Foto bij Hoofdstuk 14

Nou hier dan toch een nieuw stukje.
Dit heb ik dus nog niet ingezonden, omdat de opdracht nog niet bestaat.
Als dit straks niet door mij in de wedstrijd wordt ingezonden, gooi ik die persoon in de arena!
I hope you guys like itt!
Enjoyy
Eeeeen suuuperbedankt voor de kudoooo's!

De wereld om me heen is te licht. De strakblauwe lucht bevat geen enkele wolk en de zon brandt op mijn schouders. De grond golft en glanst fel. Verwoed knipper ik met mijn ogen om een wat duidelijker beeld te krijgen. Een golf beweging en mijn laarzen zijn nat. Water. Overal om me heen.
Schuin voor me ligt een eiland met de Hoorn des Overvloeds, een gigantische gouden hoorn in de vorm van een kegel, met een omgekrulde punt. De opening is minstens zes meter hoog en ligt vol met dodelijke wapens. Alle tributen bevinden zich op een even grote afstand ervan. Na een minuut gaat de gong en mogen we van onze metalen platen af. Doe je dat eerder, dan blazen de landmijnen je benen eraf. Zestig seconden hebben we om ons te oriënteren en de andere tributen te bekijken. Er klinkt een dof gedreun. Een zware stem telt van zestig naar nul. In de hemel verschijnt het cijfer negenenvijftig. Achtenvijftig. Zevenenvijftig. Zesenvijftig.
Ik richt me op de Hoorn. Omdat hij op een eiland ligt zal ik een stuk moeten zwemmen om er te komen. Gelukkig kan ik dat. Iets achter het eiland met de Hoorn, ligt er een donkergroen woud op me te wachten. Aan de horizon zie ik nog wat eilanden, maar mijn keus is gemaakt. Hoewel waarschijnlijk de meeste tributen naar het bos zullen gaan, houdt zelfs dat me niet tegen. In het bos ben ik in het voordeel. Dat is mijn terrein. Dit, het water, zal de tributen uit 4 wel goed doen. Wie niet kan zwemmen, zal het maar heel gauw moeten leren.
Iets dichterbij zijn verschillende eilanden met ook nog een paar spullen die je in leven kunnen houden. Tweeënvijftig. De eilanden bevatten onder andere een soort rol van plastic waarvan ik denk dat het een soort bescherming kan vormen als het heel hard regent. Ook zie ik in fluorescerend geel en oranje rugzakken liggen. Ik weet zeker dat je wat aan de inhoud hebt, maar de kleur zal je verraden als de beroeps je bijna vinden. Zo’n tas is het verschil tussen leven en dood, of je hem nou hebt of niet. Achtenveertig.
Mijn ogen glijden verder naar sporen van eten. Een grote jutezak staat op het eiland rechts van me. Daar zit eten in, zonder twijfel. Maar daar heb je niets aan. De zak zit dicht en ik zie nu al dat hij veel te zwaar is om mee te nemen. Dit is gewoon een cadeau aan de beroeps.
Bij de Hoorn zelf liggen de wapens, een paar handige wél gecamoufleerde rugzakken en zelfs een tent die je tegen elk weertype zal beschermen. Iets links van me op het eiland liggen vijf kano’s. Dan valt mijn oog op de zilveren boog die tegen de rand van de hoorn leunt. Recht voor me. Gespannen en wel, klaar om te schieten. Hij glinstert in het felle zonlicht. De pijlenkoker zie ik ook, maar die ligt helaas dieper de Hoorn in. Ik lach in mezelf. Ze willen me bij het bloedbad hebben. Zeker weten. Anders had de koker vast zoals het hoorde naast de boog gelegen. Jammer dan. Dat bloedbad kunnen ze vergeten. Drieënveertig.
Ik haal diep adem en neem een besluit. Niemand kan zo snel rennen als ik. Dat weet ik zeker. Ik zal niet genoeg tijd hebben om de boog te pakken en dan de Hoorn in te lopen voor de pijlenkoker, dus ik zal moeten kiezen. Ik haal diep adem en kijk de kring rond. Rechts van me staat het meisje uit 1 en daarnaast de jongen uit 8. Het lijkt compleet willekeurig. De tributen uit 2 zie ik nergens. Negenentwintig. De kalmte van de catacomben ben ik helemaal kwijt. Mijn hart klopt in mijn keel en het zweet staat me in mijn handen. Maar mijn besluit staat vast.

Lieve lezers van mijn verhaal.
Ik ga nu proberern om elke anderhalve week iets online te zetten.
Van Sanne nog steeds geen reactie.
Ik vind het heel erg irritant dat ze niet online is, maar wat is dat is.
Dit heb ik dus nog niet ingestuurd en kan ook nog wat veranderen.
Als ik dat doe zal ik dat bovenaan een nieuw stuk vermelden.
Wat vinden jullie van dit stuk?

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen