Foto bij Guilt

‘Ik ga nog even naar beneden, opruimen.’
‘Wat? Wat moet je opruimen, dan?’ murmelde Harry in mijn oor, zijn arm stevig om me heen geslagen, zijn lichaam tegen de mijne gevlijd. We lagen nog in bed, de dekens losjes over ons heen geslagen.
‘De glaasjes. Dat hoeven de kinderen morgen niet te vinden. En de televisie staat nog aan. Toch?’
‘Hm... ja, klopt.’ Harry begroef zijn gezicht in mijn haar en zuchtte diep.
‘Je mag ook mee. Je moet er toch nog uit om je tanden te poetsen en zo.’
Harry tilde zijn hoofd op en keek op me neer, zijn wenkbrauwen opgetrokken. ‘Ik dacht dat m’n moeder in Cheshire was.’
Ik lachte zacht en sloeg mijn arm om zijn nek heen, mijn lippen een paar centimeters van de zijne. ‘Klopt, maar het kan geen kwaad als ze af en toe even om de hoek komt kijken.’
Harry glimlachte en drukte een kus op mijn mond.

Zacht hummend stond ik in de keuken de vaatwasser in te ruimen. Veel was het niet, maar toch. Het was bijna twee uur in de nacht en ik had zin om het te doen. En ik was vrolijk. Toevallig. En toevallig kwam dat door een persoon, waar ik toevallig net heerlijk halfuurtje mee had gehad.
Ik grijnsde onbeholpen.
‘Hey,’ klonk er achter me. Ik keek over mijn schouder, al wist ik al dat het Harry was. Hij stond in alleen een boxer naast het keukeneiland, met zijn haar in een nieuw knotje. Ik had mijn eigen slipje en zijn blouse aangetrokken. Classic.
‘Hey,’ glimlachte ik naar hem terwijl ik de vaatwasser dicht deed. ‘Toch maar eruit?’
‘Ja,’ antwoordde Harry terwijl hij dichterbij kwam, ‘ik verveelde me.’
Ik fronste. ‘Nu al?’ Ik begon te glimlachen. ‘Vermaak nodig?’ Ik legde mijn hand net boven zijn boxer, mijn vingertoppen die speels over de rand haakten. Harry, echter, pakte mijn pols, al glimlachend, en bracht mijn hand naar zijn gezicht. Hij kuste zacht mijn vingers, mijn knokkels, de rug van mijn hand, en ik keek ademloos toe.
‘Hoezeer dat idee me ook aanstaat,’ hij beet zacht in mijn huid zonder het oogcontact te verbreken, ‘ik moet gaan slapen, want ik moet Tristan morgenvroeg weer terugbrengen. En het slapen zou ik graag met jou doen.’
Ik bloosde, beet op mijn lip. ‘Ook helemaal prima.’
Harry glimlachte, keek op me neer, legde toen een lange vinger onder mijn kin en kuste me toen zacht op mijn mond.

