Hey daar! Zouden jullie een kijkje willen nemen bij mijn nieuwe story? Red Lipstick - OP is in het Engels geschreven maar heeft een soortgelijk onderwerp als deze story dus ik dacht dat jullie het misschien leuk zouden vinden.
Kisses, Shireen.

Behoedzaam liep ik richting de stoel. Ik voelde me niet veilig, ook al had ik daar geen reden toe. Alle mensen om me heen, in militaire kleding van het Servische leger, het waren allemaal acteurs. Maar ik voelde me onveilig, en de gedachte van hoe onveilig Ana zich wel niet had moeten voelen -tussen alle echte Servische soldaten-, maakte me misselijk. Maar ik wist precies wat ik moest doen.
      Ik ging zitten, en leunde lichtjes richting de microfoon.
      'My name is Esma. Does this look familiar to you?' Achter de schermen zouden ze nu het beeld splitsen en de video van Ana naast mij afspelen, maar dat zou er allemaal later pas bijkomen. 'My sister Ana has been a prisoner of the Serbian army for almost five months now. She had been asked to answer all of your questions, but first wanted to let you know that she and the other prisoners are doing well. This is not true. They are not treated well, fed well and get all the medical care they need. You might not notice how she looks thin to the bone, but I know my sister, she's not like that. I am aware of the fact that rumours have gone around. Rumours about her being tortured. You must know that these rumours are completely true.' Ik slik even
      'When my sister and I were young, we learned morse code together. So that is how I discovered this.' Ik kijk recht de camera in voor een paar seconden, terwijl Ana haar morse-knippering zou uitvoeren.
      'I am Esma Zadravec, and my sister Ana needs help. Just like all the women captured by the Serbian army. So I ask and encourage you all to stand up, and join the fight against the people that hurt innocent women. That hurt your daughters, sisters and mothers. I encourage everyone, but especially women, to join the resistance against these men, so the UN will do its best to save them all. Your women. To stop this war. Because she is my sister, just as much as she is yours.'
      De regisseur gaf het sein dat de camera's uit waren en ik zuchtte diep, en stond toen op, gelijk werd ik benadert door Kit en Jon.
      'Esma...' Kit's gezicht straalde nou niet perse van blijdschap. 'Wat is er?' vroeg ik bezorgd terwijl mijn blik tussen Kit en Jon wisselde.
      'Het bericht, ze hebben het ontcijfert...' Ik snifte. 'Daar deden ze lang over. Wat is het?'
      'Ze willen dat je meekomt.' Dit maakte mij bezorgd, maar ik bleef geconcentreerd en volgde hen. Ik deed de deur achter me dicht toen ik de redactie kamer binnen kwam.
      'Esma, ga even zitten.' zei Lisa tegen me. Ik herkende Tania en Jeron, de presentatoren van het nieuws op Hayat TV, die ook aan tafel zaten. Beide droegen ze ernstige blikken. Ik ging zitten.
      'Het bericht is ontcijfert en onder de video tape gemonteerd. We wilden het aan je laten zien.' Ze drukte op het knopje van een afstandsbediening en de TV achter Lisa sprong aan.
      ...if there is anything you've got to tell us, you can tell us now.' Ana's gezicht kwam in beeld, en daarna letters. R... A... P... E... Het beeld sprong weer op zwart terwijl mijn maag zich omkeerde en er tranen in mijn ogen opwelden.
      'Nee.' zei ik. 'Nee.' fluisterde ik er nog een keer achteraan. Ik zat daar even stil een moment voor me uit te kijken, terwijl angst, verdriet, maar vooral woede in me oplaaide.
      'Nee!' Plotseling stond ik met een ruk op terwijl ik alle kranten die op de tafel van de redactiekamer lagen door de lucht heen gooide, maar dit was niet genoeg om mijn woede te stillen. Iedereen schrok toen ik opeens zo hard schreeuwde dat het in het hele gebouw te horen moest zijn. Er kwam zo veel pijn naar buiten, maar dit was nog steeds niet alles.
      Al snel was Kit opgestaan en had hij me beetgepakt voordat ik mezelf of iemand anders pijn kon doen. Ik schreeuwde nog een keer, maar dit maal minder hard omdat ik begon te huilen.
'Nee. Nee. Nee.' jammerde ik terwijl mijn benen mijn gewicht niet meer konden dragen en ik in Kit's armen langzaam richting de grond zakte.
      'Shh. Esma.' 'Dat is mijn zus!' jammerde ik luid. 'Dat is mijn Ana, Ik moet iets doen.'
      'Esma je doet al alles dat je kan.' 'Niet waar. Niet waar! Ik moet haar redden. Ik moet het doen, ik ben haar zus.' Ik snikte luid.
      'Esma we zijn er mee bezig om het onderwerp meer aandacht te geven zodat de VN...' 'Dat is niet genoeg!' gilde ik vijandig tegen Lisa, die zich duidelijk erg aangevallen voelde. Ik kwam weer op mijn voeten te staan.
      'Ik ga er zelf heen.' zei ik vastbesloten. 'Ik heb jullie geholpen, nu moeten jullie mij helpen, zoek uit waar ze vastzit.'
      'Esma dat is veel te gevaarlijk.' Gek genoeg waren het niet Jon en Kit die protesteerden deze keer, zei leken juist achter me te staan. Het was Tania.
      'Veel te gevaarlijk? Oh. Hmm. Misschien is Ana's situatie nu 24/7 levensbedreigend!' Ik rechtte mijn rug.
      'Als het leger weigert om erheen te gaan, dan doe ik het wel.'

Reacties (2)

  • Heronwhale

    Omg. Ik ben team esma. Ik weet zeket dat ze op een eenhoorn ana gaat redden en al die soldaten in spruitjes veranderd!

    3 jaar geleden
  • xxJennyxx

    Omg dit is zo zielig en mooi tegelijk

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen