Foto bij heaven ~31~

Jay van Treisen

"Luke ik- ehm I mean," ongemakkelijk duw ik mezelf tegen Luke omhoog. Hij lijkt op te schrikken en gaat snel rechtstaan, mij mee trekent. "Sorry, I don't mean it- I mean yeah I'd like to, but I uhm," al even ongemakkelijk probeert de blonde reus uit zijn worden te komen.

Ik probeer hem aan te kijken terwijl Luke juist heftig probeerd het oog contact te vermijden. Alex en Kaylee hadden gelijk, Luke zag dit als een date. En hoe graag ik het hem ook gunde, ik had de gevoelend niet.

Meteen schieten mijn gedachten naar Michael. Hem had ik toegelaten. Zou het dan toch? Maar ik bedoel, flikflooien is leuk maar niet met twee jongens van de zelfde band. Daarbij geeft michael me een gevoel dat ik nog niet plaatsen kan. Geen vlinders, of ja misschien ook, maar ook een stukje veiligheid en bescherming.

Als ik nu zou in geven aan Luke zou ik niet weten of ik dat bij hem ook vind. Zoals ik al zei, Luke lijkt een tweede Ralf. Een beste vriend-figuur.

"Jay? Are you mad or..?," hij laat zijn zin verstommen en kijkt me afwachtend, maar ook wat angstig aan.

"No, why'd you think so?" Ik ben verre van boos. Verbaasd en misschien wat ongemakkelijk zijn echter wel begrippen die toepasselijk zijn.

"I-I'll just drive you home." Hij krabt even aan zijn hooft. Iets wat hij vaker schijnt te doen als hij netveus of ongemakkelijk is. Zonder op antwoord te wachten loopt hij veder naar de auto en fist zijn sleutels uit zijn zak. Als de auto open is stapt hij snel in om het niet ongemakkelijker te maken. Wat totaal niet werkt.

Met een zucht stap ik ook in en doe de gordel om. Luke start de auto en rijd de parkeerplaats af opweg naar "mijn" huis. Of waar ik nu dan woon. Ik ben koud en nat. En misschien is het niet het beste voor luke zijn stoelbekleding dat we nat in de auto zitten, maar dat is jammer dan.

Ik rust mijn hoofd tegen het raam en staar de avond in. Vewarring. En hoop, dat Luke nogsteeds gewokn een vriend is. Luke draait de radio aan op een zender met pop-rock muziek. Ik hoor het einde van Runaways van All Time Low. Ik heb die band altijd al super gevonden.

Na een aantal nummers hoor ik de begin riff van een lied dat ik té lang niet heb gehoord. Ik grijp naar de volume knop en draai deze een heel stuk harder. Ook druk ik de ramen naar beneden en haal mijn bandana uit mijn haar.

Vergetent van wat ik allemaal aan mijn hoofd heb zing ik het eerste refrein vol mee. "Gasoline pumping through my veins. Dancing on top of the flames!" hoor ik naast mij en zie dat Luke zijn zonnebril heeft opgezet, niet dat het nodig is, en ook vol mee zingt.

Lachend went ik me weer af en zing -schreeuw- de rest van het lied. "Woah oh oh, Ohh oh oh, Woah oh oh Ohhh." Het laatste stuk vind ik echt geweldig in harmonie. "Woah oh oh, Ohh oh oh. Woah oh oh, Ohhh." Hoor ik Luke de fade out mee zingen.

De reclame tune komt op en meteen draait Luke hem weer zachter. "I didn't knew you where into We the kings?" Grijnst hij naar me. "Hell yeah. It looks like what you guys make. I love the pop-rock side." Ik gooi me armen in de lucht waardoor ik ze stoot tegen het dak wat een schaterlach van de jongen naast mij oplevert.

Ik sla hem tegen zijn arm en wrijf pijnlijk over mijn knokkels. "Auch, that hurts," pruild hij. "Watje," grinnik op mijn beurt. "What did you say?" Hij trekt een wenkbrauw op en ik trek mijn gezicht in de plooi. "Whimp." "That’s not nice jaycelin." Zegt hij streng. "Ugh i shouldn't have told my full name." Ik had hem tijdens het eten mijn hele naam verteld wat dis niet slim was. Hij lijkt echt op Ralf.

Met alleen de muziek nog op de achtergrond draait Luke de oprijlaan van het erf op en zet de auto stil in een van de parkeerplaatsen. Hierdoor gaat ook de radio uit en is het akelig stil.

"Luke I-""Jay, I-" beginnen we tegelijk een zin. "You go first," zeg ik om hem de kans te geven het uit te leggen. "Jay, I like you. And I think I just wanted to try, but obviously you rejected me. What's okay and I hope we can still be friends." Zijn wangen worden wat rood en hij begint te frutselen met zijn blouse. "Luke, I'm sorry. I like you, really, but more as a brother or best friend. And I couldn't just kiss you when I don't feel like it. You understand?" vraag ik wat onzerker. Hij knikt in reactie en glimlacht flauw. "Friends?" Hij houd z'n armen uit voor een knuffel.

"Friends!" Ik spring uit mijn stoel in zijn knuffel en sla mijn armen om zijn nek.

"You're weird van Treisen." Lacht hij. Hij kan mijn achternaam niet perfect uitspreken maar al wel beter dan een van de ander drie jongens. "As if you are the most normal person, Hemmings." Hij kijkt me semi-beledigd aan en schut zijn hoofd.

"Well, I'd better go inside before Kaylee start to think things i don't want her to think," grinnik ik en open de deur. "Goodnight Blondie." "Night dutchie, oh and jay!" Ik draai me bij de deur nog om en kijk hem vragend aan.

"I know my mates and I can tell you, he likes you a lot and you'd better watch out before you have to catch him 'cause he falls." Knipoogt hij nog voor hij de auto start en de oprijlaan af rijd.

Reacties (1)

  • TeamHemmo

    Het spijt me nogmaals, dat ik niet kon controleren D:
    Maar ik vond het echt een super hoofdstuk!
    Een Q&A zou misschien wel leuk zijn (-:
    Ik hoop dat het daar bij Praag wat goed weer is, want hier trekt dat op niet veel. )-:
    Maar 't ga je goed daar, Mara! ;D

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here