Er was een week voorbijgegaan. Een nieuwe week waarin niet alleen Tristan terug was gegaan naar zijn moeder, maar Harry ook naar zijn werk. Hij was tussendoor niet meer langs geweest vanwege zijn drukke schema. Maar wetende dat Harry elke kans greep om terug naar huis te gaan, vertrouwde ik erop dat hij binnen twee weken wel weer even terug zou zijn. En desnoods kon ik altijd nog langskomen met Charlie.
Gek genoeg was alle media-aandacht rondom Charlie en mij wat verminderd, al keek ik minder op het internet en in de kranten. Ik vermoedde dat dat ook het werk was van het management van Harry. Ze hadden het zo klein mogelijk gehouden, ook al had Harry het zo groots in de wereld gebracht met de persconferentie, en het werkte wel. Ook kwam het natuurlijk omdat ik heel voorzichtig was in het doen van activiteiten in het openbaar. Natuurlijk ging ik nog weleens met Charlie naar de dierentuin, maar dan stiekem, zonder het überhaupt iemand te vertellen, niet eens iemand van mijn familie of vrienden (al vertelde ik het ze later wel en begrepen ze het helemaal), en Charlie kreeg zijn eerste zonnebril, waar hij supertrots op was, en we gingen überhaupt vaak vroeg in de ochtend. Ik probeerde altijd vóór één uur ’s middags weer thuis te zijn. En het mooiste van alles, was dat Charlie nauwelijks ergens last van had. Natuurlijk werd hij soms nog weleens bang, en huilde hij hard in het openbaar, maar het was vaak snel klaar. Ik wist ondertussen wel wat ik dan bij hem moest doen (hem lekker knuffelen en grapjes vertellen, zodat hij in de veiligheid bij zijn moeder vanzelf begon te giechelen). Het was misschien tijdrovend, maar ik vond het fijn bij mijn zoontje te zijn.
Alles was goed, fijn, ook tussen mij en Harry, tot ik twee dagen voordat hij weer even thuis zou komen een telefoontje van hem kreeg.
‘Hey, Harry! Alles goed?’
Hi, Abs.
Ik zweeg even. Hij klonk niet al te vrolijk.
‘Alles oké?’
Ik hoorde hem zuchten. Toen begon hij te praten. Dat hij schor en verstikt klonk kon ik niet negeren.
Nou, vertel jij het me maar. Ik hoor net dat Zayn uit de band gaat stappen. Definitief. Eerst noemde hij de baby als reden, daarna zei hij dat hij het gewoon niet meer leuk vond. En ik weet niet wat ik moet denken. Is het mijn schuld? Door die twee breaks, of heb ik te weinig naar hem omgekeken? Haat hij me stiekem? Of iemand anders van de groep? Louis is pisnijdig, Niall en Liam proberen het te sussen maar zijn wel van slag, en ik weet niet hoe ik me voel. Ik...’ Zijn stem bleef steken. Even later hoorde ik luid gesnuif. Meelevend maar vooral machteloos voelend greep ik de telefoon aan mijn oor steviger beet.
‘Harry…’
Wat moeten we nou? Zayn is een belangrijke schakel in onze groep, en ik kan het goed met hem vinden. Hij was een grote steun voor me.
Ik bleef even stil, deed toen aarzelend mijn mond open. ‘Weet je zelf goed wat je zegt, Harry?’
W-wat? Hoe bedoel je?
‘”Een belangrijke schakel in onze groep”, “grote steun voor me”. Dat zijn dingen die hij voor jou is geweest. Maar wat was jij voor hem? En hoe voelde hij zich? Echt, dat hij vertrekt hoeft niet het einde te betekenen. Jullie zijn nog steeds met z’n vieren. En mocht je daarmee niet verder willen, het zijt zo. One Direction heeft al heel lang geduurd. Het moet toch een keer stoppen. Zayn is gewoon de eerste. En weet je wat het is? Hij zal ook niet de laatste zijn.’
Het bleef even stil.
‘Wat voel je nu?’
Ik... snap wat je bedoelt, denk ik. Maar ik vind het gewoon zo beangstigend. One Direction is gewoon zo vertrouwd, iets wat ik al jaren doe en vaak ook met plezier. Ik ken niets anders. Wat als de andere jongens besluiten te stoppen? Als we met z’n drieën zouden overblijven is dat sowieso het einde. Een drietal als band is niets.’ Ik kon horen hoe Harry tijdens het praten vermoeid in zijn gezicht wreef.
‘En jij?’
Hoe bedoel je?
‘Nou, je zegt dat je niets anders kent buiten One Direction om, maar je hebt er weleens over nagedacht, toch, zei je? Om weg te gaan?’
Het bleef even stil.
Zo vaak.’
Een brok vormde zich in mijn keel. ‘Waarom heb je dan niet met die keuze doorgezet?’
Precies om wat ik zeg. Het is iets vertrouwds. Ik ben er volwassen mee geworden.
Ik wachtte even. ‘En nog iets anders, misschien?’
Ik kon Harry zijn adem horen inhouden. Toen liet hij los.
Ik wilde ze nooit teleurstellen. Nog steeds niet.
Ik glimlachte waterig. ‘En dat is ontzettend nobel van je, Harry.’
Mag ik je wat vragen?
‘Natuurlijk.’
Was dit wat je achterhield op de dag van mams bruiloft?
‘Eh... ja.’
Had Perrie het je verteld?
‘Ja... en ze had me gesmeekt het tegen niemand te vertellen. Ook niet tegen jou,’ ik haperde even, ‘vooral niet tegen jou.’
Ik snap het.
Ik haalde opgelucht adem, blij dat hij niet al te boos op me leek te zijn.
Maar in het vervolg heb ik wel graag dat je gewoon alles tegen me zegt. Als we echt onze levens met elkaar gaan delen kunnen we niks voor elkaar verbergen, Aibileen.
‘Dat weet ik. Maar jij hebt ook nog steeds een geheimpje, toch?’
Dat... klopt.
‘Geen zorgen. Het hoeft geen haast te hebben.’
Weet ik.’
Het bleef even stil.
Dank je voor je woorden, Abs. Het is fijn om met je te praten.
Ik glimlachte. ‘Helemaal geen probleem, Harry. Zie ik je gewoon over een paar dagen?’
Natuurlijk, baby. Ik kan niet wachten om je te zien.
‘Ik ook niet,’ reageerde ik ademloos. ‘En... Charlie natuurlijk ook niet.’
Harry lachte zacht aan de andere kant van de lijn. ‘Natuurlijk. Die zal ik niet vergeten.’
Met roze wangen en een brede glimlach hing ik even later op.


Ik heb even een heel leuk vraagje: wie gaan er allemaal naar de fanmeeting volgende week?! Ik twijfel namelijk maar het lijkt me wel heel leuk hahaha, vooral als een paar van jullie ook komen??:D:D:D
also,
DRAG ME DOWN?!?!
Ik vind harry's solo echt super, en de rest van het liedje wel oke, maar niet helemaal "wow", eigenlijk...? is dat stom? wat vinden jullie van het liedje??

Reacties (6)

  • carlinnoss4

    Hey! Ik ga naar de fanmeeting in Amsterdam volgende week vrijdag:)maar snel verder want je story is awesome!

    3 jaar geleden
  • kaleidoscoop

    Ik wil niet praten over Harry's solo want ik ben niet emotioneel stabiel genoeg daarvoor na het horen van die allejezus hoge noot.

    En ughhhh ik vind Harry echt zielig. Ik denk dat ook in het echt Harry en Zayn veel tijd spendeerde, op tour en zo. En dan is hij er ineens niet meer. Da's toch niet leuk :'-(

    3 jaar geleden
  • batbucks

    Echt geweldig net zoals je hele verhaal! Ook super dat je vaak schrijft

    3 jaar geleden
  • biancadokkum

    Super awesome geschreven <3!!!!


    Ik hou van deze story het is gewoon echt een geweldig verhaal <3!!

    3 jaar geleden
  • Fermer

    Ik heb echt zoveel liefde voor dit verhaal, niet te geloven.

    Je houdt het ook gewoon leuk, terwijl het al zoo lang duurt.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen