Foto bij Hoofdstuk 10

+ Sophia Elizabeth Eleanor Stark +


Nadat ik mezelf heel snel had opgefrist en mijn tranen had gedroogd, was ik naar de kleine vergaderzaal gelopen zoals Moeder dat van mij had gevraagd. Ik wou haar niet weer boos hebben dus stond ik keurig op tijd voor de deur te wachten. De zenuwen in mijn maag waren onmisbaar; ik had geen idee waarom Moeder en Vader mij zo dringend wouden spreken. Het is slechts één keer eerder gebeurd en dat was enkele dagen na mijn achttiende verjaardag. Ze vertelden me dat ik langzamerhand op zoek moest gaan naar een man, aangezien ik voor mijn 21e verjaardag gehuwd moet zijn. Ergens diep van binnen wist ik zeker dat het komende gesprek hier ook mee te maken had. De afgelopen maanden hebben mijn ouders mij verschillende keren herinnert aan mijn plicht, maar veel had ik er niet achter gezocht. Tot nu. Met wat gekraak gaat de grote houten deur open. Ik zie mijn vader in de deuropening staan. Hij heeft zijn traditionele kledij aan. Eigenlijk droeg hij dit altijd, tenzij hij ging sporten. "Sophia, kom binnen. Je moeder en ik willen even met je praten." Zonder iets terug te zeggen loop ik naar binnen en ga ik aan het hoofd van de lange houten tafel zitten. Hoewel er kaarsen branden en er een karaaf met wijn op tafel staat, is de kamer sfeerloos. Bijna kil zelfs. Naast de tafel en de stoelen er omheen staat er in de hoek alleen een bewaker met een harnas aan een speer in zijn hand. Aan de wand hangt een groot schilderij van ons gezin, een ieder van ons een grote lach op het gezicht, maar geen van allen oprecht blij. Een rilling kruipt over mijn rug als mijn ouders ook gaan zitten en de bewaker wegsturen. Normaliter is er altijd een bewaker bij, tenzij er strikt geheime dingen worden besproken. Mijn vader schraapt zijn keel wat het teken is dat hij met zijn verhaal gaat beginnen.
"Sophia, we hebben je genoeg kansen en hints gegeven, maar we zijn er klaar mee. Je hebt inmiddels bijna je 20e levensjaar bereikt en je hebt nog geen relatie, het gaat niet langer zo. Je moeder en ik hebben je de kans gegeven om zelf een geschikte partner uit te kiezen, maar deze kans heb je laten gaan. Naast het feit dat jij er klaar voor moet zijn om te kunnen regeren, word er nu van jou verwacht dat je met het volgende huwelijksaanzoek akkoord gaat. Hier is al voor gezorgd, het enige wat jij nog hoeft te doen is over enkele weken "ja, ik wil" te zeggen. Het gaat immers om het voortbestaan van Ierland-" Mijn ogen worden groot en mijn mond zakt open van verbazing. "Ierland? Maar dat is het land van-" "De Horan's, inderdaad. Onderbreek mij niet meer jongedame." Spijtig kijk ik mijn vader aan, maar eigenlijk kan ik mijn enthousiasme niet voor me houden. Toen mijn vader begon over een huwelijksaanzoek voelde ik hoe mijn hart brak, ik dacht voor een paar luttele seconden dat ik met een of andere onbekende Lord zou moeten trouwen, maar nu.. Ierland! Dit betekent dat ik met Niall ga trouwen, het kan niet anders. Natuurlijk ben ik niet verliefd op Niall, maar de kans krijgen om met je beste vriend te trouwen is in ons wereldje erg schaars. Het komt zelfs nauwelijks voor dat je trouwt met iemand van wie je houd. En nu krijg ik deze kans, de kans om met mijn beste vriend te trouwen. Natuurlijk is een gearangeerd huwelijk niet fijn, en ik ben ook nog lang niet klaar om te trouwen, maar dit zat er aan te komen en ons wereldje is het nu eenmaal niet anders. De grote glimlach die op mijn mond verscheen zodra mijn vader 'Ierland' uitsprak, is niet meer van mijn gezicht af te slaan. "Aan je lach te zien neem ik aan dat je er niet veel problemen mee hebt. Je moeder en ik hadden dit al verwacht aangezien je de Horan's al erg lang kent. Wij verwachten dan ook van je dat je - je vanaf nu volwassen en als een koningin gaat gedragen. Er wacht een zware taak op je, Sophia. Je moet dit begrijpen. Je moeder en ik willen het beste voor jou, en dit is het beste wat wij jou kunnen bieden. Je krijgt de kans om met een aantrekkelijke jongeman te trouwen en tegelijkertijd de koningin van Ierland te worden. Wat zeg je er van? Ga je meewerken en bespaar je ons zo een boel moeite, of moet dit op de harde manier?" Ik glimlach eventjes. "Natuurlijk werk ik mee Vader. Ik ben zo dankbaar dat jullie hem hebben uitgekozen, ik ben niet verliefd op Niall maar ik ben allang blij dat ik hem ken en hij is bovendien mijn beste vriend. Ik had niet beter kunnen wensen." Spreek ik vrolijk uit. De enthousiasme is duidelijk te horen. Ik laat mijn ogen afglijden naar het schilderij aan de wand en kan het niet laten om te fantaseren hoe Niall en ik ooit ons eigen gezin zullen hebben. Misschien dat de liefde ooit nog komt? Vast wel. De liefde tussen mijn ouders was er immers ook niet meteen. "Wacht even Soph.. Niemand heeft ooit iets over Niall gezegd.. Je trouwt met de directe kroonopvolger van Ierland. Dat is niet Niall, dat is Greg."

bij deze hoofdstuk 10! enjoy xx

Reacties (11)

  • Monks

    OMG IK HAD GEWOON GELIJK ZE WORDT AAN GREG UITGEHUWELIJKT

    7 jaar geleden
  • Demongirltoni

    en daar gaat de glimlach weer.

    super geschreven(H)(K)

    7 jaar geleden
  • Kjelaney

    OH MY GOD MAAR MAAR MAMAMARLKAFKKJALFLKAKFJEJO
    :c

    7 jaar geleden
  • Chantilly

    O nee..

    7 jaar geleden
  • biancadokkum

    super geschreven <3!!!!

    Het gaat het helemaal goed komen en uiteindelijk gaat ze gewoon met Niall trouwen <3!!!!!!!!!!!!!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen