, ‘ook niet tegen Harry.’
‘Ook niet tegen Harry?’ herhaalde ik ongelovig, terwijl ik even opzij keek en hem toevallig in het gras met Charlie en Tristan zag zitten. Mijn hoofd draaide terug naar Perrie. ‘M-maar... ik kan zoiets niet verbergen, Perrie...’
‘Alsjeblieft, Aibileen,’ smeekte Perrie, en ze pakte mijn beide handen beet. ‘Zayn moet er nog over nadenken. En hij moet het de jongens dan ook nog vertellen. Dat ik dit al aan jou vertel is... uitzonderlijk.’
‘M-maar... waarom?’ was het enige wat ik kon zeggen. Ik begreep het niet.
‘Hij is moe, snap je? De band bestaat nu al bijna tien jaar en er zijn een heleboel ups en downs geweest. Ze hebben meerdere breaks gehad, zoals die met Harry, en dat heeft hem ook aangetast. H-hij is gewoon moe. Hij wil iets anders doen.’
Ik suste zacht, knikkend, en kneep in haar handen. ‘Oké.’
Perrie keek me verwachtingsvol aan. ‘Je... je vertelt het aan niemand?’
Ik schudde mijn hoofd, mijn lippen op elkaar geperst.
‘Dank je wel, Aibileen,’ fluisterde ze in mijn oor terwijl ze haar armen voor een laatste maal om me heen sloeg, me toen losliet, door haar knieën zakte om haar ballerina’s op te rapen, overeind kwam, me nog even aankeek, en toen wegliep, naar Zayn.
Ik was sprakeloos.
‘Hey, alles goed?’ Harry’s grijns kwam me tegemoet, terwijl zijn hand in mijn rug gleed en hij me dichter naar zich toe trok. Zijn grijns verdween echter toen hij mijn gezicht zag. ‘Abs?’
Ik glimlachte naar hem, en ik moest zo mijn best doen om het er niet nep uit te laten lijken, maar ik glimlachte. ‘Alles goed, ja. Met jou?’
De grijns kwam weer tevoorschijn. Hij veegde met zijn lange vingers een plukje haar uit mijn gezicht.
‘Helemaal goed. Het is een fijne dag.’
‘Ja,’ mijn mondhoeken trokken weer omhoog. Ik keek naar Charlie en Tristan.
‘Ze kunnen het volgens mij wel goed met elkaar vinden.’
‘Dat denk ik ook, maar het is nog vroeg. We moeten het nog aftasten,’ reageerde Harry. Hij sloeg ondertussen een arm over mijn schouders en keek samen met me toe.
‘Ja.’
Ik had mijn ogen op de twee jongetjes gericht maar kon vanuit mijn ooghoek wel Harry’s hoofd naar me toedraaien.
‘Wat is er nou?’
‘Niets, Harry.’
‘Was het Perrie? Ik zag jullie met elkaar praten.’
Ik keek hem doordringend aan. ‘Er is niets.’
‘Luister, Abs, laat me je helpen. We kunnen praten, toch?’
‘Er is niets, Harry!’ Ik trok me los, voelde de tranen brandden, en wendde mijn gezicht af.
Ik zag Harry niet maar voelde hem nog wel achter me. Zijn adem blies zacht in mijn haar en hij zweeg verder.
Zo stonden we een tijdje.
Toen voelde ik plotseling twee lippen op mijn wang, een zachte ‘ik zie je later’ en hij liep langs me, weg.
Met een brok in mijn keel keek ik hem na. Ik sloeg mijn armen om me heen, voelde me plotseling heel kwetsbaar en alleen zonder hem.
Toen ik rondkeek ontmoette ik Anne’s onderzoekende blik en dwong mezelf naar haar te glimlachen. Ze deed hetzelfde, maar wel heel bedenkend. Ik knikte naar haar en stak mijn duim op. Ze keek me nog lang aan, en draaide pas later weer weg. Meteen zakten mijn mondhoeken naar beneden.

Ik was met een glas wijn en mijn hakken weer aan naar binnen gegaan. Zat in een van de stoeltjes, waar we net nog hadden gezeten voor de ceremonie, en staarde naar de plek waar Anne en Robin hadden gestaan. Ik nam stilletjes een slok.
Ik verslikte me bijna in de volgende toen er plotseling iemand zich in het stoeltje naast me liet zakken. Ik hoefde niet op te kijken om te weten dat het Harry was.
‘Proost,’ hoorde ik plotseling en zijn hand met een glas wijn kwam in zicht. Stilletjes hoorde ik een klink toen ik ook mijn glas tegen de zijne hief.
‘Op wat?’ Het kwam zacht over mijn lippen.
‘Het leven.’
‘Diep.’
Weer een stilte. Ik staarde weer naar de plek voor het altaar. Voelde Harry’s blik branden maar reageerde niet.
‘Sorry dat ik zo pushte.’
‘Het geeft niet.’
‘Wel.’
‘Nee,’ ik draaide mijn hoofd voor het eerst naar hem toe, en viel bijna stil toen ik zag hoe dichtbij zijn gezicht wel niet was, ‘het geeft niet.’
Mijn doordringende blik liet Harry stilvallen.
Ook al gaf het wel, ik vond niet dat het nog waard was om over te tobben.
Ik schokte licht toen ik Harry’s hand op de mijne voelde. Zijn warmte brandde.
Ik spreidde mijn vingers zonder iets te zeggen. Harry haakte de zijne er meteen doorheen.
Ik keek weer naar het altaar. Dacht aan hoe het zou zijn als Harry en ik er stonden. Een brok vormde zich in mijn keel.
‘Kom,’ klonk Harry’s stem zacht, en ik hoorde hem opstaan. Ik keek naar hem op. Daar stond hij, glimlachend op me neer kijkend, terwijl hij mijn glas wijn uit mijn hand pakte en die met de zijne op de grond zette. Toen kwam hij overeind, en reikte me een hand. Ik nam hem stilletjes aan.
Ik dacht dat we weer naar buiten gingen, maar in plaats daarvan leidde Harry me richting het altaar. Tot mijn ontsteltenis zorgde hij ervoor dat ik stond op de plek waar Anne een paar uur geleden nog stond, en zelf ging hij tegenover me staan.
Ik wilde vragen wat hij precies wilde, maar de blik die hij me zond zei genoeg. Ik hield mijn mond dicht.
Daar stonden we dan een tijdje in stilte. Harry had mijn handen in de zijne genomen, met zijn duimen die over mijn huid streken.
Ik merkte dat ik emotioneel werd. Buiten werd net een mooi liedje gespeeld, en hier stond een net zo mooi persoon voor me, en juist de stilte zei zoveel.
Harry veegde zonder iets te zeggen de traan onder mijn linkeroog weg. Zelf leek hij nergens last van te hebben, maar ik voelde de zweet in zijn handen, die ook licht trilden toen hij de traan wegveegde.
Op een gegeven moment zette hij een klein stapje naar voren. Ik deed meteen hetzelfde. Onze handen kwamen bijna klem tussen onze lichamen te zitten, dus lieten we ze zakken. Mijn rechterhand met zijn linker, en mijn linker met zijn rechter. Ze waren verstrengeld.
We gingen nog ietsje naar voren. Harry’s borst ging snel op en neer. Ik ademde diep in en uit.
Zijn lippen botsten zacht tegen mijn slapen, ik leunde mijn hoofd ertegen aan, voelde zijn wang op mijn kruin, greep zijn handen steviger beet en sloot mijn ogen.
‘Abs.’
Hij bewoog zijn hoofd langzaam naar achteren, met zijn wang zo tegen de mijne, en mijn adem haperde.
Zijn mondhoek tegen mijn mondhoek. Mijn handen gingen al naar zijn gezicht.
Toen drukte hij met kracht zijn mond tegen de mijne. Tong erbij. Neus tegen de mijne gedrukt.
Een paar minuten later nam ik, licht naar adem happend, een klein beetje afstand. Onze voorhoofden bleven tegen elkaar geleund. Ik ontmoette Harry’s glanzende, wijde ogen. Hij legde zijn hand tegen mijn wang en ging met zijn duim, licht hijgend, over mijn open lippen. Ik zag hem mijn gezicht bestuderen, nadenkend, en vervolgens vertrok de zijne.
‘Ik...’ Hij haalde diep adem. ‘Ik wil met jou trouwen, maar niet onder deze omstandigheden. Niet met deze redenen.’
‘Harry, dat was niet de reden waar om ik zo...’
‘Dat weet ik.’
Ik viel stil. Ik begreep, ook, dit niet.
‘Maar... Tristan dan?’
Harry keek me aan, met lichte pijn in zijn ogen.
‘Daar zoeken we een andere manier voor.’
Ik schudde mijn hoofd. ‘Nee, Harry. Er was geen andere manier. Dat zei je zelf.’
‘Dat weet ik ook,’ zijn stem klonk heser. Ik streek met mijn duim onder zijn ogen, maar de tranen waren er niet. Nog niet.
Ik bleef mijn hoofd maar schudden, ongelovig als ik was. ‘Ik snap het niet, Harry... hoe... anders? Ik wil je helpen. Laat me dan op die manier helpen.’
Harry kneep zijn ogen stijfdicht, schudde gepijnigd zijn hoofd.
Al die tijd waren we nog steeds zo dicht bij elkaar.
‘Ik kan je zoiets niet zomaar laten doen, Abs.’
‘Maar ik wil je helpen,’ reageerde ik, bijna wanhopig, maar Harry bleef stijf zijn hoofd schudden.
Ik zette een stapje naar achter, bekeek hem, raakte zijn gezicht aan en veegde nu wel de opgekomen tranen weg. Ik schraapte mijn keel. Mijn ogen brandde.
‘Vraag me dan gewoon ten huwelijk. Omdat jij dat wilt, en niet omdat je denkt dat het moet zodat we Tristan zouden kunnen krijgen. Vraag me omdat je de rest van je leven met me wilt delen, zoals je me eerder ook hebt verteld.’ Mijn stem was nog steeds schor.
Harry’s ogen keken voor het eerst weer nog op. Tot mijn ontzetting waren ze rood, gepijnigd, en biggelden de tranen een voor een over zijn wangen. Ik veegde ze verwoed weg, zelf ook te emotioneel.
Jezus, het moest echt zo sentimenteel zijn, dus.
‘A-als...’ Harry’s stem haperde, ‘als jij beloofd ja te zeggen.’
Ik begon te lachen, harder te lachen, het hardst te lachen, en sloeg mijn armen om zijn middel heen. Ik drukte mijn wang tegen zijn borst aan en liet mezelf door hem in zijn armen nemen.
‘Goed,’ zei Harry, later, en hij liet me weer los. Ik keek naar hem. Zijn ogen waren al droger en hij kon alweer een beetje glimlachen. Mijn hart bonsde.
‘Ik heb nu alleen geen ring.’
Ik glimlachte van oor tot oor.
‘Maakt niet uit.’
Harry fronste, keek me even nadenkend aan, en haalde toen de mooiste ring van de vele om zijn vingers. Toen maakte hij aanstalten om op een knie te zakken. Zover kwam hij echter niet.
Die naar binnen kwamen stormen waren Charlie en Tristan.
‘Papa! Mama! Tristan en ik hebben een enge rups gevonden! Willen jullie ‘m zien?! Hij is vet gaaf!’
Ze werden op de voet gevolgd door mijn moeder.
‘Sorry, ze waren te enthousiast. Ze wilden het jullie per se laten weten. Ik wilde jullie niet storen, maar...’
Ik had nog tijd gehad mijn wangen droog te vegen voordat de rennende jongetjes bij ons aan waren gekomen, en kon niet stoppen met het glimlachen van oor tot oor.
‘Laat maar zien dan,’ lachte ik zacht en ik liet me door Charlie mee leiden. Harry werd meegetrokken door Tristan, die nog geen woord had gezegd maar al wel voorzichtig glimlachte.
Ik passeerde mijn moeder, die ons nog even bedenkelijk aankeek, lachte naar haar, keek toen achterom en ontmoette Harry’s blik. Hij schonk me een onbeholpen, brede lach. Mijn hart bonsde.


Ik ben jullie veel verschuldigd. Dat weet ik. Jullie vele reacties op het vorige hoofdstuk hebben mij ZO blij gemaakt. Echt!
Maar toen kwam de woensdag 20 mei en brak er brand uit in het hotel waar ik woonde en werkte. Ik sliep op de negende verdieping en werd wakker door de geur, ging naar beneden, moest door de rook, had het ingeademd en dacht even dat ik doodging.
Het is behoorlijk overhoop gegooid daarna. Ik sliep vanaf toen bij de beste vriendin van mijn moeder in een wijk ernaast. maar ik heb mijn laptop niet meer aangeraakt. dit stuk heeft me veel moeite gekost en ik ben er dan ook niet héél tevreden over. maar goed!
Ik ben nu klaar bij het hotel en ga deze week weer terug naar den haag. dus mochten er nog mensen in de buurt nog gedag willen zeggen, laat het maar weten :-)

WIE VAN JULLIE ZIJN ER TROUWENS GESLAAGD???
EN HOE WAS 1D IN BRUSSEL?! THE FUKC ik vond het zoooo jammer dat ik er niet bij kon zijn alkdsjflskdjf
harry is mooi

Reacties (11)

  • kaleidoscoop

    DIT STUK OMG NEE. IK BEN ERGENS GESTORVEN HOOR VAN DE FEELS. Goeie God man man man man ik ben zo ontzettend blij met dit stel. Idk why maar Ab en Harry en Charlie en Tristan zijn toch gewoon iedereens favo family. En ugh dat laatste stuk wat doe je me aan ik moet zo nog werken maar ik ben nu emotioneel onstabiel dus ik moet nu maar afbellen oh jammer dit ben je nu blij?!

    Nee even zonder gekkigheid, dit stuk was weer heerlijk!

    En jezus, wat een gedoe allemaal. Gaat alles nu goed? Hoe voel je je?

    3 jaar geleden
  • HorseDreamer_

    Hey meid het is super goed geschreven! En wow heftige shit dat je hebt mee gemaakt, hopelijk komt alles snel oke. En ik ben geweest het was super duper mega geweldig! No Control voor het eerst live, de opblaas pop daydream 😂 en dan Liam die op zijn hoofd is gaan staan! Het was gewoon top!

    3 jaar geleden
  • Booooo

    Wat erg! Ik vond het een heel mooi hoofdstuk!

    3 jaar geleden
  • kussmyrnex

    Snel verder , omg . dit is zo'nn leuk verhaal ! x

    3 jaar geleden
  • VampireMouse

    Wauw gewoon wauw!
    Tranen staan in mijn ogen van ontroering heel mooi geschreven echt.
    Heb je verhaal onwijs gemist en ben heel blij dag er weet een hoofdstuk is.
    Ik snap volkomen dat je niet wilde schrijven.
    Veel sterkte met het hotel en alles er omheen.
    En ik kijk uit naar het volgende deel
    Xxx

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen