"Ik ga wel!" Kaylee sprint al naar de deur als de bel gaat. Man, ik ben zo zenuwachtig. En waarom? Het is gewoon een les met een vriend. "Rustig het komt wel goed," probeer ik mezelf moed in te spreken. Ik hoor gepraat beneden bij de deur en dan hoe deze weer dichtvalt. "Jay! Kom hier er wacht iemand!" Snel pak ik mijn tas nog waar de twee boeken in zitten en wat andere spullen als mijn portemonnee en mobiel. "Kom eraan!"

Snel leg ik nog mijn haar goed als ik langs de spiegel in de hal sprint en loop dan de trap af. Beneden staat Luke al te wachten. "Hey, are you ready?" Hij knipoogt naar me als ik de laatste twee treden af kom. Misschien had Alex toch gelijk en ziet hij dit als date... "Ik ben er helemaal klaar voor," zeg ik, maar van binnen voel ik me toch niet helemaal oke. Luke kijkt me even scheef aan. "It means, I'm totally ready. You have lots to learn," grinnik ik en loop voor hem uit, uit de deur.

"Have fun, if studying can be fun. Especially when it's summer break." Kaylee schudt lachend haar hoofd en ik steek m'n tong naar haar uit. Luke zwaait nog even en dan lopen we samen het erf af. Ik zie op de parkeer laats zijn kleine zwarte auto staan en loop er naar toe.

"So where do you want to go?" Ik klik de gordel vast en kijk Luke aan die de auto start. "I know this place where I used to come when I was still in high school. Many people go there to study," antwoordt hij terwijl hij het erf af draait. "Sounds like a good idea."

Er valt een stilte tussen ons waarvan ik niet weet of hij nou ongemakkelijk of juist prettig is. "I didn't see that much of the city itself. I've only been there twice." Ik moest iets zeggen. Conclusie: de stilte was awkward. "It's not that special. I don't understand why so many people want to live in Sydney. Yeah, it's a beautiful city, but if you live here your whole live, you want to move by the time," zegt de blonde jongen zonder zijn ogen van de weg te halen. Ik maak een mompelend geluidje.

"Yeah, I think I understand what you mean, but look around it's just so overwhelming. All the tall buildings and if you stand on the top of one of them you see the ocean in the distance and the mountains on the other side. I just like the idea of being in a world city."

Ik kijk uit het raam naar de bomen die voorbij gaan en het begin van de stad dat in zicht komt. Ik zou midden in de stad niet willen wonen, maar in de buitenring dicht bij de zee of bij de bergen zou ik helemaal niet erg vinden. "I think that's the point. Because everyone knows Sydney as a big city like New York or something." Luke haalt zijn schouders op en gaat een bocht om. "It's like Amsterdam. Everyone knows it and being there is amazing, but if you live there you'll get bored of it by the time," geeft hij een vergelijking. "But I don't live in Amsterdam. Why does everyone always think that everyone in the Netherlands lives in Amsterdam." Ik gooi als teken van frustratie mijn armen in de lucht en laat ze weer op mijn benen klappen. Luke schiet in de lach waar ik ook zachtjes door ga grinniken.

"I think that's because it is a very small country. I only know Amsterdam." De verklaring vind ik niet helemaal terecht, maar ja. "Well, I live in Utrecht. Which is in the middle of the Netherlands. Now you know two places," grinnik ik. Luke glimlacht en gaat nog een bocht om.

Het lijkt nu of we midden in de stad zitten. Wat niet zo is maar aan de huizen te zien komen we wel dichterbij 't centrum. "Where is your old school?" Luke wijst in de verte. "There, somewhere. You can't see it from here. I can drive by if you want." Hij zet de auto stil voor het stoplicht en kijkt me even aan. Ik haal mijn schouders op. "Maybe later. I better teach you something first." Het stoplicht springt op groen en Luke trekt weer op om even later weer halt te houden voor een klein cafeetje. "Okay, then here we go." Hij stapt uit en ik doe ook mijn gordel af om daarna mijn weg naar Luke toe te maken. Hij duwt de deur van het zaakje open en ik volg hem naar een hoek waar hij op een bank ploft. Het cafeetje is echt zo'n jaren 80 café uit de films. Het doet me denken aan het café waar Charlie Sam bijles geeft in The Perks of Being a Wallflower. Best gezellig. Ik pak m'n tas en haal twee boeken eruit. Ik heb de ene van Kaylee geleend zodat ik er twee had. Ik leg het boek voor Luke neer en hij kijkt naar de voorpagina. "Een Weeffout in Onze Sterren or better known as 'The Fault in our Stars'" lees ik voor. "Seriously? Why this book?", lacht hij en draait het boek om om de achterkant te bekijken. "Because I love John Green and I cried a little too much with the movie," grinnik ik en draai het boek om. "Well, let's get started."

Reacties (2)

  • TeamHemmo

    Ik vind het een goed stukje, maar dat wist je al hé Tam (-; Mijn vakantie is tot hier al goed gelopen, en damn TFIOS heeft 1/3e van mijn gevoelens vernietigd. Net zoals de Divergent reeks heeft gedaan. Damn it. Kudo!:D

    5 jaar geleden
  • Monks

    Ik heb TFIOS nog steeds thuis liggen en ik heb hem nog steeds niet gelezen ahaha

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here