Dit is het eerste hoofdstuk.
Ik hoop dat jullie het leuk vinden, ik schrijf dit eigenlijk voor een schrijfwedstrijd dus het kan dat ik onregelmatig update.

Het miezert buiten, er staat een zacht windje en de zon schijn volop. Op een normale dag zou iedereen nu al lang aan het werk zijn. Op een normalen dag zou ik nu oesters van de bodem plukken. Maar dit is geen normale dag. Dit is de dag van de boete. De meeste mensen denken dat in district 4 Iedereen training heeft gehad en staat te popelen om zich aan te bieden. Nee, zelfs hier zijn er kinderen die als de dood zijn om getrokken te worden. Ik ben een van die kinderen. Niet dat ik geen training heb gehad of denk dat ik het niet kan halen, maar omdat ik weet dat ik anderen moet vermoorden om thuis te komen. Elke boetedag ga ik hier zitten. Aan de kant van een van de kleinste rivieren van het district. Hier kan ik heel even vergeten waar ik ben, uitkijkend over de rivier, het bos en opkomende zon. Niks anders, geen huizen of Capitool machines, gewoon natuur. Ik wordt wakker uit mijn gedachten als Gaia mijn beste vriendin naast me neer ploft. "Hey, het is al twaalf uur hé"zegt Gaia."De boete begint over een uur, Gespannen?" "Nee"antwoordt ik "Weet jij wie zich willen aanbieden dit jaar?." "Niet precies, een stuk of vijftien uit de klas in ieder geval."zegt Gaia. "Ik denk dat ik moet gaan"zeg ik "Tot de boete hé!" "Trek iets moois aan!"zegt ze opgewekt. Ik loop naar huis. Ik had al lang thuis moeten zijn om me om te kleden. Op mijn bed heeft mijn moeder een jurk neergelegd. Een paarse , mijn lievelingskleur. Ik trek hem aan en vlecht mijn donker bruine haar zo dat de paarse lok die er in zit goed zichtbaar is. Mijn vader komt binnen."Ooww, Ronja schatje je ziet er prachtig uit!!Zelfs in het Capitool kunnen ze daar niks tegen in brengen je zal het zien!!!!"Roept mijn vader enthousiast.Hij houd van de boete, van de Hongerspelen en van het Capitool en ik haat hem erom.Ik sla de deur dicht en begin laagjes make up van mijn gezicht te vegen.Een paar minuten later gaat de deur weer zachtjes open.Mijn moeder komt binnen."Wat vind je?"vraag ik "Geweldig"zegt ze Ik kijk haar verbaast aan. Ze vind nooit iets geweldig, ze vind dat alles altijd beter kan.Net als ik."Wil je weten waarom ?"gaat ze rustig door."Omdat je lijkt op je zelf." "Dank je"zeg ik bescheiden.Kom laten we gaan.Met zijn vieren lopen we het plein bij de burgenmeesters woning. Ja ik zei vieren.
Ik heb een broer,Wade Sel. Eigenlijk had ik er een,Wade heeft zich afgezonderd. Hij doet stil zijn werk en als dat klaar is gaat hij ergens naar zitten staren. Hij stopte met praten op zijn twaalfde. Hij heeft al acht jaar niks gezegd. Als we op het plein zijn laat ik me registreren en ga tussen de zestien jarige staan. Ik ga snel opzoek naar Gaia, maar zie haar nergens. Op het podium zie ik acht stoelen staan. Zes voor de mentors van dit jaar, een voor de burgemeester en een voor Kitty Puffer de Capitool vrouw die de boete presenteert. Ze beginnen zoals gewoonlijk met een film over de donkere dagen en het Capitool die zogenaamd alles beter maakte.Nadat de burgemeester zijn speech had voorgelezen ging Kitty Puffer staan en nam het over. Dit jaar heeft ze knal blauwe pijpenkrullen Met bijpassende blauwe make up waardoor het lijkt of ze heel hard is geslagen. Ze draagt een donkerblauw strak jurkje dat vrij normaal zou kunnen zijn ,als het niet zo onder de franjes en glitters zat."Hallo dames en heren"begint kitty "Fijne hongerspelen en mogen de kansen (n)immer in u voordeel zijn. Zoals altijd dames voor." Ze loopt naar de grote glazen dames bol. Ik vind eindelijk de blik van Gaia. Kitty steekt overdreven netjes haar hand in de bol. Gaia en ik kijken elkaar geruststellend aan. Kitty pakt met twee vingers een briefje en maakt het open. De vrouwelijke tribuut voor district 4 is....
Ronja sel
Het belachelijke Capitool accent klink over het hele plein.Ik weet precies wat ik moet doen. Gewoon lopen. Ik hoef niemand duidelijk te maken dat ik er door moet. Iedereen weet wie ik ben. Als ik op her podium ben stelt Kitty Putter. De welbekende vraag"Zijn er vrijwilligers". Het blijft stil en ik weet waarom. Ik wil dit niet, ik ben bang. Als je me kent weet je dat. En als stoere Ronja, die sluwe, slimme Ronja Sel die altijd van iedereen won bang is, wie neemt dan haar plak in?. Hier is je antwoord, niemand. Ik kijk over de horde mensen en beloof mezelf dat ik dit moment nooit mag vergeten. Als Kitty Putter me een vraag stelt word ik wakker uit mijn gedachten. "Ow sorry Kitty wat zij je?" vraag ik poeslief "Of je wat over je zelf wil vertellen schat. "Zegt Kitty op de zelfde toon.Ik schakel over op mezelf."Nou eens even zien, ik ben Ronja Sel. Ik ben zestien jaar.mMijn familie zijn de mensen die me niet aan staan te gapen en mijn beste vriendin is de dame die met haar vriendin staat te smoezen " Zeg ik brutaal. Ik zie dat Gaia me rood en bezorgt aankijkt."Oké geweldig!"zegt Kitty "En nu de heren."
Ryan Piont
Klinkt over het plein.Een bleke jongen die duidelijk geen training heeft gehad komt naar voren en kijkt mij bang aan."Zijn er vrijwilligers ?"Vraagt Kitty Putter.Nog voor ze de zin helemaal heeft uitgesproken roept een jongen van veertien dat hij vrijwillig gaat.De jongens wisselen van plaats en Kitty Putter begint met vragen."Wie ben jij jongen ? "Vraagt Kitty"Ik ben Kay Wain" zegt hij
"Ik ben veertien jaar." "En waar zijn jou trotse ouders Kay?"vraagt Kitty Putter."Dood" antwoord Kay hol.We worden allebei naar een kamer gebracht waar we afscheid kunnen nemen.Mijn familie komt eerst binnen.Mijn vader komt eerst naar me toe. "Ooww schatje ,ik ben zo trots!!"Begint mijn vader snikkend."Mijn dochter een tribuut, Wie had dat ooit gedacht!!!!" "Pap stop"zeg ik kil. Ik duw hem weg en loop naar mam. "Mam"zeg ik "Ja , Ron"zegt ze dapper"Zorg alsjeblieft dat pap niet gaat doen van'dat is mijn dochter'als ik in de arena ben." Er komt een klein glimlachje op haar gezicht. "Zal ik doen,als jij me iets belooft. "Zegt mam."Zorg dat je blijft lijken op je zelf.Als je terug komt wil nog steeds mijn Ron en niet een Capitool poppetje.Begrepen?" "Ja mam"zeg ik Dan kom ik bij Wade."Ik ga je missen"zeg ik tegen hem.Hij kijkt me aan met de holle blik die hij heeft zins zijn eerste boete.Dat jaar bood zijn beste vriend zich aan.Hij is dood en Wade is nooit meer de zelfde geworden.Mijn moeder heeft nog hoop dat hij weer normaal word.Ik niet ,ik heb nooit hoop.Van hoop komt alleen teleurstelling.Ik geef hem nog snel een knuffel.Een vredebewaker komt ze halen.De deur gaat met een klap dicht en bijna meteen weer open.Gaia spring naar me toe en geeft me een knuffel."Sorry"zegt Gaia "Waarvoor ?" Vraag ik "Voor niks, omdat ik niks heb gedaan"zegt GaiaAls ik haar weer recht aankijk zie ik dat er traantjes in haar ogen schitteren."ik wou me toch al aanbieden over een jaar of zo, jij wilde niet als ik nou je plaats had ingenomen..." "Dan zou ik nu woest tegen je schreeuwen dat je dat niet had moeten doen"onderbreek ik haar verhaal. We kijken elkaar aan. "Elke tribuut mag toch een aandenken meenemen."Zegt gaia."Ken je dit nog?"Ze laat een simpel zilveren kettinkje met een visje eraan.Een dof geel visje met een rood staartje. "De lillyvis"zeg ik verbaast. Een lillyvis is een bijzonder beestje. Als je een lillyvis aanraakt en er is iets mis met iemand van wie je houd licht hij op.Ze zijn heel zeldzaam.Een paar jaar terug was ik met Gaia aan het zwemmen toen ze er een tegenkwamen, dood weliswaar maar het orgaan dat zorgt voor zijn gaven werkt dan nog wel.We hebben het in een ketting gedaan en Gaia heeft hem gehouden."Jij heb er nu meer aan dan ik"zegt Gaia terwijl ze hem om mijn nek hangt."Bedankt"zeg ik.
Er komt een vredebewaker binnen die zegt dat de tijd om is.Gaia en ik blijven elkaar aankijken tot de deur ons scheid.Ineens voel ik me leeg.Leeg omdat iedereen weg is en weg blijft,leeg omdat ik ze nooit meer zal zien.De ketting om mijn nek straalt zacht licht uit.Ze huilen, allemaal.En voor het eerst in mijn leven rollen er ook tranen over mijn gezicht.

Reacties (2)

  • ProngsPotter

    Hij stopte met praten op zijn twaalfde Prachtig! kippenvel bijna door hoe je hier sfeer zet!
    Mooi dat stukje van sluwe ronja, zo zet je mooi sfeer!
    *wie neemt dan haar pLEk in
    Voor jouw naam is het mooi dat op een nieuwe regel, voor een andere figurant naam storend

    ''Mijn ron'' wauw, prachtig!!
    *sinds zijn eerste boete

    Ik niet (wow) tweede, komma staat weer voor de spatie!!

    Ohh dat laatste stukje is zoo zielig!!

    6 jaar geleden
  • ProngsPotter

    in de eerste zin
    Het miezert buiten , (komma moet voor de spatie) er staat een zacht windje en de zon schijnT volop.Op een normalE (geen n) dag zou iedereen nu al lang aan het werk zijn. (SPATIE) Op een.. eind zin. (SPATIE!!) dit vergeet je eigenlijk overalxD
    punt, spatie, hoofdletter
    Verander dit even, anders haken lezers af terwijl het een leuk verhaal is!!

    Trouwens zoals je het nu hebt neergezet leest echt een stuk fijner!!
    Weet wel, elke gesproken zin op een nieuwe regel tenzij het dezelfde persoon is die spreekt!!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen