Foto bij Ninety-four

Zo, en ineen waren we een week verder.
Ik was niet eens op vakantie, maar ineens ging ik logeren, leuke dingen doen en was er geen tijd om te schrijven. Mijn excuses daarvoor. Ik zal proberen wat regelmatiger te updaten (hoewel ik merk dat bij dit verhaal het updaten wel vaker moeizaam verloopt).

Even een andere vraag, lijkt het jullie leuk om binnenkort een Q&A te doen?

Ik heb er serieus vier uur over gedaan om dit alleen al te schrijven, omdat de laptop steeds uitviel *sigh* Nu ben ik chagrijnig en trots op mijn uithoudingsvermogen tegelijk, haha

Niall Horan


Ik word na mijn zin veel te vroeg wakker door onophoudelijk gebons op de deur. Een lage grom verlaat mijn mond en voordat ik kan reageren, klinkt de bekende stem van Phil, de manager, door de deur.
'Is de familie Horan ook zover?'
'We komen eraan,'roep ik terug. Mila, die inmiddels ook al ontwaakt is, glimlacht naar me en meteen neemt mijn slechte humeur af.
'Goedemorgen,'fluistert ze en ze kust zachtjes mijn lippen.
'Goedemorgen,'fluister ik terug en streel haar haren. 'Sorry voor het ruwe wekken, ik dacht echt dat we de hele dag voor onszelf hadden.'
'Het geeft niet,'zegt Mila en ze glimlacht geruststellend. Maar ik zie dat haar ogen niet met haar mond mee lachen en voel me extreem schuldig. 'We hebben Milaan en Berlijn nog, we hebben nog wat tijd.'
'Gelukkig wel, ja.' Voordat ik opsta, druk ik nog een kus op haar neus en verwissel dan mijn pyjama voor mijn kleding. Mila neemt echter genoegen met de kleding die ze gisteravond ook droeg en gaat direct over tot de badkamerrituelen.
Uiteindelijk verlaten we tien minuten later samen de kamer.

De anderen zijn allemaal al in de eetkamer en lijken ook wat vermoeid. Toch heerst er een bepaald soort enthousiasme wat ik niet kan plaatsen. Mila en ik nemen net wat voorbij het midden van de tafel plaats, tussen Harry en Sophia. Maar we blijven niet lang in stilte bij elkaar zitten, want dan verschijnt Eleanor. Ik weet niet precies wat het is, maar er zijn maar weinig momenten dat ik Eleanor niet bij Mila zie. Ergens vind ik het wel geruststellend, dan is ze in ieder geval niet veel alleen.
'Hebben jullie nog voorkeur?'vraagt ze.
Blijkbaar heb ik iets gemist.
'Voorkeur? Waarvoor?' Als Mila ook niet weet waar Eleanor het over heeft, neem ik aan dat het niet een of ander meisjes-ding is en kijk ook op.
'Ja, wat we in Amsterdam gaan doen. We hadden al bedacht dat het sowieso leuk was om te gaan fietsen, maar we vroegen ons af wat jullie liever zouden doen, naar het Anne Frank Huis, het Rijksmuseum, het Vondelpark, Artis, de Dungeon... Zeg het maar?' Mila en ik kijken elkaar aan.
'Anne Frank Huis?'opper ik.
'Dat dacht ik ook,'lacht Mila.
'Yes, dank je wel, dat wilde ik ook,'zegt Eleanor enthousiast en dan gaat ze ook de rest van het gezelschap lastigvallen om te vragen wat ze het liefste zouden willen doen. Mila eet enthousiast verder en ik schud nog wat koffie in mijn mok als Harry ineens uit zijn trance lijkt te ontwaken.
'Weten jullie eigenlijk waarom we zo vroeg op moesten?' Ik haal mijn schouders op. 'Ik dacht echt dat we vandaag de dag voor onszelf zouden hebben.'
'Tja, wij ook.'
'Dat hebben we ook,'zegt Sophia, die aan Mila's kant zit.
'Waarom zijn we dan zo vroeg op?'zucht Harry en hij laat zijn hoofd dramatisch in zijn handen vallen. 'Ik snap d'r geen zak meer van!'
'Denk je dat we zo Amsterdam in kunnen, opvallend, als een groep van vijf wereldberoemde jongens en drie van hun vriendinnen? Ik dacht het niet.' Dan valt het kwartje.
'Ze moeten de grime natuurlijk nog doen en voordat dat klaar is, is het onderhand wel middag.'
'Precies,'zegt Sophia.
'Dat wil ik meemaken,'grinnikt Mila.

En ze maakt het mee.
Direct naar het eten worden we doorgestuurd naar de visagie en Mila en ik worden naast elkaar voor de spiegel gezet. Meteen zwermen er meerdere dames om ons heen en via de spiegel maken Mila en ik oogcontact.
Dus terwijl ik een grote, plastic neus opgeplakt krijg, doet een een andere visagiste hard haar best om Mila's huidskleur een aantal tonen blanker te maken. Ik maak een gezicht naar haar in de spiegel en Mila beantwoordt mijn blik door een ander, gek gezicht te maken. Met veel moeite houd ik mijn lach in en steek uiteindelijk snel mijn tong uit.
'Niall, alsjeblieft,'zegt Crystabel zuchtend. Ik besluit even te stoppen met het maken van gezichten, maar zo vlug als ze me even alleen laat, is het weer raak. Mila, die het zo onverwacht niet voorzien had, schiet in de lach, waardoor ook Lou geïrriteerd opkijkt.
'Met jullie valt ook niet te werken,'zegt ze, waarna ze de laatste hand legt aan een nep-tatoeage op Mila's pols. Crystabel keert terug en begint dan met het maken van een baard. Ik wiebel met mijn wenkbrauwen en ik krijg een waarschuwende blik toegeworpen. Dus ik houd me nu definitief kalm, tot het moment aangebroken is dat ik zelf de kleurlenzen in moet doen en als het ware ontslagen word om aan te gaan kleden. Opgelucht laat ik me van de stoel glijden en loop naar een andere tafel om het doosje met mijn naam erop te vinden. Het is vreemd om mezelf te zien met groene ogen. Maar ja, die baard is ook wennen.
Grinnikend trek ik de klaargelegde kleding aan. Een lange broek -helemaal top met die warme weer, ahum-, maar gelukkig wel een shirt met korte mouwen. Langzaam kleed ik me aan, terwijl ik de andere jongens bekijk. Harry ziet er lijkbleek uit met zijn gitzwarte haar en donkere kleding -en dan zeur ik over een broek met lange pijpen-, maar Zayn is van ons allemaal waarschijnlijk het onherkenbaarst. Hij heeft nu halflang, koperrood haar, een bijna spierwitte huid en groene ogen.
'Dude, je bent aan het staren,'zegt Zayn.
'Vind je het gek? Je bent zowat het tegenovergestelde van je normale uiterlijk,'zeg ik en ik rol met mijn ogen, terwijl ik een horloge om mijn pols doe.
'Tja, dat weet ik ook wel.' Zayn bukt zich om de veters van zijn schoenen te strikken. 'Maar misschien kun je beter je vriendin eens op gaan zoeken, in plaats van mij met mijn uitzonderlijke uiterlijk te complimenteren.'
'Lijkt me een goed idee,'zeg ik. Ik haal nog vlug mijn mobiel uit mijn broekzak en steek hem in de zak van mijn jeans, waarna ik terugga naar de eetzaal. De meisjes zijn al klaar, omdat zij minder opgedirkt te hoeven worden wegens hun geringere bekendheid. Toch moet ik even een paar keer met mijn ogen knipperen.
Sophia heeft een pak aan waarvan ik de naam steeds vergeet en haar armen zitten helemaal onder de neppe tatoeages. Naast haar zit Eleanor, die goed bij Harry past, met haar donkere kleding. En op de rand van de bank zit Mila. Haar lange lokken lijken langer dan anders, haar pony is kunstig weggewerkt en ze draagt kleding die ze anders niet snel uit zou kiezen, maar haar toch bijzonder goed staan en ik herken haar direct. Glimlachend loop ik naar haar toe en sla een arm om haar heen.
'Moest je nu echt drie keer met je ogen knipperen voordat je -je eigen vriendin herkende?'grinnikt Eleanor.
'Ik was volledig in beslag genomen door haar schoonheid,'zeg ik.
'Ugh, je bent echt afschuwelijk,'grinnikt Eleanor. Mila knipoogt naar me en met haar op mijn schoot, wachten op het moment dat iedereen klaar is.

En het mag even duren, maar net iets voor half één stappen we met z'n achten zo goed als onherkenbaar het hotel uit, klaar om een dag lang de toerist uit te hangen.

Reacties (3)

  • certified_cloud

    Een Q&A lijkt me leuk!
    en geweldig hoe een gothic-Harry hebt 'gemaakt' en ook Zayn is geweldig! Snel verder xx

    4 jaar geleden
  • DreamyHoran

    Een Q&A is wel leuk (:
    Hahah, ik kan Zayn wel voor me zien (,:
    Xx

    4 jaar geleden
  • KellyHoranXx

    My god, gothic-Harry, haha.

    En goeie god, ik ga donderdagochtend al op vakantie en dan heb ik 's avonds in het hotel waarschijnlijk nog WiFi, maar daarna waarschijnlijk 3 weken aan een stuk niet... (afgezien van cafés en dat soort dingen, hopen dat ze daar wel WiFi hebben, anders trek ik het niet, haha)
    Dat wordt flink afkicken van 't mailen:(

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen