Foto bij Hoofdstuk 16

Yoooo en ik ben er weeeeeer
Lang geen stukje, althans zo lijkt het voor mij haha
Dusss hier weeeeer een nieuw stukjeeee!!!
Nog steeds geen cijfer, maar das niet zo erg!
Ik ga nu lekker verder schrijven haha

Wanhopig probeer ik een plan te bedenken, maar er komt niets in me op. Daan is nu al zo dichtbij dat ik hem kan horen hijgen. Ik probeer half en half opzij te rennen, maar hij wijkt gewoon ook mee. Dan blijft mijn voet haken achter een donkergroen hoopje stof waardoor ik op de grond val. Hier was Daan niet op bedacht zie ik aan de plotselinge verbaasde uitdrukking op zijn gezicht. Die tevens ook zijn laatste gezichtsuitdrukking is als Valerie een mes gooit dat dodelijk doel treft. Aan haar geïrriteerde blik te zien was Daan niet haar doelwit.
Achter haar snijdt haar districtsgenoot zonder genade de keel van een meisje door. Ik ril en draai me om. Ik grijp het hoopje stof mee en ren weer verder. Iets verderop steekt een klein bruin tasje boven de grashalmen uit. Ik ren er op af en gris het van de grond. Het is zo klein dat hij niet eens op mijn rug past. Ik ren zo hard als ik kan naar het water. Aan de rand liggen een paar kano’s te dobberen. Hoewel ik nog nooit gekanood heb zou de kano nog wel van pas kunnen komen.
Met een harde zet duw ik de kano het water op. Met een vaartje komt hij los van de bodem. Ik wil net gaan peddelen als Dave ineens voor me opduikt. Hij pakt de punt van de kano vast en trekt hem weer terug naar het land.
‘Niet zo snel. Ik heb nog een appeltje met jou te schillen.’ Zijn stem klinkt haast krankzinnig en zijn ogen staan vol leedvermaak. Impulsief haal ik uit met de houten peddel die ik nog steeds in mijn hand heb. Ik raak hem vol in zijn gezicht en hij laat de kano los. Er zit bloed op zijn slaap en hoewel hij nog bij bewustzijn is, lijkt hij versuft. Een beetje verbaast kijk ik naar de nu kapotte peddel in mijn hand. Dan haal ik mijn schouders op en laat het voor wat het is. Ik spring de kano uit en begin te zwemmen. Dan draai ik me nog heel even om.
‘Trouwens, ik houd meer van peren. Laat dat appeltje maar zitten!’ Ik zie hoe Dave woest overeind komt, maar dan duizelig weer in elkaar zakt. Ik lach en zwem verder. Het water is niet koud maar voelt aangenaam koel aan. De zoute geur geeft me een vals gevoel van veiligheid.
Wel legt het de nadruk erop dat ik zo gauw mogelijk een waterbron moet vinden, zout water kan je niet drinken.
Als ik eindelijk bij het donkere bos ben aangekomen, gun ik mezelf nog één blik over mijn schouder. Dave zit er nog steeds, maar Ronja staat nu bij hem. Het bloedbad is achter hen nog in volle gang. Ze trekt hem overeind en gebaart naar de Hoorn. Dave lijkt zijn bewegingen al weer wat beter te kunnen coördineren, helaas. Ronja blijft nog even staan en kijkt woedend naar de overkant. Tja, had ze maar beter moeten richten. Zelfs van deze afstand voel ik haar haat jegens mij.
Even kijken we elkaar recht aan, tot zij zich omdraait en met een woedende kreet een zwaar mes in de enkel van het meisje uit 7 boort. Het meisje gilt het uit en laat de zilveren boog die ze in haar handen had bijna vallen. Míjn boog. Zodra ik gewapend ben zal ik haar vinden en de boog krijgen, nu neem ik genoegen met de informatie. Het meisje trekt het mes eruit en smijt het terug. Maar het is een slappe worp en het mes komt zonder schade aan te richten voor de voeten van Ronja neer.
Met een glimlach draai ik me om en ga verder. Ze zal me niet achterna komen. Er zijn genoeg andere en makkelijkere tributen dan ik in de buurt. Zonder verder nog om te kijken spoed ik me naar de uitnodigende donkere bomen en laat het bloedbad achter me.
Op mij na lijkt het bos nog volkomen leeg en rustig. Hier en daar zitten er wat vogels te zingen. Het is hier aanmerkelijk koeler dan op het open veld in de brandende zon. Het lijkt alsof het net geregend heeft. De lucht voelt vochtig aan en sommige bladeren zijn nog nat. Ik adem de geur van het natte bos diep in en laat de koele lucht me omhelzen.
Hier en daar zie ik al wat struiken met eetbare planten. Opgelucht weet ik dat ik in ieder geval niet zal verhongeren. Ik houd echter niet stil om ze te plukken, ik voel de hete adem van de beroeps bijna in mijn nek. Ik ren verder tot de bosrand niet meer te zien is en ga dan over op een rustige draf die ik wel een tijdje vol kan houden. De uren hierna ga ik afwisselend rennend en lopend verder om zoveel mogelijk afstand tussen mij en mijn rivalen te creëren.
Tijdens het lopen bekijk ik het stuk stof beter. Ik zie nu dat het een jas is die mijn lichaamswarmte vasthoud en weerkaatst. Iets wat van onschatbare waarde zal zijn tijdens koude nachten. Ik knoop de mouwen stevig om mijn middel en loop ferm door. Ook heeft de jas een fijne schutkleur waardoor ik niet zal opvallen. De capuchon is van dezelfde stof gemaakt en heeft touwtjes die je onder je kin kan vastknopen om nog meer warmte vast proberen te houden.
De omgeving verandert niet. De grond stijgt noch daalt en de bebossing blijft even dik. Ik durf nog niet stil te staan om de inhoud van mijn rugzak te bekijken, ook al is hij nog zo klein dat het maar weinig tijd zal kosten om de inhoud te inspecteren. Ik blijf gewoon doorgaan en houd alleen in om te kijken of ik nog steeds alleen ben. Door mijn dagen in het bos weet ik dat ik hier makkelijk kan overleven. Maar ik moet wel drinken. Dit is niet het bos van district 11. Ik weet hier niet waar de stroompjes lopen en waar het wild vaak langskomt. Hoewel ik ervaring heb, zal ik hier met kennis nul moeten beginnen.
Ik let goed op of ik tekenen van water zie. Een extra groen stukje struiken bijvoorbeeld. Of een wildspoor. Maar van beide is niets te bekennen. De ondergrond bestaat uit mos en een zacht bed van dennennaalden en dode bladeren. Plotseling klinkt er zacht geritsel, zo’n twintig meter voor me. Behoedzaam zet ik een stap achteruit, klaar om te vluchten, als er een ree uit de bosjes springt. Even kijken we elkaar aan voordat ze er met grote sprongen vandoor gaat. Als hier reeën zitten, moet hier ergens een waterbron zitten, dat kan niet anders. En bovendien is reeënvlees stevig en vullend. Als ik geluk heb kan ik een strik zetten. De vraag is alleen, waar dan en waarmee?

Reacties (1)

  • Fem

    Echt goed geschreven! Love it <3

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen